ทรัพยากรกับการท่องเที่ยว | คมชัดลึก

          ความโชคดีของประเทศไทยซึ่งอยู่ในพื้นที่อันเต็มไปด้วยทรัพยากรอันเหมาะสมต่อการท่องเที่ยว กลายเป็นเรื่องน่าเศร้าเมื่อเราไม่อาจใช้สิ่งที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ต่อคนในสังคมเท่าที่ควรเป็น
 
          แน่ละว่าทุกวันนี้ยากจะปฏิเสธว่า ประเทศไทยได้รับการยอมว่าเป็นหนึ่งในหลายประเทศที่ได้รับความนิยมในการเดินทางมาท่องเที่ยว รัฐบาลนี้และแทบทุกรัฐบาลที่ผ่านมา รวมไปถึงหน่วยงานของรัฐ และเอกชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวต่างก็ดูเหมือนจะกระตือรือร้นต่อการที่จะสนับสนุนให้ประเทศไทยเป็นสวรรค์ของนักท่องเที่ยว
 
          พูดตามตรงความพยายามที่ผ่านมาแทบไม่ได้เห็นผลเป็นรูปธรรมที่น่าพอใจเลย
 
          ทำไมถึงเป็นแบบนั้น สำหรับผมคำตอบคือ บุคคลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวขาดสองสิ่งที่จำเป็นมากต่อการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยว สองสิ่งที่ว่านั่นก็คือ การประเมินสิ่งที่เรามีอยู่แบบขาดมิติ กับความด้อยศักยภาพและความเข้าใจในการการสร้างจุดขาย
 
          ข้อแรก จริงที่ว่าเรามีทรัพยากรที่ความงามตามธรรมชาติอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นทะเล ภูเขา แม่น้ำ ป่าไม้ ฯลฯ รวมไปถึงโบราณสถาน โบราณวัตถุ แต่การมองเพียงแค่สิ่งเหล่านี้ว่าเป็นวัตถุทางสายตาของนักท่องเที่ยว โดยไม่คิดถึงการบริการด้านอื่นๆ ที่ต้องมาควบคู่กันเมื่อนักท่องเที่ยวไปเยือนสถานที่ต่างๆ ทำให้ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาการท่องเที่ยวของประเทศไทยตอบสนองได้แค่ไลฟ์สไตล์ของคนมีรายได้สูง ธุรกิจโรงแรมหรือรีสอร์ทใหญ่โตหรูหราเกิดขึ้นมากมาย แต่ในภาพรวมการหาจุดลงตัวระหว่างสถานที่ท่องเที่ยวกับการให้บริการยังอยู่ในระดับที่แย่มากๆ
 
          จากปัญหาข้อแรกนำมาสู่การคิดถึงปัญหาข้อสองที่แย่ตามไปด้วย เพราะมองไม่ออกว่าอะไรควรเป็นจุดขายหรือแบรนด์ให้กับสถานที่ท่องเที่ยวในแต่ละท้องถิ่น กลายเป็นว่าทุกสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศนี้มีสูตรในการสร้างจุดขายเหมือนกันจนกลายเป็นความจำเจและน่าเบื่อ ถนนคนเดินที่ปาย เชียงใหม่ เชียงคาน ตลาดน้ำอัมพวา เพลินวานหัวหิน และที่อื่นๆ แทบให้ความรู้สึกไม่แตกต่างกันเลย พูดได้ว่าศักยภาพของผู้คนในท้องถิ่นไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์ในตลาดการท่องเที่ยวเลย
 
          เหตุนี้การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมหรือเชิงนิเวศที่พยายามๆ กันอยู่จึงล้มเหลวไม่เป็นท่า ยังไม่นับเรื่องการเชื่อมโยงการท่องเที่ยวระดับภูมิภาคในอนาคต ซึ่งอาเซียนกำลังจะกลายเป็นทั้งตลาดการลงทุนและการท่องเที่ยวที่ใหญ่โตไม่แพ้ประชาคมใดในโลก การท่องเที่ยวของไทยจะอยู่ตรงไหนเมื่อเวลานั้นมาถึงยิ่งเป็นคำถามที่ท้าทายทุกคนที่เกี่ยวข้องเป็นอย่างมาก
 
          ก่อนจะถึงวันนั้นหากเรายังไม่ทบทวนถึงปัญหาสองข้อที่ผมว่าแล้วละก็ เราคงไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งที่เรามีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้อย่างแน่นอน
.......................................
(หมายเหตุ ทรัพยากรกับการท่องเที่ยว เรื่อง... อาทิตย์ อัสดง)