มองผ่านเลนส์คม - เซ็นเซอร์ | คมชัดลึก

 นัยว่าเพื่อสร้างข่าวสารที่สะอาดและปลอดภัยสำหรับผู้ชม

 คนมีอำนาจโดยทั่วไป มักนึกคล้ายๆ กันว่าวิธีปิดกั้นข่าวสารที่ไม่ต้องการให้เผยแพร่ไปสู่สาธารณะหรือฝ่ายตรงข้าม ซึ่งมิได้ถืออำนาจเดียวกันไว้ในมือ คือการออกคำสั่งห้าม

 ห้ามพูด ห้ามดู ห้ามฟัง ห้ามอ่าน ห้ามเขียน

 ขณะที่ข่าวและเรื่องราวต้องห้ามยังคงดำรงอยู่ แถมเผลอๆ จะยิ่งเติบโต เพราะธรรมชาติของมนุษย์คือ ยิ่งห้ามยิ่งทำ ยิ่งกดยิ่งต่อต้าน

 ข้ออ้างของสภาการวิทยุ ภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งชาติจีน ฟังคุ้นๆ เหมือนข้ออ้างของบรรดาคนดีทั้งโลกที่ว่าเราต้องปกป้องมนุษย์และสังคมจากความเลว

 ประมาณว่าหากความเลวในทัศนะของเราเสนอหน้ามาปุ๊บ ให้รีบทุบหัวปั๊บ

 อย่าให้มันได้เงยหน้ามาหายใจ

 เสียดายที่ชีวิตจริงไม่ง่ายอย่างนั้น ยกตัวอย่างเรื่องซุบซิบนินทา ก็ไม่ได้มีแต่คนถูกซุบซิบที่เลว เพราะผู้คนจำนวนไม่น้อย โดยเฉพาะสื่อที่มองเห็นแต่ความเลวคนอื่นเท่าภูเขา ความเลวของเราเท่าเส้นผม ใส่สีตีไข่ข่าวซุบซิบเกินจริง ก็มิใช่ดีเลิศประเสริฐศรี

 ถ้ายึดตามหลักการเป๊ะ คนดีและผู้ดีไม่ควรโกหก แม้จะด้วยข้ออ้างว่ามันโกหกเราก่อน

 เช่นกัน ถ้ายึดตามหลักการเป๊ะ คนดีและผู้ดีไม่ควรชี้หน้าด่าคนอื่นด้วยความเกลียดชังว่ามันเลว เพราะมันไม่ทำตามคำสั่งหรือความเชื่อของเรา โดยไม่ยอมพิจารณาความเป็นจริงและความเป็นไปได้จากมุมมองของเผือกมันเหล่านั้นเลย

 คล้ายกับว่าเพราะมันเป็นเผือกมันอันต่ำต้อย หามีคุณค่าอันใดไม่

 คนอ่านแต่หนังสือธรรมะฟาสต์ฟู้ด อาจนึกไม่ค่อยออกว่าคนดีมีธรรมะตัวจริงย่อมไม่ดูหมิ่นเหยียดหยามคนอื่นที่แตกต่าง และไม่อวดอ้างตนว่าดีกว่าใครๆ

 พระพุทธเจ้าของชาวพุทธสอนมนุษย์ให้เผชิญหน้าความจริงและทำความเข้าใจเพราะถ้าไม่ทำความเข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องราวต่างๆ ด้วยสติปัญญา ก็จะไม่เข้าใจ ไม่รู้ตื่น ไม่รู้เบิกบาน

 คนแวดล้อมของเจ้าชายสิทธัตถะในวัยเยาว์ พยายามปิดกั้นไม่ให้เจ้าชายน้อยรับรู้โลกแห่งความเป็นจริงที่มีคนยากจน มีความทุกข์ มีความอดหยากหิวโหย มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย หลอกให้อยู่แต่ในโลกมายาที่มีเฉพาะความสุขและสวยงามของเจ้าชายเพียงด้านเดียว

 เจ้าชายสิทธัตถะหนีเซ็นเซอร์ออกแสวงความจริง จึงตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"