ปริศนา เดอะมิวสิคัล | คมชัดลึก

          เมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปชมละครเพลงเรื่อง “ปริศนา เดอะมิวสิคัล” ที่ M Theater มา เนื่องจากได้บัตรเชิญมาจากคุณหมอสุนทร อัศวานันท์ เจ้าของ ”อัศวานันท์ เดนทัลคลีนิค” ผู้ที่ไปชมการแสดงเรื่องนี้มาแล้วถึง 3 ครั้ง
 
          เมื่อได้รับเชิญมาก็ต้องไปแบบไม่ให้เสียมารยาท ทั้งๆ ที่คุณหมอก็ยืนยันขันแข็งว่า“อยาก ให้พี่จิไปดูเพราะเขาร้องเพลงกันเก่งมาก เพลงก็เพราะอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน” อะไรจะปาน นั้น ไอ้ความที่ตัวเองก็เข็ดขยาดมาตั้งแต่สมัยทำเพลงให้กับภาพยนต์เรื่อง”เงิน เงิน เงิน” กำกับ โดยคุณยุทธนา มุกดาสนิท เมื่อหลายสิบปีก่อน เป็นงานหินที่สุดเท่าที่เคยประสบมาเพราะเป็น ภาพยนตร์เพลงของไทยเรื่องแรกที่ไม่เคยมีใครคิดทำมาก่อน คุณยุทธนาแกมักจะเป็นผู้นำที่มี ความกล้าหาญและแกเป็นคนหนึ่งที่หลงใหลภาพยนตร์หรือการแสดงในแนวมิวสิคัลมาก ส่วนผม นั้นหลังจากเสร็จงานนั้นแล้วก็ไม่ได้มีความทะเยอทะยานจะทำงานรูปแบบนี้อีกเลย อย่างไรก็ ตามภาพยนต์เรื่อง”เงิน เงิน เงิน” กวาดรางวัลในปีนั้นไปอย่างมากมายรวมทั้งเพลงนำยอดเยี่ยมและเพลงประกอบยอดเยี่ยมจากทีมงาน ”บัตเตอร์ฟลาย”
 
          การทำงานแนวมิวสิคัลนั้นนักแสดงต้องเก่งทั้งการขับร้องและการแสดง ที่ยากที่สุดเห็น จะเป็นการจำบทสนทนาต่อกับการขับร้องเพลง รวมไปถึงการถ่ายทอดอารมณ์ของตัวแสดงใน ช่วงนั้นๆ ซึ่งก็ต้องแสดงทั้งบทเศร้า บทรัก บทโกรธ บทสนุกสนาน หรือแม้แต่บทตลก การขับ ร้องเพลงก็จะต้องแสดงถึงอารมณ์ต่างๆ เหล่านั้นด้วย ที่สำคัญต้องร้องได้อย่างมีคุณภาพ โน้ต ต้องแม่น จังหวะต้องแม่น นอกจากนั้นยังอาจจะมีท่าเต้นประกอบไปกับการร้องอีก เรื่องเหล่า นี้ในสมัยผมนั้นอย่าไปหากันให้ยากเลยครับเพราะไม่มี เลยไม่มีความไฝ่ฝันที่อยากจะทำงานใน รูปแบบมิวสิคัลเลย นอกจากนี้ยังพาลคิดไปว่าการแสดงแนวนี้ไม่น่าจะประสบความสำเร็จกับ คนไทย เพราะเมื่อตอนภาพยนต์เรื่อง”เงิน เงิน เงิน”ออกฉายตามต่างจังหวัด มีข่าวว่าคนดูลุก ออกจากโรงก่อนภาพยนตร์จะจบ เพราะไม่เข้าใจที่พระเอกกำลังพูดอยู่ดีๆ กลับลุกขึ้นมาร้องเพลง เฉยเลย
 
          เวลาผ่านไปนานพอที่คนรุ่นใหม่ไฟแรงจะได้ลุกขึ้นมานำเสนอผลงานที่ผมเคยคิดแบบ ผิดๆ ว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ กลับกลายเป็นการแสดงละครเพลงบนเวทีที่มีผู้ชมเข้าชมกันหนาแน่น เปิดแสดงกันหลายรอบ บางเรื่องได้รับความนิยมจนต้องขยายรอบ บางเรื่องถูกขอให้กลับมาเปิด การแสดงใหม่ นักดนตรี นักแสดงมีงานทำกันแบบระยะยาว จองตัวกันเป็นเดือนๆ คุ้มกับการ ฝึกซ้อมกันมาอย่างหนัก มีทีมงานเฉพาะด้าน ทั้งทางด้านการแสดง การกำกับศิลป์สร้างฉาก การออกแบบแสง การควบคุมเสียง ฝ่ายจัดการ ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ทำกันเป็นระบบและกลาย เป็นธุรกิจอย่างจริงจัง หลายชีวิตเข้ามาร่วมเป็นร่วมตายกันเพราะความรักในแสงสี และชีวิตที่ พิเศษบนเวที มนต์ขลังเบื้องหลังเวทีละครแต่ละเรื่องที่ทำให้ คนหนุ่มคนสาวเหล่านี้หลงใหลกับ ชีวิตเต้นกินรำกินนี้ นับว่าเป็นความโชคดีของสังคมไทย ที่ยังมีคนรุ่นใหม่เหล่านี้ ผู้ที่รักที่จะจรร โลงสร้างสรรค์ให้ศิลปะการแสดงละครบนเวที โดยเฉพาะละครเพลงให้กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้
 
          ครับต้องขอขอบคุณหมอสุนทร ที่ชวนผมไปดูการแสดงครั้งนี้ เพราะมิฉะนั้นผมก็คงยัง เป็นกบอยู่ในกะลาเช่นเดิม ถ้าจะให้ชมเชยละครเรื่องนี้พื้นที่กระดาษที่มีคงไม่พอ แต่ตัวเองเล็ง ละครเพลงเรื่องต่อไปไว้แล้วว่าต้องหาโอกาสไปดู นักแสดงทุกคนแสดงได้ดีและขับร้องได้ดีมาก คงต้องให้เครดิตผู้กำกับกับผู้ควบคุมการร้องเป็นพิเศษ เพลงก็เพราะและออกสำเนียงไทยๆเ ข้า กับยุคสมัยของท้องเรื่อง ดนตรีเล่นสดร้องสดควบคุมเสียงได้ดี พูดอีกก็มีแต่ชมอีก สรุปว่าดีไป หมดแล้วกัน
 
          เสียดายที่ได้ไปชมเอารอบสุดท้าย ไม่เช่นนั้นก็จะไปทำสถิติการเข้าชมให้ชนะคุณหมอ ให้ได้ เรื่องต่อไปอย่าลืมชวนอีกนะครับ
.............................
(หมายเหตุ ปริศนา เดอะมิวสิคัล : คอลัมน์ คิดสวนทาง โดย.. จิรพรรณ อังศวานนท์)