เด็กไทยใน'หอทอง' | คมชัดลึก

           วันนี้มีหลายเรื่องที่อยากเขียน ...
 
          แต่ที่ต้องเขียนก่อนก็คือ ขอแสดงความยินดีกับ สยามซินโฟนิเอตต้า วงดุริยางค์เยาวชนไทย ที่คว้าแชมป์การแข่งขันรายการ "Summa Cum Laude Youth Music Festival Music Vienna" ที่ Konzerthaus ประเทศออสเตรีย 
 
          เพราะไม่ใช่แค่เพียงการประกวดเวทีใหญ่เป็นครั้งแรกเท่านั้น ทว่า ใน "หอดนตรีทอง" แห่งเวียนนานี้ ยังเป็นสถานที่ที่มีเกียรติที่นักดนตรีทั่วโลกใฝ่ฝันจะได้มาแสดงสักครั้งในชีวิต 
 
          การได้รับรางวัลครั้งนี้ จึงไม่เพียงประกาศให้ทุกคนรับรู้ถึงความสามารถ แต่ยังถือเป็นการพัฒนาวงดุริยางค์สัญชาติไทย ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เพราะได้ผสมผสานเครื่องดนตรีและการประพันธ์เพลงทั้งตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกันอย่างน่าทึ่ง
 
          ขอชื่นชมคุณสมเถา สุจริตกุล ศิลปินศิลปาธร ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการวง ที่ได้ริเริ่มโครงการดีๆ เปิดโอกาสให้เด็กไทยกว่า 50 ชีวิตได้เรียนรู้ ฝึกฝนและหาเวทีให้ได้โชว์ฝีมืออย่างเป็นขั้นตอน
 
          ยิ่งถ้าคุณผู้อ่านได้รู้ว่าน้องๆ แต่ละคนมีที่มาอย่างไร คงจะเห็นถึงความตั้งใจของคุณสมเถาได้ดี
 
          อย่าง ณัฐพงษ์ ยุทธนาสิริกุล หรือน้องเจ มือไวโอลินและหัวหน้าวง เขามีความสนใจด้านดนตรีตั้งแต่อายุ 12 ปี เรียนไวโอลินที่ศูนย์เยาวชนไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง แต่ด้วยฐานะทางบ้าน จึงไม่มีเงินพอที่จะซื้อเครื่องดนตรี
 
          เรื่องราวออกจะแฟนตาซีจริงๆ เพราะวันหนึ่งเขาถูกรางวัลสลากออมสิน จึงมีเงินพอที่จะซื้อไวโอลินตัวแรกในชีวิตได้ จากนั้นอีก 1 ปี จึงได้รับคัดเลือกเข้าวงดุริยางค์เยาวชนไทย
 
          น้องเจ ใช้ไวโอลินตัวนั้นเล่นดนตรีเปิดหมวกที่ตลาดนัดจตุจักร นำรายได้มาช่วยเหลือครอบครัวอยู่พักใหญ่ ก็ได้รับคัดเลือกเข้าวงสยามฟิลฮาร์โมนิคออเคสตร้า ซึ่งที่นี่ทำให้เขาได้พบกับคุณสมเถา ผู้สนับสนุนให้ศึกษาไวโอลินอย่างจริงจัง กับอาจารย์ศิริพงษ์ ทิพย์ธัญ
 
          ไม่เพียงเชี่ยวชาญด้านการเล่นไวโอลิน แต่น้องเจยังค้นพบอีกว่าเขาสนใจการประพันธ์เพลงด้วย จึงเริ่มประพันธ์มาอย่างต่อเนื่อง และได้รับรางวัลมาแล้วมากมาย
 
          นี่แค่เพียงตัวอย่างของหนึ่งในสมาชิกเท่านั้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึง "ช้างเผือก" ที่รอให้คนไปค้นพบอีกมากมายทั่วประเทศ   
 
          ในกว่า 50 ชีวิต ยังร่วมด้วยอีกบุคคลสำคัญคือวาทยกรไทยระดับโลก ทฤษฎี ณ พัทลุง ร่วมอำนวยเพลงด้วย
 
          ทั้งหมดจึงต้องยกให้แก่ความรักความศรัทธาของผู้ก่อตั้งวง และความตั้งใจของสมาชิกทุกคน
 
          และที่ไม่เอ่ยถึงไม่ได้ คือสปอนเซอร์ใหญ่อย่างสิงห์ คอร์ปอเรชั่น และผู้สนับสนุนการเดินทางอย่างบริษัทการบินไทย
 
          เพราะถ้าไม่มีองค์กรเอกชนช่วยเหลือ ไม่แน่ว่าต่อให้คนไทยมีฝีมือแค่ไหน ก็อาจไปไม่ถึงฝั่งฝัน และจะลำบากเหมือนวงนักร้องประสานเสียงสวนพลู ของครูดุษฎี พนมยงค์
 
          ซึ่งประเด็นนี้จะเขียนถึงในครั้งหน้า เพราะดิฉันได้รับจดหมายชี้แจงจากท่านอธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมแล้ว
 
          นี่จึงเป็นเรื่องที่น่ายินดี และออกจะเศร้าใจไปพร้อมๆ กันค่ะ   
.......................................
(หมายเหตุ  เด็กไทยใน'หอทอง' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์)