มองผ่านเลนส์คม : รัก 5-6 เส้า | คมชัดลึก

           fat radio เป็นคลื่นวิทยุที่เป็นที่รู้จักของทั้งเด็กแนวและผู้คนทั่วไป สร้างสรรค์งานออกมาทีไร เราก็รู้สึกว่าเป็นงานที่ช่างคิด สนุก มัน บางครั้งก็เลยเถิดไปถึงบ้าดี ถูกอกถูกใจวัยรุ่นไทยมาเป็น 10 ปี 
 
          หลายคนคงเคยไปดูคอนเสิร์ตที่ตั้งชื่ออย่างกับจะสั่งก๋วยเตี๋ยว ว่า เล็ก ชิ้น สด เคยไปนั่งดูหนังในงานประกวด หนังสั้นแฟต เคยไปซื้อเสื้อยืดในงาน T shirt festival หรือเคยไปงานมหกรรมทางดนตรีอย่าง แฟตเฟสติวัล และอีกมากมาย...ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกิจกรรมที่ไม่เกี่ยวกับวิทยุเลย
 
          ล่าสุด ผมเพิ่งไปดูละครเวทีฝีมือ แฟต เรดิโอ อีกหนึ่งงานที่คอยย้ำกับผมว่า หรือว่าจริงๆ แล้วพี่เขาทำวิทยุเป็นงานอดิเรกนะ ?
 
          ละครเวทีเรื่องนี้มีชื่อว่า รัก 5-6 เส้า เป็นละครมิวสิคัล แถมยังประกาศกันโต้งๆ ว่า รวบรวมทีมงาน เน้นไปที่คนที่ไม่เคยทำละครเวทีเลย ผมก็นึกในใจว่า เอาอีกแล้ว พี่ fat radio บ้ากันอีกแล้ว

          จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ที่คลื่นวิทยุจะทำละครเพลง แต่พอดูไปที่บรรดานักแสดง โย่ง อาร์มแชร์  บอย ตรัย เมื่อย สครับบ์ แจ๊ป เดอะริชแมนทอย บู้ เสลอ โบ้ท เดอะ เยอร์ ตุล อพาร์ทเมนท์คุณป้า ผมว่าไม่ต้องละครเพลงหรอกครับ แค่ละครเวทีเฉยๆ ผมยังนึกภาพพวกเขาไม่ออกเลย

          ยิ่งผู้กำกับละครเรื่องนี้ คือคุณเอส หนึ่งในผู้กำกับแฟนฉัน เพื่อนสนิท ซึ่งปกติเราคงคุ้นเคย ว่ากำกับแต่หนังหรือละครทีวีหลังข่าว ครั้งเดียวที่กำกับละครเวทีก็สมัยยังเรียนมหาวิทยาลัย 15 ปีมาแล้ว...

          ก็ได้แต่ติดตามข่าวคราวความคืบหน้าของโปรเจกท์นี้แบบลุ้นไปด้วย
          จนมาถึงวันนี้ วันที่ผมเข้ามานั่งอยู่ในโรงละคร

          เปิดสูจิบัตรอ่าน รอเวลาละครเล่น ข้อความแรกบอกผมว่า  ละครเรื่องนี้มันเกิดขึ้นจากคำถามที่ว่า ในวันที่ความรักมันมีปัญหา เมื่อรู้สึกว่าชีวิตไม่ได้เป็นอย่างที่ควรเป็น ในเวลาแบบนี้ ทำให้บางคนเกิดคิดได้ว่า สิ่งที่เราคิดว่าใช่ มันใช่หรือเปล่า คนที่เราเลือกใช่หรือเปล่า แล้วถ้าเรามีโอกาสเลือกใหม่ได้อีกครั้ง เราจะเลือกคนเดิมอีกไหม

          อ่านจบ แทบอยากจะลุกไปปิดไฟโรงละครเอง เร่งให้รีบทำการแสดงเร็วๆ ซะเดี๋ยวนั้น

          ช่วงที่ละครดำเนินไป ท่ามกลางบรรยากาศเหมือนกับดูละครเวทีสมัยเรียนนิเทศผสมกับดูคอนเสิร์ตแฟต ฉากที่ตัวละครร้องเพลงตามแบบละครเพลง แต่เป็นเพลงประจำวงของนักแสดง ที่ดัดแปลงเนื้อเพลงให้เข้ากับเรื่อง  มีฉากที่พูดตอบโต้กันยาวๆ ที่คิดตามไปเรื่อยๆ แล้วก็รู้สึกว่าพูดซ้ำอยู่นั่น มีฉากสนุกๆ อันเกิดจากเสน่ห์ตัวละคร มีฉากเต้นน่ารักๆ ที่ดูแล้วก็อยากขยับแข้งขยับขาตาม ...ถึงแม้บางครั้งจะเห็นร่องรอยของมือใหม่ทางด้านการทำละครเวทีปรากฏออกมาบ้าง แต่ตอนจบของเรื่องก็เล่นเอาผมน้ำตารื้นได้ทีเดียว

          ถึงวันนี้ละครเรื่องนี้ได้แสดงจบไปแล้ว มี feedback ที่แตกต่างออกมามากมาย ทั้งชอบ เฉยๆ ตลกดี ไม่ชอบเนื้อหาแต่ชอบนักแสดง ฉากไม่สวย ไม่มีความเป็นละครเวทีที่ดีและอื่นๆ อีกสารพัด แต่ถ้าพูดถึงความสนุกที่ได้รับจากการไปชม จะค่อนข้างเอกฉันท์ !!

          ซึ่งบางทีผมว่ามันอาจจะเป็นเป้าหมายสูงสุดของพวกเขา กลุ่มคนที่รวบรวมมาจากคนไม่เคยทำละครเวทีเลย ก็ได้

          ก็เหมือนกับที่ผู้กำกับเอสพูดไว้ในสูจิบัตรแหละครับ 

          สำหรับผมการออกไปผจญภัยนอกบ้านเป็นสิ่งจำเป็น การได้ออกไปบนเส้นทางที่เราไม่คุ้นเคย คุยกับคนที่เราไม่รู้จัก ดมดอกไม้ที่เราไม่รู้ชื่อ ได้รู้จักความโดดเดี่ยว และมิตรภาพที่ไม่คาดฝัน แม้ว่าจะมีบาดแผลติดตามตัวกลับมาบ้าง แต่มันก็ทำให้เรามองโลกและชีวิตได้กว้างขึ้น...สิ่งที่ดีที่สุดของการผจญภัยก็คือ ทำให้เราได้รู้จักตัวเอง ผมชอบการผจญภัยครั้งนี้ครับ 

          อ่านจบแล้วก็ได้แต่อิจฉา บรรดานักผจญภัยนะครับ
          สวัสดีครับ
.......................................
(หมายเหตุ รัก 5-6 เส้า : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิทยา ทองอยู่ยง)