เราหลงลืมใครไปรึเปล่า | คมชัดลึก

สังคมแห่งการอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน

          ในสังคมที่คนบางคนได้เสวยสุขเต็มที่ในการใช้ทรัพยากร แต่คนจำนวนมากแม้นไม่มีใครห้ามแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเข้าไม่ถึง

          ในบ้านเมืองที่การสร้างบ้านแปงเมือง ไม่ว่าโครงสร้างพื้นฐานทางสถาปัตยกรรม การขนส่งสาธารณะ แม้กระทั่งข้อมูลข่าวสาร ฯลฯ ไม่ได้ถูกคิดหรือออกแบบมาเผื่อและเพื่อให้เอื้ออำนวยกับการเข้าถึงของคนกลุ่มที่ต่างไปจากผู้ออกแบบ

          “คนพิการเป็นคนกลุ่มแรกที่ถูกลืมและมักจะเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่ถูกคิดถึง ไม่ว่าสถานการณ์จะปกติสุขหรือทุกข์ยาก เดือดร้อน การไม่ได้นึกถึงหรือนึกถึงเป็นอันดับสุดท้ายทำให้ไม่ได้มีการเตรียมการ  มีการวางแผนการไว้รองรับ”
 
          มณเฑียร บุญตัน  สมาชิกวุฒิสภาและนายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย กล่าวถึงปัญหาที่ผู้พิการต้องเผชิญเมื่อครั้งมหาอุทกภัยที่ผ่านมา ตั้งแต่เรื่องการตัดสินใจในการให้อพยพโยกย้าย ความไม่พร้อมของอุปกรณ์ในการเคลื่อนย้าย รวมไปถึงความไม่พร้อมในหลายมิติของศูนย์อพยพ
 
          INCLUSIVE SOcieTY  หรือสังคมแห่งการอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน.. เป็นสิ่งที่กำลังถูกลุกขึ้นมากระตุ้นเตือนทวงถามจากคนที่มักถูกหลงลืมของสังคมหลายกลุ่มซึ่งไม่ใช่เฉพาะผู้พิการเท่านั้น หากแต่ยังรวมไปถึง เด็ก สตรี คนชรา ผู้ด้อยโอกาส คนไร้สัญชาติ แรงงานต่างด้าว รวมไปกระทั่งถึงกลุ่มคนรักร่วมเพศ
 
          “อินคลูด หมายถึงทุกคน แต่ไม่ได้หมายถึงตัวบุคคลหากแต่หมายถึงทุกความแตกต่างระหว่างคน ไม่ว่าจะเป็นข้อจำกัดทางกายภาพ วัฒนธรรม ประเพณี ความชอบ ความเชื่อ สังคมต้องเปิดช่องให้ทุกกลุ่มที่มีหยัดยืน มีสิทธิ มีโอกาส ได้มีส่วนร่วม ไม่ถูกมองข้าม ทุกความแตกต่างหลากหลายมีคุณค่า ไม่ใครถูกรังแก ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกทิ้งขว้าง”  สว. มณเฑียร กล่าวย้ำ
 
          “เราต้องเข้าใจกัน ต้องรู้จักกัน มีปฏิสัมพันธ์กันต้องมีเวลาที่จะสื่อสาร เพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน ทุกวันเราควรจะรู้จักและเข้าใจเพื่อนมนุษย์เพิ่มขึ้น ต้องมีความเพียรความพยายามที่จะรู้ และเข้าใจ ไม่ละเลย ทอดทิ้งไม่ดูหมิ่นดูแคลน ตั้งข้อรังเกียจเดียดฉันท์ ขาดไร้ซึ่งความรักความเมตตา ความปรารถดี ความเห็นอกเห็นใจกัน โดยเฉพาะกับผู้คนที่มีความแตกต่างไปจากเรา” เป็นคำพูดของ คุณหมอ วัชรา ริ้วไพบูลย์ ผู้อำนวยการสถาบันสร้างเสริมสุขภาพคนพิการ
 
          เราจะสร้างสังคมที่อยู่เย็นเป็นสุขร่วมกันได้อย่างไร ?
 
          คำถามนี้เป็นคำถามที่ไม่ใช่เฉพาะใครคนใดคนหนึ่งหรือหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งที่รับผิดชอบเท่านั้นที่จะเป็นผู้ตอบ แต่เป็นคำถามที่ถามไปยังสำนึกรับผิดชอบของทุกคน ซึ่งหมายความว่าเป็นหน้าที่ที่ทุกคนต้องตระหนักรู้ และเอาตัวเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของการที่จะช่วยกันทำให้สังคมเดินไปสู้เป้าหมายนี้
 
          เราจะสร้างสังคมที่อยู่เย็นเป็นสุขร่วมกันได้อย่างไร ?
 
          ถ้าในการระลึกถึง เรามองไม่เห็นและไม่ได้นับคนหลายกลุ่มที่มีความแตกต่างจากเราเข้ามาเป็นหนึ่งในสมาชิกของสังคมที่ควรจะได้รับความเคารพนับถือ  ยอมรับในความมีศักดิ์และศรีในความเป็นมนุษย์เสมอกัน
.............................
(หมายเหตุ เราหลงลืมใครไปรึเปล่า : โลกที่ไม่ควรหลงลืมใคร โดย... สิทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ)