
รั้น + รถ
รั้น + รถ : เล่นหูเล่นตา โดย... เจนนิเฟอร์ คิ้ม
“คุณพี่คะ น้องมีเรื่องจะขอคำปรึกษา ” เสียงคุ้นเคยจากน้องเจ้าของร้านและเชฟ คิทเช่นแอนด์มอร์ (Kitchen and More) วิลล่า อารีย์ ดังมาตามสายในเวลาวิกาล อั่ม … ขอเคลียร์ก่อนว่าแม้จะพูดจาคะขาราวกับลูกผู้ลากมากดีที่ได้รับการอบรมเยี่ยงกุลสตรีที่เหมาะจะเป็นแม่ศรีเรือนยามออกเหย้าออกเรือน แต่ภาพแห่งความจริงนั้นช่างเจ็บปวดเหลือเกินค่ะ คุณน้อง เอ๊ย! คุณผู้อ่านที่รัก เพราะเธอคือผู้ชายที่เลยวัยหนุ่มไปแค่ป้ายสองป้าย รูปร่างสันทัด หน้าตาหมดจด ผิวกายขาวอมชมพู และจะเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อยามเจอกับเพศเดียวกันที่ถูกใจ (ถูกปาก) หรือยามที่อยู่หน้าเตาไฟร้อนฉ่าที่เธอขลุกอยู่ได้อย่างอดและทนด้วยความรักในการทำอาหาร
“ น้องจะซื้อรถค่ะคุณพี่ ” โทรมาคุยกันตอน 5 ทุ่มกว่าถ้าไม่ใช่เรื่องผู้ชายก็ทำให้ฉันเคืองมิใช่น้อย แต่ก็ต้องรับฟังต่อไป
“ น้องไปงานมอเตอร์โชว์มา ดูไปหลายยี่ห้อแล้ว น้องเลยจองยี่ห้อนี้ คุณพี่ก็เลยใช้มาแล้ว น้องหลงรักมันตั้งแต่ตอนนั้น บั้นท้ายมันใหญ่ม๊าก โดนใจน้องที่สุด มันต้องจุของได้เยอะแยะอย่างที่น้องต้องการเวลาที่น้องไปจ่ายตลาด แล้วสีขาวของมันนะคุณพี่ขาวยังกับหิมะ น้องไปลองนั่งดูแล้ว แค่นั่งเฉยๆ น้องก็จะฟินแล้วคุณพี่ … ตอนคุณพี่ขายไปก็ไม่ยอมบอกน้องๆ จะได้ซื้อต่อ … ”
นางพร่ำพรรณาราวกับไปหลงรักชายหนุ่มแปลกหน้าที่เดินผ่านหน้าไปมาแค่ 2-3 หน แล้วก็ทึกทักเอาเองว่าฟ้าส่งมาให้ … เราต้องเป็นคู่แท้กันแหงๆ ฉันก็เลยปล่อยให้นางพร่ำต่อไป
“ น้องเป็นตุ๊ด น้องไม่อยากได้รถแมนเกินไป หรือ ผู้หญิงเกินไป เพราะน้องไม่ชอบเรื่องจุกจิก แค่ยางแบนน้องยังทำอะไรไม่เป็นเลยค่ะคุณพี่ขา เพื่อนทอมของน้องมันบอกว่า น้องน่ะเป็นผู้หญิงเสียขนาดนี้ ช่วยเหลือตัวเองก็ไม่ได้ ใช้รถที่พวกผู้หญิงเขาชอบใช้กันน่ะเหมาะแล้ว แต่น้องบอกแล้วไงว่า น้องไม่เอา! ”
