บันเทิง

THE SKIN I LIVE INนาฏกรรมของรักและแค้น!

THE SKIN I LIVE INนาฏกรรมของรักและแค้น!
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

THE SKIN I LIVE INนาฏกรรมของรักและแค้น!:หนังจอกว้าง โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร

          เวลาดูหนังของ วู้ดดี้ อัลเลน ผมจะรู้สึกได้ถึงอาการ PARANOID หรือ "วิตกกังวล" ของตัวละคร มันมีอยู่ในหนังแทบทุกเรื่อง ..แต่เวลาดูหนังของ เปโดร อัลโมโดวาร์ ผมจะสัมผัสได้ถึงสิ่งที่เรียกว่า PASSION ซึ่งไม่รู้จะแปลว่าอะไรดี แต่ขอเรียกว่า "แรงขับ" ที่ซ่อนอยู่ภายในของคน ซึ่งพร้อมจะระเบิดรุนแรง ผ่านการทำอะไรสักอย่าง
ทั้งสองคนถือเป็น FILMAKER คนโปรด ที่เก็บเกี่ยวเอาสาระของยุคสมัย และความผูกพันของวันวานมาเหมือนกัน อีกอย่างหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ วู้ดดี้ นั้นชอบพูดถึง "วันเก่าก่อน" แต่ อัลโมโดวาร์ ชอบบอกเล่าถึงอดีตที่ผ่านไป
 
          เป็นอดีตที่น่าขมขื่น มากกว่าอ่อนหวาน ..และมักผุดพรายขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป

          ALL ABOUT MY MOTHER, TALK TO HER, MATADOR, KIKA, THE FLOWER OF MY SECRET ..เหล่านี้คือหนังที่แสดงตัวอย่างของลักษระสำคัญในหนังของเขา มันจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่จะพบอีกครั้งใน THE SKIN I LIVE IN จนน่าจะบอกได้แล้วว่า มันคือสไตล์ในการเล่าเรื่องของผู้กำกับ ที่เป็นไอดอลของคุณ เจ้ย อภิชาติพงศ์

          เพียงแต่ว่าถ้าเทียบกับเรื่องอื่นๆ ลีลา การเดินเรื่องและตัดสลับนั้น ค่อยข้างจะเป็น "นาฏกรรม" มากกว่า "เรื่องเล่า" เพราะมันเต็มไปด้วยเงื่อนงำแม้จะมีอารมณ์ขันแทรกอยู่เป็นระยะๆ

          โรเบิร์ต (แอนโตนิโอ แบนเดอรัส) เป็นหมอผ่าตัดด้านศัลยกรรม ที่ในอดีตเขาสูญเสียภรรยาไป จากการที่เธอประสบอุบัติเหตุรถยนต์และถูกไฟคลอก แต่เธอไม่ได้ตายเพราะไฟคลอก เธอรอดตายมารักษาตัว แต่รับสภาพรูปลักษณ์ตัวเองไม่ได้ จึงกระโดดลงหน้าต่างฆ่าตัวตายในที่สุด โรเบิร์ตฝังใจกับเมียตัวเองและทำใจไม่ได้ เขาจัดการนำเอาคนไข้รายหนึ่ง มาศัลยกรรมและค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเธอคนนั้น จนมีทุกอย่างเหมือนเมียรักที่จากไป
 
          ตัวของคนไข้ที่กลายเป็นเหยื่อ ก็ไม่รู้หรอกว่า ทำไม โรเบิร์ต ต้องทำแบบนี้กับเขา ขณะที่ยังไม่เคลียร์กับมัน เธอก็ถูกไอ้บ้ากามคนหนึ่ง บุกเข้ามาข่มขืนในที่พัก จน โรเบิร์ต จัดการใช้ปืนยิงคนร้ายตาย แล้วกระสุนที่ดังขึ้น ก็พาคนดูทั้งโรง กลับไปรับรู้เรื่องจริงที่น่าสยองขวัญ ซึ่งปนกันทั้งรักและแค้น และสุขและโศก ในนามของ "ความแค้น"

          ความแค้นอันเกิดจากการไปงานแต่งงานคืนหนึ่ง...
 
