มองผ่านเลนส์คม : คนแถวสอง
คนแถวสอง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิทยา ทองอยู่ยง
การเสียชีวิตของ นีล อาร์มสตรอง นักบินอวกาศคนแรกที่ไปเหยียบดวงจันทร์ เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ทำให้ผมนึกอะไรต่อมิอะไรไปไกลมาก
ไกลแค่ไหนน่ะเหรอครับ…ก็คงไกลถึงดวงจันทร์ ไม่ใช่สิ ต้องห่างจากดวงจันทร์แค่ไม่กี่ฟุตมากกว่า
ในขณะที่โลกจดจำ นีล อาร์มสตรอง มนุษย์คนแรกของโลกที่ไปเหยียบดวงจันทร์ได้ ทริปท่องอวกาศเที่ยวนั้น ยังมีนักบินอีก 2 คน คือ เอ็ดวิน อัลดริน คนที่ลงสัมผัสดวงจันทร์เป็นคนที่สองตามหลังนีล อาร์มสตรอง และนักบินคนที่ 3 ไมเคิล คอลลินส์ คนนี้แหละนี่ทำให้ผมนึกถึง
เขาคือคนที่ต้องประจำการอยู่บนยานอวกาศ ต้องรับผิดชอบปฏิบัติการที่เป็นประวัติศาสตร์ครั้งนี้อยู่บนยาน คอยสนับสนุนเพื่อนอีกสองคนที่กำลังก้าวลงสู่ดวงจันทร์ แต่ไม่ได้ลงดวงจันทร์
ลองนึกถึงช่วงเวลาที่ต้องผ่านการทดสอบเพื่อการเดินทางครั้งประวัติศาสตร์นี้ ไม่ต้องบอกก็พอเดาได้ว่ามันจะหนักหน่วงแค่ไหน ต้องผ่านการฝึกฝนชนิดเลือดตาแทบกระเด็น กว่าจะได้เป็นตัวแทนของมวลมนุษยชาติจำนวนสามคน ไปปฏิบัติการนี้ ซึ่งผมเชื่อว่าทั้งฝึกหนักพอๆ กันและต้องมีความรู้ความสามารถเท่าเทียมกันทั้งสามคน แต่ ไมเคิล คอลลินส์ เป็นคนเดียวที่ไม่ได้ลงไปเหยียบ เรียกว่าเห็นพื้นผิวดวงจันทร์อยู่ตรงหน้าเหมือนกัน แค่ไม่ได้สัมผัสเท่านั้น
นึกถึงช่วงเวลาที่ทุกคนกลับเข้ามาในยานอวกาศกันหมดแล้ว กำลังจะปิดประตูยานกลับโลก...เป็นพี่ไมเคิล คอลลินส์แกคงจี๊ดน่าดู
...พื้นดวงจันทร์นะครับไม่ใช่พื้นหญ้าสนามรัชมังคลาสถาน ที่วันหลังค่อยมาใหม่ได้
โลกจดจำคนสำคัญ คนเก่ง คนแรก ได้มากมาย แต่ไม่ค่อยมีใครจดจำคนที่คอยสนับสนุน ให้คนเก่ง คนแรก ทำงานสร้างสรรค์สำคัญเหล่านั้นขึ้นมาได้นัก
ผู้เล่นที่คอยจ่ายบอล คอยสกัดกั้นทำลายเกมคู่แข่ง ถูกจดจำได้น้อยกว่าดาวซัลโว
ตัวตลกที่เป็นคนปูมุก คนดูหัวเราะน้อยกว่า คนที่เป็นตัวตบมุกหรือคนที่โดนถาดฟาด
กายกรรมต่อตัว สิงโตต่อตัว เด็กน้อยตัวเล็กที่ปีนผาดโผนขึ้นที่สูงก็เป็นคนที่คนดูแหงนหน้าลุ้นด้วยความหวาดเสียวตื่นเต้น มากกว่าคนยืนหนักหน้าเบ้ตรงฐานล่างสุด
อาจเป็นเพราะว่า supporter เหล่านั้น เก่งกาจ มีความสามารถไม่เท่า
หรืออาจเป็นเพราะว่าไม่มีใครทำบทบาทนี้ได้ดีเท่า
หรือจริงๆ แล้ว แค่ผู้คนชื่นชมความสำเร็จที่ทีมได้มา supportet เหล่านั้นก็รู้สึกดีเสมือนเป็นคนยิงประตูเอง ปล่อยมุกเอง ชูสองมือบนยอดเอง...ยังไงยังงั้น
เขียนถึงเรื่องนี้ก็ทำให้ผมนึกเลยไปถึงสัตว์ชนิดหนึ่ง นั่นคือ เป็ด
ว่ากันว่าเป็ดทำอะไรได้มากมายหลายอย่างแต่เอาดีไม่ได้สักอย่าง
บินได้ ก็แพ้นก ว่ายน้ำได้แต่ก็สู้แมวน้ำไม่ได้ ออกไข่ได้แต่ก็ไม่เป็นที่นิยมเท่าไก่ ...แม้กระทั่งเล่นตลกยังสู้โน้ต ไม่ได้เลย
มีคนเคยบอกไว้ว่า ทำอะไรทำให้ดี ทำให้เป็นเลิศไปเลย อย่าทำตัวให้เหมือนเป็ด ทำได้หลายอย่างแต่ไม่ได้เรื่องเลย
แต่ผมว่าขณะที่เป็ดว่ายน้ำเล่นอยู่ อย่างน้อยไก่ที่มองดูมันก็คงจะอิจฉา อยากทำได้แบบเป็ด พลางนึกว่าชีวิตนี้มันดีแค่ไหนถ้ามีน้ำไล้ตูดเล่นชิลๆ บ้าง
จริงมั้ย ก๊าบ !!
สวัสดีครับ.
.......................................
(หมายเหตุ คนแถวสอง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิทยา ทองอยู่ยง)