คิดถึงเสียงไวโอลินเยี่ยมบ้านครูพีระ ตรีบุปผา | คมชัดลึก

          27 เมษายน 2545 วันนี้ คือ วันครบรอบ 10 ปีการเสียชีวิตของครูพีระ ตรีบุปผา นักแต่งเพลงและนักเรียบเรียงเสียงประสานระดับแถวหน้าของวงการเพลงลูกทุ่งคนหนึ่ง ผลงานที่เป็นตำนานคือ การเรียบเรียงเสียงประสานเพลง”มนต์รักลูกทุ่ง” ที่ท่อนอินโทรฯ ยังคุ้นหูและประทับใจผู้ฟังจนทุกวันนี้
 
          หลายคนยังจำภาพครูพีระที่ยืนสีไวโอลินอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวครูได้เป็นอย่างดี วันนี้ทีมข่าว ”คมชัดลึก” จะพาไปเยี่ยมบ้านครูพีระ ตรีบุปผาในซอยสัดทัด ย่านถนนเศรษฐศิริ เขตดุสิต กรุงเทพฯ และดูข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของครูกันว่ามีอะไรพอที่จะให้เราได้หายคิดถึงกันบ้าง
 
          บ้านครูพีระอยู่บนเนื้อที่ 20 กว่าตารางวา เป็นบ้านเดี่ยว 2 ชั้น ทีมข่าวได้เข้าไปดูบริเวณชั้นล่างของบ้านเป็นที่เก็บและวางของใช้ครูไว้ อาทิ รูปภาพต่างๆ ของครู รางวัลเกียรติยศด้านผลงานเพลงต่างๆ ทั้งหมดวางอยู่บนอิเล็กโทนตัวเก่ง ถัดไปเป็นโต๊ะทำงานของครูพีระ ซึ่งระพี ตรีบุปผา ซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของครู ระพีซึ่งเปิดบริษัท ”ตรีบุปผาโปรโมชั่น” ผลิตเพลงและสร้างนักร้อง บอกกับเราว่าอิเล็กโทนหลังนี้ครูจะใช้เล่นให้เขาและน้องสาวฟังเสมอเมื่อยามว่างจากการทำงานทุกครั้ง ซึ่งอยู่ในสภาพที่ดีแม้จะเก่าไปบ้างตามกาลเวลา
 
          “อิเล็กโทนตัวนี้คุณพ่อเล่นให้ผมกับน้องสาวฟัง เวลาที่ท่านว่างเว้นจากการทำงานเพลงเสมอๆ เป็นคนละตัวกับที่ท่านใช้ทำเพลงตัวนั้นผุพังไปตามกาลเวลาแล้ว เหลือตัวนี้ที่เราเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี ซึ่งยังอยู่ในสภาพเดิมถ้าใครที่เคยมาหาคุณพ่อที่บ้านจะรู้เลยว่าเราไม่ได้เคลื่อนย้ายอะไรเลย ทั้งโต๊ะทำงาน รูปภาพต่างๆ รางวัลด้านเพลงทุกรางวัลที่ท่านเคยได้ผมเก็บไว้ทั้งหมด อันไหนที่ชำรุดผมก็จะนำไปให้ช่างซ่อม”
 
          นอกจากอิเล็กโทน แล้วระพี ตรีบุปผา พาเราไปดู ภาพเก่าๆ และแผ่นเสียงเก่าที่เป็นผลงานของครูพีระที่เก็บไว้มากมายเสมือนเป็นคลังความรู้ด้านเพลงให้กับวงการได้เป็นอย่างดี
 
          “ในตู้ที่เห็นตั้งติดกับอิเล็กโทน ผมเก็บแผ่นเสียงเก่าผลงานของคุณพ่อไว้ ถัดมาก็เป็นเทปรีล (แถบบันทึกเสียงชนิดม้วนกลม) เพลงต่างๆ ที่ท่านแต่งและเรียบเรียงเสียงประสานไว้ วิดีโอต่างๆ กล้องส่องทางไกล ส่วนโน้ตเพลงต่างๆ ที่เป็นลายมือของท่านถูกเก็บไว้ในตู้เหล็ก เสื้อสูทรองเท้าของใช้ส่วนตัวถูกเก็บไว้ชั้นบนของบ้าน
 
          เยี่ยมชมดูสิ่งต่างๆ อย่างเพลิดเพลินจุใจแล้วแต่ดูเหมือนยังขาดของสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่เป็นเหมือนสิ่งคู่กายครูพีระ ตรีบุปผามาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ นั่นคือ “ไวโอลิน” ซึ่งมองไปรอบๆ ห้องก็ยังไม่พบ ระพี ตรีบุปผา ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับอิเล็กโทรและมองเราอยู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
 
          “ มองหา ”ไวโอลิน” ของคุณพ่ออยู่ใช่ไหมครับ ผมเก็บไว้ในห้องนอน เดี๋ยวผมไปเอามาให้ดู“ หายไปอึดใจ ก็มาพร้อมกับกล่องหนัง 2 ใบ ซึ่งภายในบรรจุไวโอลินคู่ใจของครูพีระเอาไว้ “อันนี้ไวโอลินของคุณพ่อที่ท่านใช้สีเพลง “ หนาวลมที่เรณู“ ที่ร้องโดย ศรคีรี ศรีประจวบ “รอยรักในอารมณ์” ,” จูบมัดจำ” , “ มนต์เมืองเหนือ” เสียงร้องของ สายัณห์ สัญญา สภาพตอนนี้ยังดีอยู่ทุกอย่างจะมีสายของเครื่องเท่านั้นที่ขาด ซึ่งในกล่องก็มีสายสำรองไว้ ส่วนกล่องนี้เก็บเมโลเดียน เครื่องดนตรีอีกชิ้นหนึ่งที่คุณพ่อใช้เวลาทำโน้ตเพลง“
 
          สำหรับผลงานเพลงที่ได้รับเกียรติยศสูงสุดในวงการเพลงลูกทุ่งคือ ปี 2508 ได้รับพระราชทานแผ่นเสียงทองคำในเพลง “พุทธภาษิต” 3รางวัลคือประเภท คำร้อง-ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสาน 2514 รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน 3 รางวัล คือ ประเภท ก. เพลง “มนต์รักชาวไร่” ประเภท ข. เพลง “แว่วเสียงซึ่ง ประเภท ค. ดนตรีลูกทุ่งยอดเยี่ยม จากเพลง “มนต์รักชาวไร่” 2516 รางวัลตุ๊กตาทอง ในประเภท สร้างดนตรีประกอบภาพยนต์ไทยยอดเยี่ยม จากเรื่อง “แม่ศรีไพร“ 2521 ได้รับรางวัล” เสาอากาศทองคำ” ประเภท เรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม(ลูกทุ่ง)จากเพลง “ผู้เสียสละ” เสียงร้องของสายัณห์ สัญญา