'สีสัน อวอร์ดส์'2012งานชุมนุมจอมยุทธ์ของบู๊ลิ้ม | คมชัดลึก

          ดูจะเรียบง่ายเกินไป ถ้าจะพูดถึง ”สีสัน อวอร์ด” เพียงแค่ว่าเป็น “รางวัลทางดนตรี” สถาบันหนึ่งในบ้านเรา
 
          แต่คงจะเหมาะสมกว่า หากเราจะบอกว่า นี่คือรางวัลที่สร้างมาตรฐานในระดับหนึ่งให้แก่วงการเพลงบ้านเรา มีการประชุมต่อเนื่องทั้งปี นัดกันฟังเพลงของคณะกรรมการ, คนทำงานก็เป็นผู้รู้จริง ที่ไม่ใช่ “คนแก่กินเหล้า” แล้วเบ่งภูมิ ที่ผมเคยเจอในการเป็นกรรมการบางสถาบันในอดีต และ ความชัดเจนของการตัดสิน ที่สามารถอธิบายได้
 
          แรกๆ ของการก่อตั้งในปี 2531 หลายคนก็คงคิดว่า “สีสัน อวอร์ด” คงจะวิ่งไปได้ไม่ไกลและหมดแรงลง แต่นับถึงตอนนี้ ถ้าเป็นคนก็อยู่ในวัยทำงานช่วงต้นแล้ว (2531-2555) อายุอานามของรางวัลที่เกือบจะเบญจเพสนั้น ถ้าอยู่มาขนาดนี้ ต้องมีเหตุผลบางอย่างทางสังคม มาสะท้อนตัวรางวัลเอง
 
          อย่างหนึ่งที่เรายังคงเห็นอยู่เรื่อยๆ ก็คือ อัลบั้มที่ได้รางวัลสีสันฯ มักจะติดสติ๊กเกอร์เล็กๆ บนปกหรือหลังกล่อง รวมไปถึงใช้เครดิตจากสถาบันนี้ เป็นเสียงบอกกล่าวถึงความดีของงาน
 
          “สีสัน อวอร์ด” นี่ งอกเงยมาอย่างงดงามจากต้นทางคือเป็นนิตยสารดนตรีเล็กๆ เล่มหนึ่ง ซึ่งก่อตั้งโดยคุณทิวา สาระจูฑะ พ่อแก้วแม่แก้วของชาวแมนยู เอ๊ย “เสาหลัก” ของนักวิจารณ์บ้านเรา
 
          ผมว่าคุณทิวาหรือน้าทิวาที่น้องๆ นักวิจารณ์เรียกกันอย่างคุ้นปากนั้น คงไม่ชอบที่ผมเขียนว่าแกเป็น “เสาหลัก” ทั้งที่ในความเป็นจริง ในแวดวงนักวิจารณ์ ต่างก็รู้กันดีว่า “สีสัน” คือบ้านของคนทำงานด้านนี้ เป็นสถาบัน(ที่ไม่พยายามเป็นสถาบัน) ที่สร้างพื้นที่ ให้โอกาสเป็นเวที กับนักวิจารณ์หลายคน (ที่มาทำงานทุกวันนี้)นักวิจารณ์นะครับ ไม่ใช่คนมีปากกา
 
          คุณทิวา เคยออกตัวในบทบรรณาธิการว่า รางวัลสีสัน อวอร์ด ไม่ใช่เขาแน่นอน แต่เป็นคณะ เป็นกลุ่มคนทำงานที่ต้องชื่นชมในการสละเวลาเพื่อการฟัง ใช้เวลามากมายกับเพลงทั้งปี
 
          จากนิตยสารเล็กๆ ในชื่อ “สีสัน” กลายมาเป็นรางวัลที่ค่อยๆ “สร้างเนื้อสร้างตัว” จนไม่นานนัก เป็นรางวัลที่ศิลปินคนทำงานแห่กันไปร่วมงานแบบแน่นขนัด จนมีคำหนึ่งที่พูดถึงกันคือ เป็นงานที่รวมศิลปินนักร้อง โดย “ไม่แบ่งค่าย” คุณสามารถเห็นภาพของนักร้องขาใหญ่ ยืนคุยกับศิลปินขาลีบ เห็นคนทำงานต่างค่ายที่ท่าน CEO เกาเหลากัน มาสั่งเส้นบะหมี่กิน
 
          และนั่งสนทนากัน
          แต่คงไม่ใช่สนทนาธรรม (ฮา)
 
          สีสัน อวอร์ด จัดงานอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวมากตั้งแต่แรกเริ่ม สตาร์ทมอบรางวัลที่ออฟฟิศ ด้วยการเชิญศิลปินมารับรางวัล ต่อมาก็จัดที่ห้องอาหาร ร้านอาหาร และค่อยๆ นั่งรถเมล์ไปสถานที่จัดงานเล็กๆ ตามโรงแรม (ซึ่งเมื่อสืบค้น ไม่มีรายชื่อ โอเรียนเต็ล หรือ แชงกรีลา)
 
          ปีนี้จัดที่ผู้คนคุ้นเคยคือ โรงแรมทาว์น อิน ทาว์น ช่วงเย็นๆ ของวันจันทร์ที่ 26 มีนาคม 2555 (คืนนั้นเวลา 03.00 จะมีคดีตบเด็ก แมนยู-ฟูแลม)
 
          ถึงไม่ได้ไปงาน “สีสัน อวอร์ด” ทุกๆ ปี แต่ในหลายปีที่ไปทำข่าว และให้กำลังใจ ก็จำภาพได้ว่า มันเป็นแหล่งรวมเหล่า “จอมยุทธ์ของบู๊ลิ้ม” เป็นยุทธจักรมังกรฟ้า (หาใช่ “ชุมนุมมังกรซ่อนพยัคฆ์”)
 
          หลายๆ ปี งานเล็กๆ แบบสีสัน ได้ “โน้ต อิชิตัน” มายืนคู่คุณวินิจ เลิศรัตนชัย ที่สับขาหลอกบนสนามบอลเก่งๆ มาเป็นสีสันบนเวที (สับขาหลอก คือ แกชอบไปเดินหน้าโอลด์ แทรฟฟอร์ด ในศึกแดงเดือดอยู่หลายปี และผมก็พลางเข้าไปว่า แกเป็นแดงฝั่งแมนเชสเตอร์)
 
          ผมมีข้อสังเกตอย่างหนึ่งว่า เหตุผลหนึ่งที่สีสัน อวอร์ด อยู่มานานกว่า 20 ปีนั้น เพราะตัวรางวัลปรับเปลี่ยนไปตามความเหมาะสมของเนื้อหาและยุคสมัยของดนตรีด้วย เคยมีคำครหาว่า ถ้านักวิจารณ์ดนตรีมาเป็นกรรมการ งานพวกป๊อปๆ อาจจะตกไป แต่เมื่อไปดูรายชื่อผู้ได้รับรางวัล จะพบว่า สายป๊อปๆ นั้น มีจำนวนมากเท่าๆ กับพวกไม่ป๊อป
 
          เพราะเอาเข้าจริงๆ มันไม่เกี่ยวกับป๊อป หรือไม่ป๊อป มันเกี่ยวกับถ้าดนตรี ก็คือดี (คำพูดนี้สามารถไปดูผู้ชนะระหว่างปี 2534-2540 ได้ ซึ่งมีทั้งคนที่ไม่อยู่ในกระแส และอยู่ในความสนใจ)
 
          การประสบความสำเร็จของสีสัน ไม่ว่าจะเป็นนิตยสารหรือตัวรางวัล สะท้อนคำพูดหนึ่งของคุณ กิตติศักดิ์ สุวรรณโภคิน บนรถเมล์สาย 21 เมื่อปี 2544 ที่เขาบอกผมว่า “นี่คือนิตยสารเล่มแรกที่มีเนื้อหาหลักเรื่องการวิจารณ์ และสร้างการยอมรับทางสังคม และอยู่ได้มายาวนาน”
 
          และการมีอยู่ ที่มีความหมาย อีกวันหนึ่งก็คือ จันทร์ที่ 26 มีนาคม เวลาเย็นๆ ที่โรงแรมทาว์น อิน ทาว์น กับการประกาศรางวัลทางดนตรีของผลงานเพลงปี 2011 หรือ 2554
 
          อย่าพลาดนะครับ ผมบอกทีมงาน และลูกน้อง ให้ถ่ายรูปในงานเยอะๆ เผื่อล้างภาพแล้ว ใครมีภาพวิญญาณมาปรากฏ(ที่กำลังฮิตๆ) สามารถนำไปขอส่วนลดสมาชิก 1 ปีได้
 
          เราอาจเห็นภาพวิญญาณ แกรี่ มัวร์ ลีดกีตาร์ หรือ ไมเคิล แจ็กสัน เต้นท่า K-pop ในงานนี้
 
          แต่ถ้าใครถ่ายแล้ว เห็นภาพวิญญาณ จอร์จ เบสต์ ชูถ้วยพรีเมียร์ลีก 2012 ให้นำมารับเสื้อแมนยู 1999 ทริปเปิ้ลแชมป์ได้ที่บางนา (อิอิ)
.............................
(หมายเหตุ 'สีสัน อวอร์ดส์'2012งานชุมนุมจอมยุทธ์ของบู๊ลิ้ม:หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)