          ก่อนดูหนัง และระหว่างเล่าเรื่อง คุณอาจจะรู้สึกว่าน้ำหนักหลักๆ ของหนังนั้น ไปตกอยู่กับตัวใดตัวหนึ่ง (ในที่นี้คือ โรเบิร์ต) แต่เมื่อเวลาผ่านไป มวลความรู้สึกนั้นจะค่อยๆ ไหลเลื่อนไปสู่อีกตัวละครหนึ่ง (ในที่นี้คือ คนไข้ที่ถูกบังคับทำศัลยกรรม) และทำให้คนดูค่อยๆ รับรู้แง่มุมไปตามประสบการณ์ของแต่ละคนเอง เมื่อ โรเบิร์ตเริ่มผ่าตัดตัวตนที่อยู่ข้างหน้า เขาก็กำลังศัลยกรรมอดีตของเขา ให้เข้ารูปเพื่อจะอยู่ได้
 
          สิ่งที่น่าสนใจก็คือ อัลโมโดวาร์ ไม่ค่อยบอกอะไรตรงๆ แบบผู้กำกับหนังหลายๆ คน เขาทิ้งปม ทิ้งช่องว่าง ให้คนดูนำไป "ปะติดปะต่อ" (หรือในมุมหนึ่ง คนดูก็ต้องศัลยกรรมเอาเอง) จุดเด่นของคนทำหนังจากสเปนคนนี้อีกอย่างหนึ่งที่มีมาตลอดก็คือ อาการสยองขวัญนั้น จะไม่ได้เกิดจากภาพที่แสดงออกมา แต่จะรู้สึกได้เองจากสิ่งที่เห็น อาทิ เขาเจตนาทำให้เราเห็นเส้มผมของแม่บ้านสูงวัย ที่นั่งถูกจับมัดมือในบ้าน
 
          เส้นผมขาวที่เราเห็นนั้น อาจจะทำให้ใครคิดไปถึงยายแก่ที่ไม่รู้ว่าเป็นใครในหนัง PSYCHO ของ อัลเฟรด อิทช์ค็อก หรือการซ้อนภาพของ เมียรักกับคนไข้ที่ถูกผ่าตัดศัลยกรรมเสร็จนั้น แม้จะเป็นการซ้อนภาพที่ดูนุ่มนวล แต่ว่า..มันสยดสยองที่คนหนึ่งคน สามารถทำแบบนี้กับมนุษย์ได้

          จากรักมาถึงแค้น จากแค้นไปถึงการรอคอยจะล้างแค้นกลับ...ทุกอย่างที่ว่านี้ ถูกขับเคลื่อนด้วย PASSION ที่อัดแน่น

          โรเบิร์ตที่ว่าแค้นมากมายแล้ว แต่คนที่ต้องอยู่ในภาวะ THE SKIN I LIVE IN นั้น น่าจะทุกข์ทรมานมากกว่า..

          ข้อด้อยของหนังเรื่องนี้ก็คือ สำหรับคนที่ดูหนังของ อัลโมโดวาร์ มานาน เขาก็อาจจะไม่ตื่นเต้น เพราะเคยผ่านเรื่องทำนองนี้มาแล้วจากหนังเก่าๆ ของ อัลโมโดวาร์ และนี่อาจจะทำให้  THE SKIN I LIVE IN ไม่ได้ติดอยู่ในรายชื่อหรือทำเนียนหนังน่าดูของปี 2011 ทีผ่านมา (หนังที่นักวิจารณ์เพิ่งส่งรายชื่อเข้าไปโหวตหนังเยี่ยม 20 อันดับแรกนั้น เรื่องที่ได้คะแนนเยอะสุดคือ THE
TREE OF LIFE)
 
          สิ่งที่น่าแปลกใจมากสำหรับผมก็คือ มีบางคนดูหนังเรื่องนี้ไม่รู้เรื่อง ! ทั้งๆ ที่มันเล่าเรื่องชัดเจน เป็นขั้นเป็นตอน แม้จะสลับไปมาอยู่บ้าง ผมวิเคราะห์ว่า อาจจะเกิดจากการที่หนังไทย ละครทีวีไทย หรือ ผลิตผลจากฮอลลีวู้ดนั้น ส่งผลต่อคนดูผ่านการเล่าเรื่องที่เรียง 1 2 3 4 5 ...มานาน

          พอวันหนึ่ง มีหนังที่สลับเอา 3 ขึ้นต้น แล้วไปเริ่ม 1 กระโดดไป 7 แม้มันจะครบทุกเบอร์ แต่บางทีก็ทำให้คนอ่านไม่รู้เรื่อง
เพียงแต่ว่า เรื่องบางเรื่อง แม้จะประกอบเสร็จแล้ว (พล็อต, ตัวละคร, ประเด็น, สถานการณ์) มันก็ดูสวยและงาม แม้ว่ามันจะมาจากโครงสร้างที่ฟอนเฟะ

          เหมือนอดีตหรือความหลังของคนเรา ของ โรเบิร์ต และของคนไข้ที่เป็นเหยื่อ

          ที่ไปๆ มาๆ ถูก "ศัลยกรรม" ขึ้นจนกลายเป็น "ร่างใหม่"

          หนังเรื่องนี้มีฉายอยู่ที่ พารากอนและ CTW
          คงอยู่ในโรงไม่นานนัก
          แต่จะอยู่นานในใจเรา
...................
(หมายเหตุ THE SKIN I LIVE INนาฏกรรมของรักและแค้น!:หนังจอกว้าง โดย...  นันทขว้าง สิรสุนทร)

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง