ทวิตเตอร์'คนทรงเจ้า' | คมชัดลึก

��������� ระหว่างขับรถไปส่งแม่ที่โบสถ์ในเช้าวันอาทิตย์ตามปรกติ เขาถามผมว่า “ทวิตเตอร์” คืออะไร ได้ยินคนพูดถึงบ่อยๆ ทางทีวี
�
��������� คุณแม่ของผมอายุเยอะแล้ว และโลกของท่านอยู่ห่างไกลหลายปีแสงกับเรื่องราวของทวิตเตอร์ แต่จากคำถามนั้นในรถ แสดงว่าเจ้า “เสียงร้อง”(ทวิต)ของ “นกสีฟ้า” ชื่อนี้ ได้เข้าไปยังทุกครัวเรือนและทำท่าจะแซงเฟซบุ๊กค่อนข้างแน่ในอนาคต แม้จะไม่ใช่ในเร็วๆ นี้
�
��������� อย่าตายใจไปนะครับ แม้แต่แอพพลิเคชั่น ยังมีแอพสารภาพบาป แอพตรวจสุขภาพ (แบบเฟคๆ) แล้วทำไมในวันข้างหน้า สารพัดอาชีพจะมีทวิตเตอร์ไม่ได้ (ในเมื่อ “แม่ค้าขายส้มตำ” แถวหัวหินยังสมัครทวิตเตอร์แล้วเลย)
�
��������� แต่ชื่อ “ทวิตเตอร์คนทรงเจ้า” วันนี้ มิได้หมายถึงคนทำหน้านี้มีทวิตเตอร์ที่ไหน หากแต่คือ “ร่างทรง” ของคนที่เล่นทวิตเตอร์ แทนคนจริงๆ ที่เป็นเจ้าของชื่อนั้น
�
��������� ไม่นานมานี้ นิตยสาร time (ซึ่งเพิ่งวางแผงฉบับ 100 ผู้ทรงอิทธิพล) นำเอาทวิตเตอร์ของนักการเมืองต่างๆและ ceo มาลงให้คนดู ไล่ๆ กับที่นิตยสารฟุตบอลของอังกฤษอย่าง four four two ลงรายชื่อของทวิตเตอร์นักฟุตบอล ที่มีทั้งจริงและปลอม
�
��������� เราจะเห็นว่าในบรรดาคนดัง เซเลบ หรือ somebody นั้น มีอยู่หลายคนที่ “ไม่ได้เล่นทวิตเตอร์ด้วยตัวเอง” ในหลายเวลา ส่วนหนึ่งเพราะภารกิจยุ่งเหยิง และอีกส่วนหนึ่ง ไม่ใช่ไลฟ์สไตล์จริงๆ ของพวกเขา แม้มันจะปฏิเสธไม่ได้
�
��������� “โอบามา” ไม่ได้ทวิตเตอร์เองทุกข้อความ เหมือนที่ “นานี่” ก็เป็นแบบนั้นในโลกฟุตบอล, แอสตัน คุชเชอร์ ที่เป็นซุปตาร์ในโลกทวิตเตอร์ บางมีก็ให้เมียเล่นให้ หรือแม้แต่ อีริค คันโตนา ไปๆ มาๆ เมื่อสืบเสาะจริงๆ คนที่เล่นทวิตเตอร์ให้ก็เป็นเพื่อนรักของเขาเอง
�
��������� นี่เป็นสิ่งที่ทำให้สงสัยว่า ที่หลายคนเคยบ่นเคยถามว่า ทำไมเวลาคนดังบางคนมาเล่นทวิตเตอร์ ถึงตอบออกมาดูเนคนละบุคลิกกับตัวจริง บางคนเรียบร้อยเกินเหตุ บางคนวางตัวจนดูเกร็ง และบางคนก็สนุก จนดูเกินเลย
�
��������� นักวิจารณ์ในโลกของ social media คอมเมนท์ว่า การที่คนดังหรือเซเลบเลือกใครสักคน มาเล่นทวิตแทนนั้น แม้จะเป็นการตอบคำถามพื้นๆ จากแฟนๆ มันก็สามารถ “เชพ” แคแร็กเตอร์อีกอย่างหนึ่งของตัวเองขึ้นมา เคยมีนักร้องคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่เรียบร้อยมาก แต่พอคนอ่านทวิตเตอร์ของเธอ การเขียนข้อความมักเต็มไปด้วยอารมณ์สนุกสนานโฉ่งฉ่างกับความคิด ราวกับเป็น “คนละคน”
�
��������� มองในมุมหนึ่ง การมีร่างทรงมาเล่นทวิตเตอร์ให้ ไม่ใช่เรื่องดีหรือไม่ดี ไม่ใช่เรื่องบวกหรือลบ ถ้าคนเล่นทวิตเตอร์คนนั้น เข้าใจสิ่งที่จะต้องตอบหรือ วางตัวเป็นในการแสดงความเห็น ด้วยน้ำหนักคำและน้ำหนักเสียงที่เหมาะสม
�
��������� แต่มันทำลายเครดิตคนนั้นได้แน่นอน ถ้าร่างทรงของทวิตเตอร์ ตอบอะไรในแบบตัวเอง ทั้งๆ ที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง ทว่าต้องรับเอาการตอบของร่างทรง ไปไว้ในตัวเอง
�
��������� อีกอย่างหนึ่ง ที่ไม่ใช่ร่างทรง แต่ก็ไม่หนีจากความหมายนี่เท่าไหร่ นั่นก็คือ การที่บริษัทหรือหน่วยงาน รวมไปถึงองค์กร สร้างชื่อทวิตเตอร์ขึ้นมา และให้เจ้าหน้าที่หรือพนักงานคอยตอบคอยเล่น
�
��������� อันนี้ก็คือ ร่างทรงของทวิตเตอร์บริษัท เพราะตอบโดย “พนักงานคนหนึ่ง” ซึ่งเป็นตัวแทนของชื่อองค์นั้นๆ
�
��������� สิ่งที่ต้องระวังก็คือ เมื่อมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นทางสังคม เช่น รถไฟฟ้าเสีย แผ่นดินไหว รัฐบาลตอบคำถามเรื่องการทุจริตไม่ได้จากน้ำท่วมหรือโครงการอย่าง “แท็บเล็ต”
�
��������� พอมีทวิตเตอร์คนทั่วไปมาวิจารณ์กันอย่างสนุกสนานด้วยความชอบธรรม คนที่ถือทวิตเตอร์ในชื่อบริษัทเกิดมันด้วย เลยวิจารณ์ออกไปใน “ชื่อของบริษัท” ไม่ใช่ใน “นามของตัวเอง” สิ่งที่ตามมาก็คือ ผลลบที่เกิดกับองค์กรและหน่วยงานนั้นๆ ทั้งๆ ที่ผู้บริหารไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย
�
��������� เรื่องแบบนี้มีให้เห็นแล้วหลายครั้ง มันทำให้คนที่จดจำ ไปจำว่าบริษัทคือเจ้าของทวิตข้อความนั้น ทั้งๆ ที่จริงๆ มาจากคนทำหน้าที่ทวิตเรื่องราวให้ธุรกิจสินค้าของบริษัท
�
��������� ปรกติ “ร่างทรง” ทำหน้าที่ประสาน เขื่อมโยง แต่มันเป็นไปในทางบวก
�
��������� ระวังร่างทรงของคุณ ในโลกออนไลน์ จะกลายเป็นเรื่องลบไม่รู้ตัว
.............................
(หมายเหตุ ทวิตเตอร์'คนทรงเจ้า' : Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร twitter@nantakwang)