มองผ่านเลส์คม : กันและกัน | คมชัดลึก

          วันนี้ผมขอพูดเรื่องใกล้ๆ ตัวหน่อยนะครับ จริงๆ ต้องบอกว่า จะพูดถึงบริษัทตัวเองในมุมที่เป็นคนนอกมากกว่า ปีนี้ เป็นปีที่จีทีเอช ครบ 7 ปี แล้วก็มีวาระเฉลิมฉลองมากมาย ...ไม่ค่อยเห็นนะครับ ที่จะมีใครถือเอาเลข 7 มานับเป็นวาระใหญ่ในการฉลอง เคยเห็นแต่ ครบ 5 ปี  10 ปี  12 ปี แล้วก็ให้เหตุผลถึงการเอาเลข 7 เป็นหลักไมล์ที่อยากจะเฉลิมฉลองว่า ชีวิตคนเรามักจะมีการเปลี่ยนแปลงในทุกๆ  7 ปี ทั้งเรื่องการงาน การเรียน และความรัก ....
 
          จีทีเอช มีหนังเรื่อง รัก 7 ปี ดี 7 หน ที่กำลังจะเข้าโรงในเดือนนี้ เดือน 7 ของปี มาเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ถึงคนดูทุกคน นอกจากนั้นยังมีกิจกรรมร่วมเฉลิมฉลองมากมาย หลายช่องทาง ออกมาให้เราได้ดูกันเพียบ จนผมเองยังจำได้ไม่หมดเลยแต่ผมขอพูดถึงงานชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งที่ออกมาท่ามกลางงานมากมายนี้ มันเป็นมิวสิกวิดีโอ รวบรวมภาพจากหนังทุกเรื่องของจีทีเอชครับ ประกอบเพลงกันและกัน ของวงโมเดิร์นด็อกจริงๆ มันก็คือการเอาภาพที่เป็นที่จดจำจากหนังแต่ละเรื่องมายำรวมกันแล้วใส่เพลงเข้าไป แต่เอ็มวีตัวนี้ยังมีความพยายามในการเรียงลำดับภาพจำเหล่านั้นให้เชื่อมต่อกันไป มีกิมมิคน่ารักๆ ให้นั่งดูพอยิ้มๆ กัน แม้ภาพเหล่านั้นจะมาจากหนังคนละเรื่องก็ตาม ยกตัวอย่างเช่น ภาพการเล่นเครื่องดนตรีแต่ละชิ้น เสมือนว่ากำลังร่วมกันเล่นเพลงนี้ ไล่ตั้งแต่ เด็กชายมัธยมจากเรื่องซีซั่น เชนจ์ ตีกลอง, เด็กหญิงวัยใกล้เคียงกันแต่จากหนังเรื่องซัคซี้ด โซโล่กีตาร์, มือเบสย้อนยุคจาก เก๋า เก๋า และมือกีตาร์ริทึ่มก็เป็นชายหนุ่มผมยาว นักศึกษาศิลปะจากเรื่องรัก สาม เศร้า
 
          เราได้เห็นว่าตัวละครในหนังทั้งหลายของจีทีเอชชอบทำอะไรคล้ายกัน แม้จะแตกต่างวัยกันก็ตาม เช่น ชอบแดนซ์ท่าประหลาดๆ ไม่ห่วงหล่อห่วงสวย เวลานั่งรถก็ชอบนั่งติดหน้าต่าง หรือเป็นคนที่เกิดมาเพื่อถูกผีหลอก แบบไม่ตั้งตัวตลอด เห็นตกใจตาเหลือกกันทุกคน
 
          หรือนักแสดงที่เราเห็นเค้ามาตั้งแต่เด็ก ค่อยๆ เติบโต ผ่านทางหนังต่างเรื่องกันไป
 
          อ่านมาถึงตรงนี้ลองหยุดไปหาชมได้ทางอินเทอร์เน็ตก่อนก็ได้นะครับ (<http://www.youtube.com/watch?v=Yz_DM8lqsBs&sns=fb> หรือ search youtubeกันและกัน GTH special )  …แล้วค่อยมาคุยกันต่อครับ
 
          ในฐานะที่เป็นคนทำหนังส่วนหนึ่งในหลายเรื่องของคลิปนี้ ผมนั่งดูเอ็มวี ด้วยสองความรู้สึกครับคือ 1.อยากรู้ว่าหนังที่เราทำจะถูกหยิบภาพไหนขึ้นมาเรียงร้อยร่วมกับหนังเรื่องอื่น 2.ระหว่างดูก็จะเห็นหนังบางเรื่อง ตัวละครบางตัวที่เราอาจหลงลืมมันไป รวมทั้งนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่ตัวละครเหล่านั้น ยังเป็นแค่ตัวหนังสือในกระดาษ หรือแค่ได้ยินผ่านคำบอกเล่าจากปากผู้กำกับ แล้วค่อยๆ กลายเป็นภาพและมีตัวตนขึ้น
 
          สารภาพว่าดูจบก็นั่งอมยิ้มแบบน้ำตารื้นๆ เลยครับ
 
          นอกจากนั้น ไฮไลท์ของเอ็มวีตัวนี้ ยังรวบรวมประโยคพูดที่เรายังคงจดจำกันได้ จากหนังหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น, เจี๊ยบไปให้ทันนะ, ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เราน่าจะคบกันได้นะ,

          อย่างงี้เขาเรียกว่ารักหรือเปล่า, แกมาทำอะไรเอาตอนนี้, ถึงพี่ไม่รักผมก็ไม่เป็นไร ผมพูดจริงๆ นะไม่ได้มุก, เอาพ้มไปฆ่าให้ตาย พ้มก็รักคุณ

           ….แค่อ่านผ่านๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ครับว่ามาจากหนังเรื่องไหนกันบ้าง

          เอ็มวีตัวนี้ ปิดท้ายด้วยประโยคจากหนังเรื่องหนึ่งครับ ตัวละครบอกตัวละครในหนัง แต่เสมือนเป็นสิ่งที่จีทีเอชบอกคนดูของเขามาตลอด...ตั้งแต่ 7 ปีที่ผ่านมา ไปจนถึง 7 ปีข้างหน้า และ 7 ปีต่อๆ ไป 
เฮ็ดในสิ่งที่เซื่อ เซื่อในสิ่งที่เฮ็ด

สวัสดีครับ
........................................
(หมายเหตุ กันและกัน : มองผ่านเลนส์คม โดย... วิทยา ทองอยู่ยง)