“ อือๆ พี่เข้าใจ เอาอย่างนี้นะปอม น้องฟังข้อดีข้อเสียของมันเสียก่อนนะ แล้วค่อยตัดสินใจ อย่าเพิ่งใช้อารมณ์รัก-ใคร่ในการตัดสินใจเพราะมันต้องอยู่กับน้องไปอีกหลายปี ข้อดีเท่าที่ใช้มาก็คือ มันเป็นรถยุโรปผลิตในเมืองแขกราคามันถึงถูกกว่าที่ผลิตในประเทศแม่มัน เบาะคู่หน้านั่งสบาย สมรรถนะของรถดีมาก เกาะถนนเป็นเยี่ยมเวลาเข้าโค้งหนึบสุดๆ ประหยัดน้ำมันกว่าตัวอื่นๆ ในค่ายเดียวกัน ระบบป้องกันต่างๆ ก็ดี แต่พี่ว่ามันดีเกินไป มันขี้ระแวงจนถึงขั้นนอยด์แ_ก จู่ๆ มันก็ล็อคระบบของมันเอง เคยมีบางทีสตาร์ทไม่ติดซะงั้น ระบบมันคิดว่ามีคนกำลังจะขโมยมันมั้ง ถ้าอากาศข้างนอกเย็นลงบางทีแอร์มันก็จะอุ่นขึ้น จนบางทีกลางวันแสกๆ มันก็เข้าระบบทำความร้อน คุณพี่กับสีเกดเหงื่อตกกีบกันตอนแดดเปรี้ยงๆ แล้วมันเป็นรถสำหรับคนที่เพิ่งสร้างครอบครัว พ่อ แม่ กับลูกเล็กๆ ที่นั่งข้างหลัง … พี่นั่งข้างหลังแล้วปวดหลังเพราะเบาะหลังมันแข็ง สาบานได้ว่านั่งเฉยๆ ไม่ได้ทำกิจกรรมอะไร ช่วงล่างก็กระด้าง เจออะไรขรุขระมันก็กระเด้ง แค่ลูกระนาดตามซอยก็เล่นเอาปวดก้นกบแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือแม้มันจะรับประกันฟรีค่าแรงซ่อมและอะไหล่หลักๆ ใน 5 ปี แต่หลังจากนั้นจะอ่วม ใช้ 5 ปีต้องขายทิ้ง ราคาร่วม 2 ล้าน จะร่วงเหลือไม่กี่แสน ถ้าทำใจได้เรื่องอื่นก็ไม่ต้องห่วงเพราะเขามีบริการฉุกเฉิน 24 ชั่วโมงที่เด็ดมาก น้องว่าน้องรั้นแล้วใช่มั้ย นี่ … คุณพี่น่ะรั้นสุดๆ คุณพี่ยังต้องขายมันทิ้งเลย ตอนอยากได้ใครเตือนก็ไม่ฟังเหมือนเจอผู้ชายหน้าตาดี คนนี้พี่ขอ! แต่ไม่ไหวค่ะคุณน้องปอม ถ้าไม่ขายต้องโบ๋! แน่ๆ ”
“ น้องจะใช้มันสัก 10 ปี น้องไม่ใช่คนที่จะเปลี่ยนใจอะไรง่ายๆ ยิ่งน้องชอบตั้งแต่แรกแล้ว น้องมั่นใจ ” เธอยังเป็นสาวหัวรั้นที่ยืนยันจะรักจะชอบ … จะเอาเสียให้ได้ ไม่ว่าใครจะว่าไง
“ อือ … ตอนแรกพี่ก็พูดแบบนี้แหละ อีท็อป ดารณีนุช เตือนแล้วเตือนอีก พี่ก็ไม่ฟัง มันเคยใช้ยี่ห้อนี้แต่รุ่นใหญ่โฟร์วีล พี่ก้องและคนอื่นๆ ก็คอยเตือน มีคนเดียวที่เชียร์ คือ โก้ มิสเตอร์แซกแมน รายนั้นเขาไม่แคร์สื่อ เขาไม่ได้ซื้อรถ เขาซื้อนวัตกรรม … แล้วไง! ซ่อมจนอ้วก ”
“ พวกเราเป็นศิลปินคะพี่ ศิลปินต้องเชื่อมั่นและดื้อรั้น ถึงจะผิดก็ต้องผิดด้วยตัวเอง … โดนเอง! อย่าไปกลัวค่ะคุณพี่ ” เธอพูดกับฉันแต่ที่จริงกำลังบอกตัวเองอยู่!
“ นี่น้องกับพี่กำลังคุยกันเรื่องรถ แต่เรื่องมันเหมือนกับว่าน้องกำลังมาขอคำปรึกษาพี่ เพราะน้องจะเอาผัวเก่าพี่ไปเป็นผัวใหม่น้องนะเนี่ย พี่บอกแล้วไงว่ามันดูแลยาก มันหล่อจนใครก็ปฏิเสธไม่ได้พี่รู้ แต่ที่สุดแล้วน้องจะรู้ว่าใครจะไปทนมันไหว … เหมือนที่พี่เคยเป็น ทำไมน้องไม่ชอบยี่ห้อ … ที่พี่ใช้อยู่มันดีมากเลยนะ เหมือนผู้ชายที่โตแล้ว สุขุม รอบคอบ รอมชอม และใจดี คอยเตือนคอยบอก คอยดูแลเราอย่างดีตลอดเวลา แต่ไม่จุกจิกจู้จี้ เวลาอยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัย สบายใจที่สุด ”
“ น้องไม่เอ๊า! น้องไม่ชอบ ที่พี่บอกน่ะมันดีเกินไป น้องไม่ชอบผู้ชายดีๆ น้องชอบผู้ชายรูปหล่อ และเลว มันท้าทายดี … ”
“ เอ้า! … ไม่ชอบที่พี่ใช้ไม่เป็นไร ลองดูยี่ห้ออื่นดูสิ ยี่ห้อ … ที่บ้านพี่ใช้ 7 ที่นั่ง ราคาล้านกว่าๆ ด้านหลังเอาเก้าอี้เลซี่บอยเข้าไปยัดไว้ได้ทั้งตัว น้องจะได้เอาไว้ใส่ของเวลาจ่ายตลาดได้เยอะๆ อย่างที่อยากได้ไง … ”
“ ว้าย … ไม่เอา! น้องไม่เอา แฟนเก่าน้องขายรถยี่ห้อนี้ น้องเกลียดมัน ”
อือ … นางช่างเอาคนกับรถมาปนกันได้นะเนี่ย จะว่าไปฉันก็ไม่แพ้นางเหมือนกัน สมัยร้องเพลงตามร้านกลางคืน ฉันก็เกลียดรถยี่ห้อหนึ่งที่พวกเสี่ยๆ ที่มาเที่ยวชอบซื้อให้เด็กๆ ที่เป็นกิ๊กขับกัน จอดอยู่ข้างร้านเป็นตับยังกะชมรมคนรักรถยี่ห้อนั้น ขณะที่ฉันนั่งรถแท็กซี่ไปมาเพราะหนังหน้าแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจและเห็นใจเด็กพวกนั้นเพราะไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ จะเอาอะไรไปแลกก็อีกเรื่อง ที่สำคัญมีตังค์ก็จ่ายมาให้สาสมกับความใคร่ไม่ใช่ความรัก! แล้วถ้าจะต้องเสียอะไรไปก็จงเสียมันไปอย่างคุ้มค่า ไม่ใช่เสียมันไปอย่างไร้ค่า … ไม่ว่าเรื่องอะไร! (อั่ม … ยิ่งเขียนยิ่งอินนะเนี่ย!)
คุยกันไปมาปาเข้าไปเที่ยงคืน คุณน้องปอมก็ยังตัดสินใจอะไรไม่ได้ รู้แค่ว่า ร้าก … เสียเหลือเกิน นางกำลังลุ่มหลงและมัวเมาจนถึงขั้นจ่ายค่ามัดจำไปแล้ว คงต้องให้เวลากลับไปไตร่ตรองระหว่างความรั้น ความอยากส่วนตัว และเหตุผลส่วนรวม ดูซิว่าจะออกมาแบบ “ ทุ่มเงินเป็นตั้งแล้วก็ยังไม่ได้ตัว ” รึเปล่า? ถ้าจะให้เทียบวัตถุที่ทำให้คนหลงใหล เทใจ และทุ่มเงินให้ได้พอๆ กับ “ คน ” ที่ถูกใจสักคน ฉันว่าสิ่งนั้นก็คือ “ รถ ” ช่วงก่อนได้มาครอบครองจะกระวนกระวาย งุ่นง่านหัวใจเป็นที่สุด ต้องแย่งชิงว่าใครจะได้ก่อนนะ ทั้งจอง ทั้งขู่ กว่าจะได้มา บางคันรอนำเข้ามาเป็นปีๆ ราคาแพงแค่ไหน ค่าซ่อมบำรุงจะหูฉี่เท่าไหร่ อย่าได้แคร์แค่ขอให้ได้เอามาครอบครอง และ “ ขับ ” - “ ขี่ ” ให้สมกับที่คลั่งไคล้ ใหม่ๆ ก็จะทั้งเช็ดทั้งถู ลูบๆ คลำๆ ไม่ให้เกิดแม้แต่รอยแมวข่วน ทั้งหวงและห่วง เครื่องจะแรงแค่ไหนจนเอาไม่ค่อยอยู่ จะซดน้ำมันเกลี้ยงเป็นถังๆ พี่ก็ไม่เคือง พอใช้ไปนานๆ เข้าเครื่องเริ่มรวน อะไหล่เริ่มเสื่อม เจ้าของก็จะเริ่มหัวเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนเสียเงิน วันดีคืนดีอารมณ์เสียก็เตะรถ ทุบรถ มึนเมาหรือโมโห โกรธขึ้งก็พาไปพุ่งชน หนักเข้าถ้าไม่ขายทิ้งอย่างไม่ไยดีก็จะเก็บมันไว้อย่างนั้นในโรงจอดรถ นานๆ จะพาออกไปขับเล่นสักที และสุดท้ายมันมีชื่อเรียกอีกชื่อที่ฟังดูคล้ายกับ “ คน ” ในทุกชาติทุกภพที่มีรถเก่าๆ ใช้ว่า “ อีแก่ ” !!
.............................
(หมายเหตุ รั้น + รถ : เล่นหูเล่นตา โดย... เจนนิเฟอร์ คิ้ม)



