
ความสุขของคนรักสวน
ความสุขของคนรักสวน : เรื่อง อาทิตย์ อัสดง
ยามที่ผีเสื้อหลากสีสันบินมาทักทายดอกไม้ที่เริ่มผลิดอก หรือในวันที่ได้เห็นบ้านไม้หลังเล็กๆ กลายเป็นที่พิงพักของเจ้านกน้อยอาศัยทำรังออกไข่กระทั่งฟักลูกออกมาเป็นนกน้อย นี่คือโมงยามแห่งความสุขสำหรับคนทำสวน...
ชีวิตที่อยู่ท่ามกลางสีเขียวของแมกไม้ พืชพรรณ และบรรดาไม้ดอกเป็นอะไรที่หลายคนอาจกำลังแสวงหา แต่จะมีสักกี่คนที่ลงมือเนรมิตสิ่งที่ว่าขึ้นมาในบ้านตัวเอง
การจัดสวนอาจเป็นกิจกรรมที่น่าเบื่อ กินเวลา อาจไม่เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนเมืองที่ชีวิตสาวะวนอยู่กับการทำมาหากินที่เร่งเร้าเร่งร้อน หรือเพราะพื้นที่อันจำกัดจำเขี่ยของที่อยู่อาศัย
ทว่าสำหรับคนอีกจำนวนไม่น้อยที่มีโอกาสลงมือจัดสวนด้วยตัวเอง เมื่อเริ่มต้นแล้วย่อมยากที่จะเลิกล้มหรือหันหลังให้
การทำสวนคือความรื่นรมย์ของชีวิต การได้ย่ำเท้าไปบนพื้นหญ้า ตัดแต่งกิ่งไม้ แยกหน่ออ่อนไปปลูกใหม่ การได้เฝ้ารอวันที่ต้นไม้ที่ปลูกไว้หยัดยืนต้นอย่างแข็งแรง หรือผลิดอกงามอวดโฉม ใครจะกล้าปฏิเสธว่านี่ไม่ใช่ความสุข
แต่การจัดสวนก็เหมือนเรื่องอื่นๆ ในชีวิต บังคับได้ในบางเรื่อง ควบคุมได้บางอย่าง ต้นไม้บางชนิดอาจแสดงให้เห็นถึงวิญญาณขบถ การออกนอกรูปนอกรอยที่คนจัดวางกลายเป็นกิจกรรมที่มันทำอยู่เป็นนิตย์ เมื่อเราเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน และอนุญาตให้มันเติบโตในแบบที่มันต้องการ ตราบเท่าที่มันไม่รุกล้ำรุกรานต้นไม้ต้นอื่นๆ เราอาจได้ค้นพบความงามที่แท้จริงของมัน
จริงที่ว่าครึ่งหนึ่งของการจัดสวนคือ การออกแบบและจัดวางตำแหน่งแห่งที่ แต่อีกครึ่งหนึ่งที่สำคัญไม่น้อยกว่ากันก็คือ การให้อิสระและยอมรับการปรับตัวของต้นไม้ตามเงื่อนไขชีวิตของมัน
เรากับต้นไม้ก็อาจไม่ต่างกัน เงื่อนไขหลายอย่างเราเลือกไม่ได้ แต่เงื่อนไขหลายอย่างเราเลือกได้ สิ่งที่เราพอจะทำได้ก็คือการหาจุดลงตัว
แต่ละคนอาจค้นพบเรื่องนี้ในโมงยามที่ทุกข์ระทมแสนสาหัส บางคนอาจค้นพบในโมงยามที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
สำหรับผมค้นพบมันในวินาทีที่ผีเสื้อตัวนั้นบินมาเกาะดอกกล้วยไม้สีสวยในเช้าที่แสงแดดอ่อน...
.......................................
(หมายเหตุ ความสุขของคนรักสวน : เรื่อง อาทิตย์ อัสดง)



