มองผ่านเลนส์คม-สวรรค์เมืองลาว | คมชัดลึก

 เรื่องแรกจากหน้าจอลาวสตาร์ เป็นหนังสั้นเรื่อง Yes I Am ที่ชนะเลิศจาก "งานมะหะกำฮูบเงาสากน ที่ ส.ป.ป.ลาว" ระหว่างวันที่ 8-10 พฤษภาคม 2552

 คำว่า "ฮูบเงา" ในภาษาลาว หมายถึงภาพยนตร์ หรือบางทีก็เรียกทับศัพท์ว่า "ซีนีม่า"

 ในงานดังกล่าว ได้มีการประกวดหนังสั้นเป็นครั้งแรก ในหัวข้อ "สวรรค์เมืองลาว" ซึ่งเรื่องที่ได้รับรางวัลนั้น เขียนบทและกำกับการแสดงโดย บุนทะนอง ชมไชผน นักเขียนอิสระที่มีชื่อเสียงทั้งสองฝั่งโขง

 หนังเรื่อง Yes I Am  เกิดขึ้นภายในร้านตัดผมที่เมืองวังเวียง แดนสวรรค์ของนักท่องเที่ยวต่างชาติ

 นักท่องเที่ยวคนหนึ่งได้เข้าไปใช้บริการในบาร์เบอร์ แต่โชคร้าย มันเป็นการตัดผมที่ใช้เวลายาวนานที่สุดในโลก เพราะช่างคนนั้น ต้องบริการลูกค้าหลายอย่างในเวลาเดียวกัน

 เช่นให้เช่ารถถีบ (รถจักรยาน), ให้เช่าห่วงยาง, ขายโรตี, ขายภาพเขียน ฯลฯ จึงทำให้การตัดผมต้องกินเวลานานหลายชั่วโมงจึงเสร็จ

 "บุนทะนอง" คนเขียนต้องการสื่อให้เห็นว่า สวรรค์จะต้องสร้างด้วยสองมือเรา และยิ่งสวรรค์เมืองลาวใน พ.ศ.นี้ จะต้องทำหลายอาชีพในเวลาเดียวกัน จึงจะดำรงชีวิตอยู่ได้

 อ้อ พระเอกของเรื่องที่แสดงเป็นนักท่องเที่ยวคือ สุรสีห์ ผาธรรม ผู้กำกับหนังครูบ้านนอก อันโด่งดังนั่นเอง

 จากฝั่งลาวข้ามมาฝั่งไทย รายการ 7 สี คอนเสิร์ตเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา วัยรุ่นไทยนับพันแห่แหนเข้าไปห้างเซ็นทรัล พระราม 2 เพื่อส่งเสียงกรี๊ดดดดด...ต้อนรับ 4 วงสตริงจาก ส.ป.ป.ลาว

 วงแรกคือ L.O.G. แร็พลาวที่เคยข้ามฝั่งมาสร้างชื่อเสียงในบ้านเราเป็นวงแรกเมื่อ 4 ปีที่แล้ว

 วงที่สองคือ Idolz บอยแบนด์ลาว อันเป็นการรวมตัวของหนุ่มหน้าใสจากเวทีประกวดอันดับ 1 ของลาว

 วงที่สามคือ Cells ร็อกวงแรกของลาว ที่สร้างปรากฏการณ์ดังข้ามปีในไทย และเป็นศิลปินมากฝีมือของลาวที่น่าจับตามองมากที่สุด และวงสุดท้ายคือ Modern Dance 

  สำหรับผู้ที่ติดตามชมทีวีลาวสตาร์ ก็คงคุ้นหน้าคุ้นตากับเด็กๆ พวกนี้ หากมองในแง่การพัฒนาการทางดนตรี ถือว่าไม่ด้อยไปกว่าเพลงสตริงบ้านเรา

 นักวิชาการไทยบางคน อาจรับไม่ได้กับปรากฏการณ์ L-Pop หรือ Yes  I Am เพราะพวกเขาอยาก "หยุดเวลา" เมืองลาวไว้ที่ 40-50 ปีที่แล้ว

 วิธีแก้ความคิดแบบนี้ไม่ยาก ดูช่องลาวสตาร์แชนแนลบ่อยๆ แล้วจะรู้ว่า มันเป็นเช่นนั้นเอง!

แคน สาริกา