Thick a Thieves ไม่ชัดเจนอะไรสักอย่าง | คมชัดลึก

  สำหรับบ้านเรา ชื่อ มิมี ลีเดอร์ เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างจาก The Peacemaker (1997) และ Deep Impact (1998) ก่อนที่นักวิจารณ์จะเริ่มสนใจจาก Pay It Forward (2000)

 งานของ มิมี เกือบๆ จะดี แต่ก็เกินๆ เลยๆ ไปมาอยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม ถือว่าไม่ขี้ริ้วขี้เหร่ และเพราะไม่ขี้เหร่นี่เอง พอมีเครดิตทำหนัง  thick a thives นักวิจารณ์บ้านเราหลายคนจึงเลือกไปดูหนังเรื่องนี้ แทนที่จะไปดูงานของสาระแนฯ

 ผมคิดว่า มิมี่ มีต้นทุนในการดูหนังมาพอสมควร เขาจึงผสมอะไรหลายอย่างในเรื่องนี้ได้น่าสนใจ ตั้งแต่แนวทางของหนังคู่หูพวก duo และการใช้บรรยากาศขับเสริมและพื้นฐานของจากหนังฟิล์มนัวร์

 โดยพล็อตย่นย่อ บทเล่าเรื่องของ คีธ (มอร์แกน ฟรีแมน) ยอดนักจารกรรมระดับเทพต้องการจะปิดฉากอาชีพตัวเองในงานช้างชิ้นสุดท้าย ด้วยการโจรกรรมไข่ฟาเบอร์เชสองฟอง ซึ่งมีมูลค่าสูงถึงฟองละ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

 คีธต้องทำ เพื่อนำมาใช้หนี้ที่เขาติดไว้กับกลุ่มอิทธิพลรัสเซีย แต่งานนี้เขาไม่สามารถทำคนเดียวได้ คีธ ต้องการผู้ช่วยที่เป็นคนหนุ่มไหวพริบดีและกล้าได้กล้าเสีย

 เมื่อได้พบโจรที่อ่อนประสบการณ์กว่าอย่าง เกเบรียล มาร์ติน (แอนโตนิโอ แบนเดอรัส) คีธก็ตัดสินใจเอา เกเบรียล มาปั้น เพื่อสุดท้ายจะทิ้งให้ เกเบรียล เป็นแพะในคดี แต่งานนี้ เกเบรียล กลับรู้ทันเขา

 และที่สำคัญ อเล็กซานดรา (ราดาห์ มิตเชลล์) ลูกเลี้ยงคนสวยของ คีธ ก็ดันหลงเสน่ห์ เกเบรียล เข้าเต็มเปา

 การแบ่งตัวละครออกเป็น 2-3 ฝ่ายซึ่งเป็นทั้งผู้ล่อและเหยื่อนั้น น่าสนใจก็จริง แต่ประเด็นก็คือ หนังไม่สามารถเล่าเรื่องให้คนดูมีอารมณ์ไปกับหนังได้ การเชื่อมต่อในส่วนต่างๆ มีรอยแผลเป็น และเล่าเรื่องอย่างกะพร่องกะแพร่งเต็มที

 คนดูไม่รัก คีธ แต่ขณะเดียวกันก็ไม่เอาใจช่วย เกเบรียล
 พวกเขาไม่รู้สึกว่า สองคนนี้จะเป็นตัวแทนอะไรได้ เป็นโจรที่จิตใจงาม ก็ไม่รู้สึก เป็นคนดีที่ถูกบังคับ ก็ไม่ใช่อีก พอหนังเล่าเรื่องไป ตัวละครกับคนดูก็ห่างออกจากกันเรื่อยๆ

 ที่พอจะเหลือให้เก็บและตามก็คือ พล็อตที่พยายามจะหักมุมตามแนวทางของหนังกลุ่มนี้ ซึ่งจะมีใครสักกี่คน เชื่อในสิ่งที่ อเล็กซานดรา ทำ ผมว่า มิมี ลีเดอร์ น่าจะแนะนำนักแสดงอย่าง ราดาห์ มิตเชลล์ ให้ไปดูหนังเรื่อง body heat เพื่อจะได้รู้ว่า เวลาจะหลอกผู้ชายคนนั้น หลอกแบบหนาวกันทั้งฝูง หลอกอย่างไร

 น่าแปลกเหมือนกัน ลองเทียบกับงานน่าสนใจอย่าง pay it forward ของ มิมี ทั้งๆ ที่เครียดกว่า และไม่ใช่หนังตลาด

แต่ pay it forward กลับมีแง่มุมที่พาคนดูไปได้ตลอดจนจบ ขณะที่  thick a thieves ได้เปรียบและมีแต้มต่อหลายอย่าง ทั้งคู่หูตัวละครที่คนดูชอบดู การไล่ล่าวางแผน และการหักมุม ทว่า หนังกลับไม่มีอะไรให้คนดูเชื่อ

 แม้แต่ความรักนิดน้อยของ เกเบรียล กับ อเล็กซานดรา
 ปกติเวลาแสดงความเห็นกับหนังสักเรื่อง ผมคิดว่าคงมีนักวิจารณ์หลายคนเห็นแตกต่างกันไป แต่สำหรับเรื่องนี้ ผมมั่นใจว่า นักวิจารณ์หลายคนจะเห็นอะไรไม่ต่างกันมากนัก

 นี่ไม่ใช่การหาพวกนะครับ เป็นการแสดงความคิดเห็น
 ถ้าการแสดงความคิดเห็น ยังเป็นเรื่องไม่กล้า ชีวิตจะไปทำอะไรได้อีก (จริงไหม)

"นันทขว้าง สิรสุนทร"
[email protected]