มองผ่านเลนส์คม - เมพขิงๆ | คมชัดลึก

 เมื่อเห็นครั้งแรกตามเว็บบอร์ดต่างๆ ไม่นานมานี้ เคยนึกว่าคนเขียนรีบพิมพ์จึงสะกดผิด ทำให้คำว่า “เทพจริงๆ” กลายเป็น “เมพขิงๆ”

 วันนี้ได้คุยกับหลานวัยรุ่น มีข้อมูลใหม่ซึ่งเก่าแล้วว่า จุดเริ่มต้นคือพลั้งเผลอสะกดผิดจริง แต่นานวันเข้ากลับกลายเป็นตั้งใจสะกดผิด และกลายเป็นคำประชดประเทียดเสียดสีสำหรับผู้คนที่ชอบอวดตัวหรือชอบเยินยอกันไปมาว่า ฉันและเขา ซึ่งเป็นคนคุ้นเคยกับฉัน เก่งระดับเทพ หรืออีกนัยคือเกินคนธรรมดา

 ถามหลานยุคเมพขิงๆ ว่าจริงไหมที่คนหนุ่มสาววัยสดใสเอือมข่าวการเมืองเศรษฐกิจ แล้วหันมาเสพแต่ข่าวบันเทิง

 หลานเลิกคิ้วถามว่า คนที่พูดอย่างนั้นเป็นคนแก่รุ่นน้าหรือแก่กว่าน้าใช่ไหม หมายถึงเป็นกลุ่มคนที่มักจะคิดว่าผ่านโลกมามากจึงเข้าใจอะไรต่อมิอะไรเสียทุกอย่าง แล้วชอบประเมินโดยไม่มีข้อมูลอ้างอิงว่าสังคมเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ วัยรุ่นเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ต้องอย่างนี้จึงถูกต้อง ถ้าอย่างนั้นคือผิด ฯลฯ ใช่ไหม ?

 คำถามของหลานคือข่าวบันเทิงลันล้าประเภทดารารักๆ เลิกๆ ผีผ้าห่มนมปลอม ตลกโปกฮาฆ่าเวลาไปวันหนึ่งเทือกๆ นั้น สร้างสรรค์โดยคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่หรือใครกันแน่ ?

 แน่นอนว่าหนุ่มสาวบางคนชอบข่าวอย่างนั้น เพราะสำหรับพวกเขา บรรดานักแสดงและคนดังคือตัวแทนฝันกลางวันของคนเล็กๆ บนเส้นทางสู่ชื่อเสียงและความมั่งคั่ง

 ลูกปูย่อมเดินตามรอยเท้าแม่ปูผู้เสี้ยมสอน และบนหาดทรายก็ไม่ค่อยมีอะไรอื่นกระตุ้นจินตนาการลูกปูหรือสนับสนุนลูกปูให้กล้าเลือกคิดต่าง ทำต่าง

 ใครจะกล้าคิดว่าเป้าหมายของชีวิตไม่ใช่ความดังและความร่ำรวย
 แต่หนุ่มสาวทุกคนไม่ใช่ลูกปูขาเก
 หนุ่มสาวยุคใหม่มองความบันเทิงหลากหลายกว่าความบันเทิงที่เห็นและเป็นอยู่ในสื่อกระแสหลัก พวกเขาสร้างชุมชนของพวกเขาและชักชวนผู้คนในกลุ่มของพวกเขาทำกิจกรรมบันเทิงที่สนใจร่วมกันผ่านเส้นทางอินเทอร์เน็ต

 คนหนุ่มสาวในยุคเมพขิงๆ มองเห็นความบันเทิงในมุมแตกต่าง เหมือนที่มองเห็นการเมือง เศรษฐกิจ สังคมในมุมแตกต่าง

 พวกเขาสนใจความเป็นไปของโลกและมีส่วนร่วมในทุกวินาทีแห่งความเปลี่ยนแปลงของโลกอย่างยิ่ง เพียงแต่โลกนั้นไม่ใช่โลกเก่าที่มีแต่เรื่องไร้สาระน่าเบื่อแบบเดิมๆ ของพวกผู้ใหญ่ ซึ่งได้แต่แข่งกันอวดตัวด้วยคำพูดว่าใครดีกว่าใคร แต่ใจร้ายใจดำใส่กันตลอดเวลา

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"