ทีวีสีรุ้ง : เก่าไป ใหม่มา | คมชัดลึก

          ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีละครใหม่โผล่มา 1 เรื่อง คือตะวันทอแสง ที่โดมเล่นคู่กับใหม่ ดาวิกา และถ้าดูไทยพีบีเอส จะเห็นว่ารายการใหม่เตรียมจ่อคิวเพียบ ส่วนรายการเก่าบางรายกำลังจะหายไป

          ถ้าจะมองกัน คงมีเสียดายอยู่บ้าง ไม่ใช่เพราะชิน แต่เพราะบางรายการมันดีจริง แต่ก็นะ... ถ้าไม่เปลี่ยนเลย ผู้ผลิตมีแต่เจ้าเดิม ผู้ชมก็อาจไม่ได้เห็นอะไรใหม่ๆ ความจริงคือไม่มีอะไรอยู่ถาวร เข้าใจทุกฝ่ายค่ะ 

          พูดไปแล้วก็นึกได้ ช่วงเวลา “ถาวร” ก็พอมีอยู่เหมือนกัน เช่น เวลา “ช่อง 9 การ์ตูน” วันเสาร์-อาทิตย์ ตั้งแต่อ้อมเด็กยันโต จนจะแก่ ถ้าเปิดช่วง 8-10 โมงต้องได้ดู จะเรื่องอะไรก็ขึ้นอยู่กับยุคสมัย มันคงเป็นความเคยชินเดียวที่ถ้าเปลี่ยนคงมีงง ถ้าหายไปคงใจสลายแทนเด็กๆ เพราะมันคือความบันเทิงที่เรียกได้ว่า “ทัดเทียมกันที่สุด” ในยุควัตถุนิยมอย่างทุกวันนี้ จะรวยจะจนก็มีความสุขได้เหมือนกัน แล้วยังได้รับการปลูกฝังคุณธรรม ศีลธรรม ผ่านตัวการ์ตูนด้วย

          อย่างเมื่อวันก่อนอ้อมป่วย เลยนอนดู “โคนัน เจ้าหนูยอดนักสืบ” ถ้าเป็นคอการ์ตูนคงรู้กันดีว่าเป็นเรื่องของนักสืบหนุ่มที่โดนฤทธิ์ยาทำให้ต้องอยู่ในร่างของเด็กประถม เขามีเพื่อนเด็กประถมที่ไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่ 3-4 คน วันนั้นที่ดู เขาพากันไปเก็บหอยลายที่ริมทะเล โคนันต้องสอนเพื่อนๆ ถึงวิธีหาหอยลาย โดยการสังเกตรูบนชายหาดในบริเวณที่น้ำซัดถึง จากนั้นเอาคราดไปครูดเบาๆ แล้วรอให้น้ำซัด เปลือกหอยก็จะโผล่ขึ้นมา อ้อมเองก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จอย่างไร แต่หลายครั้งสังเกตว่า อะไรที่มันสอดแทรกอยู่มักเอามาจากเรื่องจริงเสมอ

          จุดที่อ้อมชอบไม่ได้จบแค่วิธีหาหอย แต่มันอยู่ที่เมื่อแก๊งเด็กๆ รู้วิธีก็เลยเพลินใหญ่ วาดฝันกันว่าจะทำเงินจากการหาหอยลายได้มากมาย ก่อนจะฝันสลายเมื่อโดนเบรกว่าทุกคนมีได้จำนวนจำกัดแค่ 2 กิโลกรัมเท่านั้น ทุกคนสงสัยว่าทำไมได้แค่นั้นล่ะ คำตอบที่ได้คือ “ถ้าคนหนึ่งเอาไปมาก แล้วอีกคนจะเหลืออะไรให้เก็บล่ะ และในทางกลับกันถ้ามีคนอื่นเก็บไปเสียเยอะ ความฝันที่เราจะเก็บเอาไปทำโน่นนี่บ้างก็ทำไม่ได้ จริงไหม” ทีนี้เด็กๆ ก็ยังสงสัยต่ออีกว่า คนอื่นเขายอมทำกันเหรอ ถ้าเขาไม่ทำล่ะ?? คำตอบคือ “ถ้าคนเราทำตามกฎ ต่างคนต่างทำ ทุกคนก็จะมีหอยไว้ให้มาขุดกันต่อไป เราก็แค่ทำหน้าที่ของเรา” ก็แค่นั้น    

