ขึ้นปีใหม่ที่ปากเซ | คมชัดลึก

           จากนครสวรรค์ ถึงอุบลราชธานี ระยะทาง 684 ก.ม. ครับ ใช้เวลาประมาณ 9 ชั่วโมง ผมออกจากบ้านบ่ายสอง ผ่านชัยภูมิ บ้านไผ่ มหาสารคาม ร้อยเอ็ด ยโสธร ถึงอุบลฯ 5 ทุ่ม
 
          อาหารเช้าสำหรับนักเดินทางผู้มาเยือนเมืองอุบลฯ เจ้าถิ่นมักพาอาคันตุกะไปกินกาแฟ ปาท่องโก๋ ร้าน “สามชัยกาแฟโบราณ” ข้างจวนผู้ว่าฯ ถนนชยางกูร มีข้าวมันไก่ ไข่กระทะ โจ๊ก ต้มเลือดหมู
 
          ข้ามชายแดนที่ช่องเม็ก “เม็ก” คือนามไม้ยืนต้นขนาดกลาง เป็นไม้ประจำถิ่น ใบกินได้ รสมันฝาด ผมเคยนำไปปลูกที่บ้านป่าของผม.. น้ำท่วมตายไปแล้ว พร้อมพืชผักพื้นบ้านอื่นๆ หลายสิบชนิดที่ผมเสาะหามาปลูกไว้
 
          ผมตัดสินใจพาครอบครัวไปฉลองรับปีใหม่ที่ปากเซ จำปาสัก เพราะลูกชายคนโตประทับใจ เพลง “เช่นกัน ณ ลาว” (รัก ณ ลาว) ที่พ่อแต่งไว้ โดยนำชื่อสายน้ำสำคัญของลาว (ที่ไหลลงสู่น้ำของ) มาร้อยเรียง “เซโดน ซอง เซกอง ซัน เซบังเหียง เทิน อู ทา แบ่ง คาน.. พบเธอที่ปากซัน.. จากกันที่ปากเซ”
 
          ผมแต่งเพลงนี้ไว้เมื่อปีที่แล้ว ยังไม่ได้เผยแพร่อย่างเป็นงานเป็นการ แต่ได้บันทึกเสียง และนำลงไว้ใน เฟซบุ๊ก “แฟนเพจ” ให้ได้รับฟังกันที่ “ศักดิ์สิริ มีสมสืบ คนสอยดาว” ครับ มีภาพวาดสี และวาดเส้น ชุดลาวเหนือให้ชม 40 ภาพด้วย
 
          เมืองปากเซ อยู่ในแขวงจำปาสัก ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มตรงจุดที่แม่น้ำ เซโดน ไหลรวมแม่น้ำของ (โขง) แมน้ำเซโดน มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาทางแขวงสาละวัน ต่อเวียตนาม.. ความยาวประมาณ 180 ก.ม.
 
          ปากเซเป็นเมืองเล็กๆ ที่กำลังขยับขยาย โรงแรมที่พักรีสอร์ททะยอยผุดขึ้น นั่นเพราะมีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญคือ น้ำตกหลี่ผี และคอนพะเพ็ง ที่เกิดจากสภาพทางภูมิศาสตร์ และธรณีวิทยา ที่ทำให้บริเวณนี้มี “ดอน” (เกาะใหญ่น้อย) ถึง “สี่พันดอน” และแม่น้ำของช่วงนี้มีความกว้างถึง 14 กิโลเมตร
 
          เราพักที่โรงแรม “จำปาสักพาเลด” ซึ่งเป็นวังเก่าของเจ้านครจำปาสัก ที่ถูกล้มล้างไปในยุคเปลี่ยนแปลง 2 มกราคม 1975 เจ้าเมืององค์สุดท้ายลี้ภัยไปอยู่ฝรั่งเศส วังนี้ปัจจุบันอยู่ในฐานะ “โรงแรม” บริหารโดย (นายทุน)ชาวเวียตนาม นี่ว่าไปตามมัคคุเทศก์ลาวว่ามา
 
          ผมพาลูกชายไปยืนดูตรงจุดเซโดนไหลประสบแม่น้ำของ ตรงหัวแหลมนั้นเป็นที่ตั้งของศาลเจ้า ริมฝั่งมีแพอาหาร และร้านอาหารบนฝั่งเรียงรายไปตลอดแนว มี “โฮงฉายฮูบเงา” (โรงหนัง) เห็นมีป้ายโฆษณา “สบายดี 2” กำลังลงโรงอยู่
 
          ได้ขี่สามล้อเครื่องตระเวนชมเมืองปากเซ พอมีอาคารเก่าๆ แบบฝรั่งเศสให้ชมอยู่บ้าง มีร้านอาหาร ภัตตาคารดีๆ ให้พอฝากท้อง “ตลาดใหม่ปากเซ” เพิ่งสร้างเสร็จ (ยังไม่เรียบร้อยดี) เป็นศูนย์กลางการค้าขายจับจ่ายใช้สอย เรียกแบบปากๆว่า ตลาดดาวเรือง ได้ชมวัดสำคัญ 2 แห่ง คือ “วัดบ้านพระบาท” ที่มีรอยพระพุทธบาทศิลา ประดิษฐานอยู่ในหอพระไตรปิฎก อีกวัดคือวัด “โพระตะนะสาสะดาราม” ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเซโดน วัดนี้เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยสงฆ์แห่งแขวงจำปาสัก
 
          เที่ยวกับเด็กๆ ก็ต้องเอา “เด็กเป็นศูนย์กลาง” ครับ เขาอยากดูอยากชม อยากกินอะไร อยากนอนตอนไหน อยากให้อุ้ม หรืออยากเดินเอง เจ้าตัวเล็กของผมเพิ่ง 3 ขวบ ไปเมื่อต้นเดือนธันวาคมนี่เอง เขาเกิดวันที่ 2 ธันวา ซึ่งตรงกับวันชาติลาว... เขาเว้าลาวได้ด้วยนะครับ เพราะบ้านยายของเขาเว้าลาวกันทั้งหมู่บ้าน ขนาดดูการ์ตูน (วีซีดี) ทอม แอนด์เจอร์รี่ยังดูภาค (พากย์) ภาษาลาวเลย รู้สึกเขาจะเข้ากับประเทศลาวได้ดี สดชื่นรื่นรมย์ตลอดการเดินทาง ไม่มีงอแง
 
          ขอใช้พื้นที่ “ศิลปะแห่งแผ่นดิน” อวยพรปีใหม่ให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขสมหวัง ตลอดปีใหม่ในอ้อม
...................
(หมายเหตุ ขึ้นปีใหม่ที่ปากเซ:ศิลป์แผ่นดิน โดย... ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)