ดำกับขาว | คมชัดลึก

          ลาจอไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สำหรับละครคลาสสิก เรื่องราวความรักต่างชนชั้น สะท้อนชีวิตนางเอกแสนดีผู้น่าสงสาร “มาหยารัศมี” นำแสดงโดย “ใหม่” ดาวิกา โฮร์เน่ รับบท “เดือนแรม” หรือ “มาหยารัศมี” กับ “นิว” วงศกร” ปรมัตถากร รับบท “ม.ร.ว.ธิติรัตน์” ผลงานกำกับการแสดงของ ทองสิทธิ์ โสดาโคตร และ กฤษฎากร มะลิวัลย์ แห่งค่าย “ดาราวิดีโอ”
 
          เริ่มต้นเรื่องราว ฉายกลิ่นอายของพล็อตละครสูตรสำเร็จรสชาติไทยแท้ๆ  เมื่อชีวิตเศร้าเคล้าน้ำตาของเดือนแรม ถูกแม่เลี้ยงใจร้ายอย่าง จันทรา (“ปู” มัณฑนา หิมะทองคำ) กลั่นแกล้งรังแก ใส่ความว่าเป็นลูกชู้ จนพ่อบังเกิดเกล้าอย่าง เมิน (“จิ๊บ” วสุ แสงสิงแก้ว) เข้าใจผิดและเลี้ยงดูเดือนแรมโดยปราศจากซึ่งความรัก
 
          ช่วงแรกบทละคร และวิธีคิดของนางเอกดูน่าอึดอัด ขัดใจ ทรมานคนดูไม่น้อย ความแสนดีและไม่สู้คนของเดือนแรม อาจเป็นได้ทั้งเสน่ห์ที่ทำให้คนดูลุ้นและเอาใจช่วย แต่ในขณะเดียวกันกลับสร้างความน่ารำคาญใจ ว่าเมื่อไหร่เธอจะเลิกทำตัวใสซื่อ ไร้เดียงสา ไม่สู้คน และหันมาตอบโต้แม่เลี้ยงใจร้ายสักที
 
          ทว่าในความเลวร้ายก็ยังมีความโชคดีหลงเหลืออยู่บ้าง ตรงที่คุณชาย หรือ ม.ร.ว.ธิติรัตน์ พระเอกในเรื่อง มีความเฉลียวฉลาด  ไม่หูเบา ไร้สติ แบบไม่มีเหตุผล  หากเป็นเช่นนั้นคนดูอาจกลั้นใจตาย กดรีโมทหนี เปลี่ยนช่องทีวี 
 
          การดำเนินเนื้อเรื่องในระยะแรกๆ ดูเหมือนจะเรื่อยๆ มาเรียงๆ จะเห็นความเหนือจริงให้เห็นอยู่ตลอดทาง ทว่าเข้าใจได้ว่า เป็นละครจานด่วนตามสไตล์วิกหมอชิต ดังนั้นความละเมียดละไมอาจจะอ่อนด้อยไปบ้าง
 
          ไล่เรื่อยมาถึงกลางเรื่อง คล้ายๆ ว่าเนื้อหาจะยืดย้วน จนเริ่มน่าเบื่อหน่าย แต่มากู้หน้าได้ในตอนท้ายๆ เรื่อง เมื่อทุกอย่างเริ่มคลี่คลาย ชีวิตตัวละครพลิกผันได้อย่างเผ็ดร้อน สะใจคนดู แม้จะงงๆ อยู่บ้างว่าตัวละคร "สรรชัย" ("แอนด์ดรู" ศุภมร โคร์นิน) ที่น่าจะลงเอยกับนางร้ายกลับใจอย่าง "ดุจแข" (ตาล กัญญา รัตนเพชร์) กลับมาตายตอนจบ ช่างกระชากอารมณ์เสียเหลือเกิน
 
          มากไปกว่า เนื้อหา ที่มุ่งเน้นเทน้ำหนักไปในเรื่อง "ผัวๆ" เมียๆ" การไม่ลงรอยกันของ "แม่เลี้ยง" "ลูกเลี้ยง" ที่มีให้เห็นมากมาย จนกลายเป็นเรื่องคุ้นชินในสังคมไทย ละครมาหยารัศมี ยังต้องการฉายภาพ “สีขาว” ในตัวผู้หญิงแสนดีอย่างเดือนแรม ซึ่งถูกเลี้ยงดูมาโดยขาดความเอาใจใส่ เติบใหญ่ขึ้นมาในฐานะไม่ต่างจากสาวใช้ โดนทารุณทั้งร่างกายและจิตใจ
 
          และ "สีดำ” ในตัวร้าย อย่างจันทรา ซึ่งเติบโตขึ้นมาในครอบครัวยากจน เห็นผู้เป็นพ่อทำร้ายร่างกายแม่มาโดยตลอด เมื่อแตกเนื้อสาวแรกรุ่น จำต้องขายตัวแลกเงินมาจุนเจือครอบครัว จนพบรักกับชายคนแรกอย่าง ชำนิ (เวนย์ ฟอลโคเนอร์) ที่ใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ไม่เว้นแต่ละวัน เธอมีชะตาชีวิตไม่ต่างไปจากแม่ จนมาพบกับ เมิน ชีวิตของจันทราดีขึ้น แต่ต้องตกอยู่ในตำแหน่ง "เมียน้อย" ซึ่งหากจะว่าไปแล้ว ทั้งเดือนแรม และจันทรามีที่มา และพื้นฐานชีวิตบางอย่างคล้ายกัน
 
          ทว่าวิธีคิดผิดแผกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เดือนแรม มีแต่ความปรารถนาดีต่อบุคคลอื่นอย่างจริงใจ รู้จักให้อภัย มีความเชื่อมั่นในความดี และกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ขณะที่จันทรา มีความคิดด้านมืดเป็นแรงขับเคลื่อน ทะยานอยากในทางที่ผิด สะสมความแค้นและไฟริษยาสุมอยู่ในใจ สุดท้ายก็พานเผาตัวเอง  
 
          ละครพยายามชี้ชัด ถึงความ "ขาว" และ "ดำ" ของตัวละคร โดยมี "เดือนแรม" เป็นตัวแทนของ "ความดี"(ขาว) ส่วน "จันทรา" อยู่ฟาก “ความเลว"(ดำ) 
 
          หากมองตามความจริงของชีวิตมนุษย์ คงไม่มีใครดีไปทุกกระเบียดเหมือนเดือนแรม และไม่มีใครเลวจนหาความดีไม่เจอเหมือนจันทรา ทุกคนล้วนมีความดี และความเลวอยู่ในจิตใจ คงไม่มีใครดำหรือขาวอย่างชัดเจน สีของเราๆท่านๆ น่าจะออก "สีเทา" น่าจะถูกต้องกว่า 
 
          ทั้งนี้จะอยู่สีอะไรก็คงต้องใช้วิจารณญาณในการเลือกกันเอาเองก็แล้วกัน
.......................................
(หมายเหตุ ดำกับขาว : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... ณัฐวรา)