          เป็นไงคะ ก็ไอ้เรื่องวินัยแบบนี้แหละค่ะ ที่ผู้ใหญ่บางทียังทำไม่ได้ จะเพราะไม่ได้รับการปลูกฝัง หรือศีลธรรมบิดเบือนตามประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาก็ไม่ทราบ คงจะมีวัยเด็กนี่แหละค่ะ ที่ทุกอย่างชัดเจน ตรงไปตรงมา ถึงจะไร้เดียงสาแต่ก็ฉลาดอย่างบริสุทธิ์

          ความจริงข้อนี้ยืนยันได้จากรายการ “หนูน้อยกู้อีจู้” ทุกวันอาทิตย์ 6 โมงเย็นทางช่อง 5 ดูทีไรก็ได้ยิ้มค่ะ เป็นความน่ารักเวลาที่เด็กๆ พยายามใช้ทักษะพื้นฐานของเขา ทั้งตาดู หูฟัง เพื่อจะนำรายละเอียดมาบอกเล่าให้ได้มากที่สุดว่าโจทย์ปัญหาที่เขาได้เห็นมามันคืออะไร มีหลายทีอ้อมดูแล้วยังคิดว่า โอย...ถ้าเป็นเราจะรู้มั้ยนะว่าต้องอธิบายยังไง แล้วการคิดแบบเด็กไม่ถึง 10 ขวบ จะเปรียบเทียบให้เห็นภาพก็เห็นโลกมาน้อยนิด คลังคำในสมองก็ยังไม่เยอะ แต่ไฮไลท์มันอยู่ตรงนั้นแหละค่ะ การได้เห็นความพยายามรับผิดชอบภารกิจที่ตัวเองได้รับมอบหมาย การแสดงออกอย่างเฉลียวฉลาดตามวัยของเขา โดยเฉพาะหนูๆ ที่ไม่ได้พยายามจะพูดจาหรือแอ็กติ้งเลียนแบบจริตของผู้ใหญ่ยิ่งน่ารัก ดูแล้วมีความสุขค่ะ

          ทีนี้พูดถึงเกมเด็กไม่พูดถึงเกมผู้ใหญ่คงไม่ได้ “The Voice” ทางช่อง 3 เนี่ย เวลาเดียวกันเลย สามสัปดาห์ผ่านไป คงถูกใจกันเต็มๆ ทั้งผู้ที่มาคัดเลือกและครูฝึก ยังไงเดี๋ยววันหน้ามาคุยกัน แต่วันนี้ขอใช้พื้นที่ปิดท้ายกับรายการ “ทอฟ้าผ้าไทย” ทางช่อง9 ก่อนนะคะ

          วันอาทิตย์นี้น่าจะเป็นอาทิตย์สุดท้ายแล้วค่ะ เพราะคืนอาทิตย์ที่ผ่านมาผู้เข้าแข่งขันเหลือ 3 คน ไม่รู้นะคะว่าใครจะชนะ โดยส่วนตัวอยากให้ชนะทุกคน เพราะเด็กๆ พวกนี้ชนะใจอ้อมค่ะ ถ้าได้ดูตั้งแต่เริ่มเลยสัปดาห์แรกๆ จะเห็นว่างานของผู้เข้าประกวดยังดูงงๆ ในบางที แต่พอได้รับการติชมจากกรรมการ ไม่ว่าจะเป็นพี่ม้า อ.แพน พี่ฟอร์ด คุณโจ คุณไหม ฯลฯ น้องๆ แต่ละคนพัฒนาขึ้นอย่างชัดเจน ซึ่งถือว่าเร็วเลยทีเดียวสำหรับระยะเวลาเพียงเท่านี้ พวกเขาทำให้อ้อมรู้สึกว่า เฮ้ย...ผ้าไทยใส่ง่าย ทำให้สวย ไม่ต้องเป็นผู้ใหญ่ก็ใส่ได้แล้วเว้ย! พวกเขาพาเราให้หลุดจากกรอบเดิมๆ เวลาเห็นชุดผ้าไทยได้อย่างน่าประทับใจทีเดียว
 
          ต้องขอชื่นชมทุกท่าน ตั้งแต่ผู้คิดรายการ คนทำงาน คณะกรรมการ รวมถึงพิธีกรอย่างพี่นก สินจัย ที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของรายการได้อย่างเหมาะสม ตลอดจนผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12 ท่าน ที่ทำให้เห็นว่า “ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้”
 
          อาจจะฟังเหมือนคำพูดตามมารยาทอยู่สักหน่อย แต่ขอบอกจากใจว่า อยากเห็นทอฟ้าผ้าไทยซีซั่นต่อๆ ไปอีกนะคะ
.......................................
(หมายเหตุ  เก่าไป ใหม่มา : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)