คมเคียวคมปากกา - -เมืองรุ้ง? ทุ่งรัก? | คมชัดลึก

 พิธีแรกนาขวัญ  พระโคเสี่ยงทายกินงา  และหญ้า  ทำนายว่าพืชพันธุ์ธัญญาหารดี  น้ำท่าบริบูรณ์  ดูโทรทัศน์อยู่บ้าน  เห็นภาพที่ท้องสนามหลวง  ฝูงชนรอเก็บเมล็ดข้าวแรกนาขวัญ  รู้สึกใจชื้นตื้นตัน  ภาพนี้แสดงความผูกพันของคนไทยในวิถีเกษตรได้ระดับหนึ่ง  ท่ามกลางวิถีบริโภคสมัยใหม่รุกไล่  หลายทุ่งนากลายเป็นทุ่งหนี้  หลายทุ่งรักกลายเป็นทุ่งร้างอย่างน่าเศร้า  ข้าวจากนา  ปลาจากน้ำ  ยังถือเป็นความหวัง  แม้บ้านเมืองยามนี้จะวิกฤติไปเสียทุกด้าน  ณ ที่นี้ขอภาวนาให้สิ่งเสี่ยงทายเป็นจริง  ให้นาดี  ข้าวดี  น้ำดี  ปลาดี  กระทั่งให้จิตใจเพื่อนร่วมชาติพลิกฟื้นคืนสู่สภาพที่ดี

 ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...น้ำท่วมบ้าน  เพลิงไหม้ยุ้ง  แดดลามทุ่ง  อย่าละทิ้งเมล็ดพันธุ์ข้าว!
 ครับ  ต่อเนื่องเรื่อง “ลูกทุ่งภาคกลางตายแล้ว?”  ในที่นี้ไม่ขอมุ่งวิวาทะต่อประเด็น  เรื่องนี้ไม่ควรด่วนสรุป  จะมีไม่มี?  จะเป็นไม่เป็น?  จะอยู่ไม่อยู่?  จะตายไม่ตาย?  ยังคงต้องขึ้นอยู่กับเวลาอีกยาวนาน  อาจนานกว่าชั่วอายุของเราด้วยซ้ำ  ดูอย่างเพลง “ทุ่งรัก”  ที่ทิ้งท้ายไว้ศุกร์ที่แล้ว 

 “แดดบ่ายปลายคุ้ง  ท้องทุ่งรวงทอง  น้ำทรงเมื่อเดือนสิบสอง  หัวใจพี่กลับนองรักน้องนางทุ่ง  กระจับจอกแหนเป็นแพลอยติดก้นคุ้ง  เหมือนสวาทรักฝังใจมุ่ง  มุ่งปองรักสาวแม่ดาวบ้านนา” 

 “ย่างเดือนสิบสอง  ลมล่องนารัก  ข้าวเอนอุ้มรวงหน่วงหนัก  เหมือนใจอุ้มรักภักดีกานดา  เจ้าเรียมเจ้าขวัญ  เทวัญสถิตทุ่งนา  โปรดช่วยดลน้ำใจน้องข้า  รักหนุ่มบ้านนา  เหมือนอธิษฐาน”

 “อธิษฐาน  สาบานขอร่วมใบบุญ  กุศลเกื้อกูล  ผลบุญรักแม่ตาหวาน  ขอให้รักซึ้ง  หวานยิ่งกว่าผึ้งกว่าตาล  ฟ้าทุ่งประทาน  สวรรค์ไว้เคียงคู่ใจ”

 “แดดบ่ายผ้ายลา  ทิวาเริ่มเลือน  ฟ้านวลด้วยเพ็ญแห่งเดือน  แม่เพื่อนนาขวัญพี่ฝันเคียงใกล้  สวาทวาบหวาม  คนงามศรีทุ่งอำไพ  โปรดได้มาอยู่เคียงคู่ใจ  รักมั่นฤทัย  ขวัญทุ่งรวงทอง”   

 ผมก็เหมือนเจ้าของรายงาน “ลูกทุ่งภาคกลางตายแล้ว?” และใครต่อใครอีกจำนวนมาก  ที่เข้าใจไปว่าเพลง “ทุ่งรัก”  ขับร้องโดย ศรคีรี  ศรีประจวบ นั้น  ประพันธ์โดย ครูไพบูลย์  บุตรขัน

 ครับ  เป็นความเข้าใจผิดที่ส่งต่อกันมายาวนาน  เมื่อผมเข้าใจอย่างนั้น  ก็เที่ยวพูดเที่ยวเขียนเที่ยวบอกต่อ  กระทั่งวันหนึ่งได้รู้ข้อมูลจริง  ต้องรีบแก้ไขและสารภาพบาปในทุกที่ของการพูดและการเขียน  กระนั้นนับสิบปีผ่านมา  ยังคงเห็นความเข้าใจผิดอีกมากในหมู่คนรุ่นหลัง

 บาปนี้มิใช่เพียงผมเป็นผู้ก่อ  หากสังคมคอลูกทุ่งทั่วไปก็มีส่วนในการส่งต่อข้อมูลนั้น  ด้วยคล้อยเข้าใจไปตามความเป็นไปได้  เพลงของศรคีรีส่วนใหญ่เป็นผลงานของครูไพบูลย์  พอถึงเพลง “ทุ่งรัก”  ฉากหลังยังเป็นทุ่งนาภาคกลาง  ภาษาสัมผัสยังเป็นบทกวีพริ้งไพเราะตามมาตรฐานครูไพบูลย์  ชั้นแรกใครจะนึกถึงเพลงนี้แต่งโดยนักแต่งเพลงชาวอีสาน?  ชั้นแรกใครจะนึกถึงเพลงนี้แต่งโดยเจ้าของเพลงอย่าง “อีสานบ้านของเฮา”  คือ ครูพงษ์ศักดิ์  จันทรุกขา ผู้เป็นศิษย์ครูไพบูลย์

 เนิ่นนานกระทั่งครูไพบูลย์ล่วงลับ  ครูพงษ์ศักดิ์อยู่ในวัยอาวุโส  หรือทุ่งล้านนาล่มไปหลายภูมิหลายภาคแล้ว  เพลงมือถือมือรักทะลักทลายประเทศแล้ว  แต่เพลงนี้ยังเป็นเพลงอมตะ  ทุ่งรักภาคกลางจากจินตนาการซึมซับชีวิตของนักแต่งเพลงภาคอีสาน  กลายเป็นทุ่งรักที่เสมือนจริงในจินตนาการคอเพลงลูกทุ่ง  ภาษากวียังคงมีมนต์ขลัง  ขอเพียงทำได้ไพเราะ  สวยงาม  ลึกซึ้ง  กินใจ

 เพลงมีมิติจริงมิติฝันของมัน  มีเกิดมีตายของมัน  มีตายมีเกิดของมัน  ก่อนจะผ่านไปสู่ศุกร์หน้า  บังเอิญพบภาพจากเอกสารว่าด้วยครูพงษ์ศักดิ์  ขออนุญาตนำมาฝากมิตรรักนักเพลงครับ

 ไผเป็นไผ?  ลองไล่จากซ้ายไปขวา  ศรคีรี  ศรีประจวบ  พงษ์ศักดิ์  จันทรุกขา  ไพบูลย์  บุตรขัน  เฮียจุ่น  กรุงไทย  สุรินทร์  ภาคศิริ...กี่ปีมาแล้ว?  บ่อยากคำนวณ!

"ไพวรินทร์  ขาวงาม"