
กระบอกเสียง
กระบอกเสียง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... บรรณวัชร
วันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีข่าวการเมืองเล็กๆ จากปักษ์ใต้ เมื่อชมรมคนรักภูเก็ตไม่เอาหมู่บ้านเสื้อแดง ต้านกลุ่ม นปช. และกลุ่มเสื้อแดงหลายจังหวัดโซนอันดามัน จะเปิดเวทีปราศรัย “หมู่บ้านประชาธิปไตย ต่อต้านภัยยาเสพติด” ณ หาดในยาง อ.ถลาง จ.ภูเก็ต
โชคดีที่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองได้มาเจรจาให้สองฝ่ายหันหน้ามาพูดคุยกัน ในที่สุด ฝ่ายเสื้อแดงยอมยุติการเปิดเวทีปราศรัยใหญ่
แรกทีเดียว ผมทราบข่าวจากช่อง "เอเชียอัพเดท" ว่าแกนนำ นปช. อาทิ จตุพร พรหมพันธุ์, ธิดา ถาวรเศรษฐ, นพ.เหวง โตจิราการ, ก่อแก้ว พิกุลทอง และอีกหลายคน จะมาขึ้นเวทีปราศรัย แถมมีการถ่ายทอดสดผ่านสถานีทีวีเอเชียอัพเดท
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ก็มีข่าวจากช่อง "บลูสกาย" และ "ทีนิวส์" ว่ามีการรวมตัวของคนเสื้อเหลืองไปยื่นหนังสือต่อผู้ว่าราชการจังหวัด คัดค้านการจัดตั้งหมู่บ้านเสื้อแดงในพื้นที่ภูเก็ต
บังเอิญว่า สุดสัปดาห์ที่แล้ว แกนนำพรรคประชาธิปัตย์ภาคใต้ ได้เดินสายจัดกิจกรรมเสวนาประชาชนเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เริ่มจากชุมพร สุราษฎร์ธานี และปิดท้ายที่หาดใหญ่
รูปแบบการจัดกิจกรรมทำนองนี้ ดูจะไม่ต่างจากการสัญจรของกลุ่มพันธมิตรฯ หรือกลุ่ม นปช. คือมีการปราศรัยทางการเมือง และการแสดงทางวัฒนธรรม
ที่สำคัญ กิจกรรมของ ปชป. มีการถ่ายทอดสดทางทีวีดาวเทียม 3 ช่องคือ ไทยทีวีดี ,ทีนิวส์ และบลูสกาย เหมือนกับกลุ่มพันธมิตรฯ ที่ใช้ช่องเอเอสทีวี และกลุ่ม นปช.ใช้บริการช่องเอเชียอัพเดท
การปราศรัยทางการเมืองกับทีวีดาวเทียม กลายเป็นสูตรสำเร็จของการทำกิจกรรมทำนองนี้ไปแล้ว นับตั้งแต่ สนธิ ลิ้มทองกุล จัดรายการเมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร เมื่อปี 2549
คนเสื้อแดงหรือกลุ่ม นปช.ก็ใช้ทีวีดาวเทียม เป็นอาวุธในการต่อสู้ทางการเมือง และขยายการจัดตั้งมวลชนทางอากาศอย่างได้ผล ซึ่งการเลือกตั้ง ส.ส.เมื่อปีที่แล้ว ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า จอแดงมีอิทธิพลอย่างสูงต่อการตัดสินใจของชาวบ้าน
รวมถึง "วิทยุชุมชน" ที่ก่อให้เกิดเสื้อแดงกลุ่มโน้นกลุ่มนี้มากมาย เพราะวิทยุเป็นสื่อต้นทุนต่ำ ทำให้มีการระดมทุนจัดตั้ง "คลื่นสีแดง" ได้ไม่ยาก เพียงแค่จัดงานเลี้ยงโต๊ะจีน หรือจัดผ้าป่าสามัคคี ก็ตั้งคลื่นชุมชนได้แล้ว
หากจะกล่าวว่า ทีวีดาวเทียมหรือวิทยุชุมชนเหล่านี้เปรียบเสมือน "กระบอกเสียง" ของกลุ่มการเมือง ก็ไม่น่าจะผิดไปจากความเป็นจริงที่เห็นกันอยู่
ในอีกมิติหนึ่ง ว่าด้วยการตลาดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตสื่อกับผู้บริโภคสื่อ จึงทำให้เอกชนบางรายกระโดดเข้ามาเล่นสนามนี้ โดยการเปิดทีวีดาวเทียมเพื่อสนองผู้บริโภคกลุ่มคนเสื้อแดง
จริงๆ แล้ว ผลิตภัณฑ์ประเภทเครือข่ายขายตรงเป็นผู้บุกเบิก "ทีวีดาวเทียม" และเปิดตลาดชนบท ด้วยการบูมทีวีขายตรง ยกตัวอย่าง "ปูแดง" ที่ยึดทีวีดาวเทียม 5-6 ช่อง ปูพรมโฆษณาขายปุ๋ยแบบการสร้างเครือข่ายจนประสบผลสำเร็จ
สินค้าขายตรงอีกหลายยี่ห้อ ก็เลยหันมาใช้ทีวีดาวเทียมเช่นกัน โดยการตอกย้ำความเชื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายก็ต้องควักเงินซื้อสินค้าตัวนั้น
วิธีคิดของ "พ่อค้า" กับ "นักการเมือง" (ในสภา-นอกสภา)นั้น เห็นตรงกันในประเด็นทีวีดาวเทียมคือ เครื่องมือปลุกระดมมวลชนอันทรงพลังที่สุด
เราจึงได้เห็นทีวีดาวเทียมการเมืองผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด ไม่แพ้ทีวีขายอาหารเสริมหรือขายสมุนไพร!
.............................
(หมายเหตุ กระบอกเสียง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... บรรณวัชร)



