บันเทิง

Textlationship

Textlationship

29 พ.ค. 2555

Textlationship : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... จ๋า ยศสินี ณ นคร

          “ทำไรอ่า” “คิดถึงมว้ากกกก” “ประชุมอยู่อ่า เบื่อจัง หิวข้าวด้วย อยากกินราเม็งอ่ะค้าบ” หรืออื่นๆ อีกมากมาย... เคยเป็นกันไหมคะ ส่งข้อความหาเพื่อน หาแฟนได้วันละหลายรอบ แต่พอมาเจอหน้ากันจริงๆ กลับไม่รู้จะพูดอะไร ก็เลยต่างคนต่างนั่งกดโทรศัพท์เล่นเฟซบุ๊ก ถ่ายรูปลงอินสตาแกรม หรือส่งข้อความหาเพื่อนคนอื่นต่อไป หรืออีกเคสหนึ่งก็คือการเดทหรือการคบกันทางตัวหนังสือแต่ไม่เคยได้เห็นหน้ากันเลย อาจเคยเห็นหน้ากันครั้งหนึ่งหรือเห็นรูปกันในโพรไฟล์ แล้วหลังจากนั้นก็คบกันด้วยการพิมพ์ข้อความถึงกันไปเรื่อยๆ กรี๊ดกร๊าด ตื่นเต้น แต่พอเราอยากจะเจอหน้า เขาหรือเธออาจจะเงียบๆ ไป ก่อนจะกลับมาคุยกับเราใหม่ในอีกสองสามวันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ สิ่งนี้มีอยู่จริงค่ะ เราเรียกมันว่า Textlationship แปลเป็นไทยง่ายๆ ก็คือความสัมพันธ์ที่ผ่านทางการพิมพ์ข้อความหากันนั่นแหละค่ะ
         
          หญิงยศทำรายการโทรทัศน์อยู่หนึ่งรายการ ใช้สโลแกนว่า “รายการที่ไม่เข้าตามตรอก ไม่ออกทางประตู” ตั้งใจให้เป็นการล้อเลียน แต่ปรากฏว่าในยุคสมัยนี้ นี่คือความสัมพันธ์แบบที่กำลังแพร่หลายอยู่อย่างที่สุด และไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในกลุ่มเด็กวัยรุ่นเท่านั้นนะคะ มันกำลังระบาดสาดซึมไปทั่วทุกกลุ่มอายุ ทุกเพศ และทุกวัย ตราบใดที่ใครคนนั้นมีโทรศัพท์มือถืออยู่ในมือ

          สามีภรรยาบางคู่สามารถส่งข้อความหรือเฟซบุ๊กหากันได้ทั้งวัน วันนี้กินอะไร บ่ายนี้เจ้านายด่า เย็นนี้รถติด ต้องแวะซื้อกระดาษทิชชู่ก่อนกลับบ้าน แต่เมื่อกลับมาเจอหน้ากันกลับไม่รู้จะพูดอะไร เพราะไม่เหลืออะไรให้ถามไถ่ ให้เซอร์ไพรส์กันอีก หนุ่มสาวหลายคนส่งข้อความจีบกันทั้งวัน ทั้งที่ไม่เคยเจอหน้ากันตัวเป็นแม้แต่ครั้งเดียว หรือเมื่อได้มาเจอหน้ากันเข้าจริงๆ กลับไม่รู้สึกสนุกสนาน วาบหวิวเหมือนตอนคุยกันผ่านทางตัวหนังสือ

          มันเกิดอะไรกันขึ้น หญิงเข้าใจนะคะว่ามนุษย์เรามีโรคหลักอย่างหนึ่ง คือขาดความมั่นใจ และกลัวการเผชิญหน้า อาจเป็นไปได้ว่าความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้ สามารถตอบโจทย์เราได้เป็นอย่างดี แต่สุดท้ายจะมีสักกี่คู่ที่สามารถประสบความสำเร็จจากความสัมพันธ์แบบนี้ กลับมามองหน้ากัน กุมมือกัน คุยกันต่อหน้าดีกว่าไหม เหลือเรื่องไว้ถามไถ่กันบ้างเมื่อกลับถึงบ้าน เพราะสุดท้ายมนุษย์เราอยู่ได้เพราะเพื่อนนะคะ ไม่ใช่โทรศัพท์...
.............................
(หมายเหตุ Textlationship : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... จ๋า ยศสินี ณ นคร)