กึ่งศตวรรษฯภาคเอกชน
กึ่งศตวรรษฯภาคเอกชน : เป็นคุ้มเป็นแคว โดย... เคน สองแคว
จดๆ จ้องๆ อยู่ว่า ปีนี้จะมีงานคอนเสิร์ตใหญ่ๆของคนลูกทุ่งเกิดขึ้นบ้างไหม โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้วันแรงงานแห่งชาติ ซึ่งเคยมีคลื่นวิทยุจัดงานกันครึกโครม ข่าวว่า ปีนี้ก็มีจัดกันแต่ส่วนใหญ่เป็นนักร้องใหม่ๆ
จู่ๆ ผู้เขียนก็ได้ไปดูมหกรรมคอนเสิร์ตเครือข่ายความสุข ตอน “ลูกทุ่งจ๋า มหาสนุก” ที่บริษัท ยูแคนดู จำกัด จัดขึ้นมาเป็นงานกึ่งการกุศลเพราะมีโครงการ “จักรยานแด่น้องบ้านไกล” มอบจักรยานให้แก่เด็กนักเรียนที่ยากไร้ ขาดแคลนทุนทรัพย์ และมีบ้านอยู่ห่างไกลโรงเรียนด้วย
คอนเสิร์ตนี้ จัดขึ้นเมื่อวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ที่เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพฯ เรียกได้ว่า เป็นงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทยภาคเอกชนก็ว่าได้ และจัดได้ยิ่งใหญ่เกินคาด
น่าเสียดายที่ผู้เขียนไปไม่ทันดู โรม ศรีธรรมราช ขุนพลเพลงจากเมืองใต้คนเดียวในรุ่นนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ที่มาร้องเพลง ”แฟชั่นเกี่ยวแขน” กับดนตรีสดๆ ให้ดูกัน
และยังมีก้าน แก้วสุพรรณ กังวาลไพร ลูกเพชร รุ่งเพชร แหลมสิงห์ เพชร โพธาราม แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ เสรี รุ่งสว่าง ลูกทุ่งดารา สุริยา ชินพันธ์ จีระพันธ์ วีระพงษ์ มนต์สิทธิ์ คำสร้อย อัมพร แหวนเพชร
สิทธิพร สุนทรพจน์ พิมพา พรศิริ ซึ่งล้วนแต่เป็นนักร้องระดับเสียงคุณภาพ และที่สำคัญร้องกับดนตรีสดๆ กว่า 20 ชิ้นทั้งเครื่องไทย เครื่องสากล โดยนักดนตรีมืออาชีพ ทำให้ฟังแล้วไพเราะมีความสุขเหลือเกิน ไม่ใช่เปิดเสียงดนตรีจากแผ่น
และสิ่งที่ชื่นชมอีกเรื่องหนึ่งคือ นักร้อง (เรียกว่า ศิลปิน ได้เต็มปาก) เหล่านี้ ขับร้องเพลงดังในอดีตที่เราคิดถึงและอยากฟัง ไม่ได้มายัดเยียดเพลงโปรโมทหรืออัลบั้มชุดใหม่กัน อย่างเช่น ดาว บ้านดอน ร้องเพลง “คนขี่หลังควาย” กับ “ยอดตำลึงชุมแพ” คัมภีร์ แสงทอง ร้องเพลง “ร้องไห้กับเดือน”กับ “น้ำตาชายเหนือ” แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ ร้อง “หิ้วกระเป๋า” “รักสาวเสื้อลาย” “แห่ขันหมาก” เพชร โพธาราม มากับเพลงเก่ง “ ตชด.ขอร้อง” “รักคนชื่อน้อย” จีระพันธ์ วีระพงษ์ กับเสียงที่ไม่เปลี่ยนในเพลง “เมษาเศร้า”กับ “ไก่นาตาฟาง” ฯลฯ ได้ดูแค่นี้ก็คุ้มจะเกินคุ้มแล้ว
ไฮไลท์ของการแสดง คือ สรเพชร ภิญโญ ร้องเพลง “หนุ่มนาข้าวสาวนาเกลือ” คู่กับ แพนเค้ก เขมนิจ ทำเอาแฟนเพลงฮือฮา และแพนเค๊ก ยังร้องเพลง “ไหนว่าไม่ลืม” กับ “จะขอก็รีบขอ”อีกด้วย
เห็นเป็นคอนเสิร์ต ย้อนยุคก็ตามที แต่เวที แสงสีเสียงเขาทันสมัย แดนเซอร์ก็สวยบาดใจ น่าเสียดายแทนคนที่ไม่ได้ไปดู เห็นว่ามีการบันทึกเทปโทรทัศน์ไว้ด้วย ไม่แน่ใจว่าจะนำไปออกอากาศที่ช่องไหน แต่ที่แน่ๆ ไม่มีวางจำหน่ายแน่นอน เพราะเรื่องลิขสิทธิ์คงยุ่งยากน่าดู
ท้ายนี้ต้องปรบมือให้ ทีมงานทุกคนของบริษัทยูแคนดูที่จัดมหกรรมคอนเสิร์ตเครือข่ายความสุข และทำได้ดังจุดประสงค์คือ คนดูได้ความสุขแบบที่หาได้ยากในยุคนี้ และการรวมนักร้องระดับนี้มาขึ้นเวที ถ้าไม่มีเงินและบารมี ยากที่จะทำได้สำเร็จ เชื่อละว่า “ยูแคนดู” สมชื่อจริงๆ
.............................
(หมายเหตุ กึ่งศตวรรษฯภาคเอกชน : เป็นคุ้มเป็นแคว โดย... เคน สองแคว)