หมดยุค'ได้…เสีย' | คมชัดลึก

          วันก่อนเพื่อนจากอเมริกา อัพเดท ชีวิตต่างแดนให้ฟัง ว่ามีความสุขแค่ไหน กับการเปิดโอกาส ของ ห้างสรรพสินค้าที่ให้ สั่งสินค้ามาดูก่อน ว่าใส่ได้หรือไม่ ถูกใจหรือไม่ ถ้าใส่ไม่ได้ ไม่ถูกใจก็ส่งคืน หรือสั่งไปแล้ว แต่ช่วงรอรับสินค้า ทางห้างสรรพสินค้าลดราคา ก็สามารถจะเคลมขอลดราคาได้
 
          นั่นคือการซื้อใจ แบบได้ใจของนักการตลาดและเจ้าของผลิตภัณฑ์ที่อเมริกา  แต่ถ้าหันมาดู ตลาด หรือผู้บริโภคในบ้านเรา วิธีการนี่คงจะต้องทำให้เกิด อาการก่ายหน้าผาก ...โดยกลุ่มผลิตภัณฑ์ ที่กำลัง ประสบปัญหาอยู่ตอนนี้ (ไม่รู้ ว่ารู้ตัว หรือยัง) คือ กลุ่ม ออนไลน์ โดยเฉพาะแอพพลิเคชั่นที่จับกับ สมาร์ทโฟน หรือ แท็บเล็ต ทั้งหลาย
 
          โดยไอโฟน กับการใช้โปรแกรมเถื่อน เป็นตัวอย่างที่เห็นภาพได้ชัดที่สุด เพราะสาวกไอโฟน ต่างชื่นชอบ ที่จะอัพเกรดเปลี่ยนรุ่นให้ทันสมัย แต่ไม่มีทางที่จะเสียเงินซื้อแอพพลิเคชั่น  หรือไม่ก็จะใช้แต่ ของฟรี ที่ให้ทดลองใช้เพียงยอมรำคาญโฆษณาที่แทรกเข้ามา
 
          จนถึงขั้นเป็นประเด็นถกเถียงกันในโลกไซเบอร์ถึงความไม่เหมาะสมของผู้ที่ใช้ไอโฟน แต่โหลดแอพพลิเคชั่น  เถื่อนมาใช้ ว่า “แหม...มีเงินซื้อเครื่องราคาตั้งแพงได้ แต่เสียเงินซื้อโปรแกรมแท้ไม่ได้”  ซึ่งผู้ที่ใช้โปรแกรม เถื่อน ก็มักจะออกมาตอบโตในเหตุผลที่ว่า “ไม่มีเงิน”
 
          หรือกรณีของเกมออนไลน์อย่าง Minecraft ที่ทดลองเปิดเบต้าให้กับนักเล่นเกมได้ลองเล่นกันก่อนฟรีๆ และสามารถซื้อแอคเคาท์ได้ในราคาไม่แพง แต่เมื่อเกมพัฒนาจนเป็นเวอร์ชั่นเต็มแล้ว ได้มีการปรับขึ้นราคา และมีข้อจำกัดสำหรับผู้นิยมของฟรี ทำให้เหล่าเกมเมอร์พากันไม่พอใจต่อว่าทีมงาน Minecraft  และเกิดการ โต้เถียงกันระหว่างผู้เสียเงินซื้อแอคเคาท์และผู้นิยมของฟรีจนเป็นเรื่องเป็นราวใน เว็บไซต์ youtube
 
          นี่คือ “ตัวอย่างน้ำจิ้ม” ที่เป็นกระแสถกเถียง ระหว่าง ผู้พัฒนา ผู้ใช้ฟรี กับผู้ซื้อ บนโลกออนไลน์ ที่นักการ ตลาด ก็หวังว่าจะให้เกิดการซื้อง่าย ขายคล่อง เชื่อในทฤษฎี กระตุ้นให้เสพ และเสพให้ติด หลังจากนั้นก็ หวังว่า  ผู้ใช้ พร้อมจะเป็นสาวกแบบรักไม่รู้จบ  หากในชีวิตจริง ผู้บริโภค “ไทย” เป็นกลุ่มที่ ทฤษฎีการตลาด จับยากที่สุดเพราะมีค่านิยม “ไม่คงที่” แต่ก็แตกต่างได้อย่างมีเอกลักษณ์?
 
          ส่วนกรณีเพื่อนจากอเมริกา หลังจากอัพเดท เรื่องราวจับจ่ายใช้สอยแล้ว ก็ยังสงสัยว่า มีไหมที่สั่งเสื้อ รองเท้า หรือกระเป๋ามาแล้ว เอาไปใช้สักครั้ง สองครั้งแล้วส่งคืน มีหรือไม่ จะได้ไม่ต้องจ่ายเงินซื้อ คำตอบคือ... มีแน่ นอน “กลุ่มคนไทย” ทำเยอะสุด 
 
          ฟังแบบนี้แล้วก็ไม่แปลกใจ เพราะเราคุ้นชิน กับ สังคมอุปถัมภ์ พอนานวัน เราก็มีค่านิยม ต้องได้...ไม่มีเสีย!! นั่นเอง….
.............................
(หมายเหตุ หมดยุค'ได้…เสีย' : คอลัมน์ เกรียนติดจอ โดย... โศภิณ เงินสวัสดิ์)