บันทึกหน้าสุดท้าย ราชาเสียงทอง ”ณรงค์ รอดเจริญ” | คมชัดลึก

  ณรงค์ รอดเจริญ ถือเป็นนักข่าวสายลูกทุ่งคนหนึ่งที่เป็นที่รักของคนในวงการ นักร้องหลายคน อาทิ สุนารี ราชสีมา, พรพรรณ วนา, ไชยา มิตรชัย, สายัณห์ สัญญา, ยอดรัก สลักใจ, พุ่มพวง ดวงจันทร์ ฯลฯ และนักร้องลูกทุ่งแทบทุกคนล้วนเคยถูกบอกเล่าผ่านปลายปากกานิตยสาร ”ราชาเสียงทอง” ของเขาทั้งสิ้น

 “หลังจากเสร็จจากงานประจำปีที่วัดไตรโลกเมื่อวันที่ 27-29 เมษายน  เขาก็กลับมาบ้าน พี่เขามีอาการไข้ ปวดหัว เราก็หายาให้กินเช้าวันที่ 30 เมษายน ก็ดีขึ้นพอวันที่ 1 พฤษภาคม แกบ่นว่าปวดแผ่นหลัง พี่จะพาไปหาหมอแกก็บอกว่า ไม่ไปเดี๋ยวจะไปหาที่กรุงเทพฯ ได้แต่กินยา วันที่ 2 พฤษภาคม อาการก็ไม่ดีขึ้นเลยพาไปคลินิกเขาฉีดยามาให้ พี่แกก็บอกว่า ไม่ปวดก็กลับมานอนที่บ้าน วันที่ 3 พฤษภาคม พี่เขาปวดขามาก ลุกขึ้นไม่ไหวต้องพยุง ไปเข้าห้องน้ำ  พอวันที่ 4 พฤษภาคม ตอน 10.30 น. อาการไม่ดีขึ้น เขาฉี่ไม่ออก พี่เลยพาแกไปคลินิกอีกแต่หมอบอกให้รีบไปที่โรงพยาบาล เพราะอาการไม่ดีแล้ว พอไปถึงโรงพยาบาล หมอรีบเอาเข้าห้องฉุกเฉิน ฉีดยากระตุ้นให้ออกซิเจน  หมอบอกว่าไตไม่ทำงานแล้ว พอ เวลา 18.20 น. พี่แกก็จากไป”

  นฤมล ฉ่ำทรัพย์ วัย 50 ปี ภรรยาคนสุดท้ายที่ดูแลณรงค์ รอดเจริญ ในช่วงสุดท้ายของชีวิตกล่าวกับผู้สื่อข่าว ”คม ชัด ลึก” ส่วน อำนวย รุ่งเรือง เพื่อนสนิทที่คลุกคลีกับณรงค์ บอกเล่าประวัติอันโชกโชนของเพื่อนรักอย่างตั้งใจดังนี้

   ณรงค์ รอดเจริญ เป็นคนมหาชัย จ.สมุทรสาคร ก่อนเข้าสู่วงการน้ำหมึกเคยตั้งวงดนตรี “มิตรศิลปิน” อยู่กับอำนวย รุ่งเรือง (บก.นิตยสารดาราภาพยนตร์) ก่อนที่จะมาทำงานอยู่ที่โรงภาพยนตร์ ”ศรีมหาชัย” โดยมีหน้าที่ติดต่อหนังมาฉาย

พ.ศ. 2508 ช่วงนั้นพี่ชายของเทียนชัย สมยาประเสริฐ ชวนให้อำนวยไปอยู่กับวงดนตรี ”สมยาประเสริฐ” อำนวย จึงชักชวนณรงค์ รอดเจริญ ให้ไปอยู่ด้วยกัน โดยทำงานทั้งผู้จัดการและนักร้องประจำวงโดยใช้ชื่อว่า มนต์ เมืองสมุทร แต่บังเอิญชื่อไปตรงกับโฆษกอีกคนจึงเปลี่ยนมาเป็น “มนต์ณรงค์ เมืองนคร“
ณรงค์ รอดเจริญ ในนาม “มนต์ ณรงค์ เมืองนคร“ บันทึกเพลงไว้ 3-4 เพลง อาทิ เพลง ”กะล่อนทอง” เขียนโดยพรชัย ไก่แก้ว

  “ณรงค์เป็นคนสำอาง กุ๊กกิ๊ก เขาเก่งในด้านการเขียนป้ายโฆษณา เขาเลิกร้องเพลงเมื่อปี 2515-16 แล้วโดดเข้าวงการหนังสือ โดยเขียนข่าวบันเทิงอยู่กับหนังสือ “ตะวันสยาม” พ.ศ. 2517-18 มาทำหนังสือเป็นของตัวเองชื่อ ”ดาราโสภิณ” ทำอยู่ปีกว่าก็ต้องปิดตัวลง แล้วมาเขียนข่าวบันเทิงกับอำนวย รุ่งเรืองซี้เก่า อยู่ที่นิตยสารดาราภาพยนตร์ เมื่อปี 2520 จนถึงปี 2524 ก็มาทำนิตยสาร ”ราชาเสียงทอง” (นิตยสารเกี่ยวกับวงการลูกทุ่งเล่มเดียวที่ตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องและยาวนานที่สุด)  เรื่อยมาจนถึงปี 2540 ซึ่งชื่อของณรงค์ รอดเจริญ ก็มาโด่งดังที่นั่น  ก่อนที่จะแยกตัวออกมาทำนิตยสาร “ราชาเสียงเพลง” อีกเล่ม และได้กระโดดเข้าสู่วงการทีวีด้วยการทำรายการ “บุปผาฯ แฟนคลับ” กับบริษัท กันตนา“

  ณรงค์ รอดเจริญ ห่างหายไปจากวงการพักใหญ่จากมรสุมชีวิตครอบครัว โดยจากการสืบทราบ เขามีลูกชายกับภรรยาคนแรก 1 คน อายุราว 40 ปี ปัจจุบันอยู่ที่ จ.บุรีรัมย์ และภรรยาคนต่อมา มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน ปัจจุบันไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา

 ชีวิตในบั้นปลายของนักเขียนมากน้ำใจท่านนี้อ้างว้าง โดดเดี่ยวยิ่งกว่าละครน้ำเน่าในโทรทัศน์ และอยู่ในฐานะที่ตกระกำลำบากจวบจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต

 ณรงค์ รอดเจริญ หรือ “อาณรงค์” ของคนในวงการลูกทุ่ง เป็นผู้อยู่เบื้องหลังในการสนับสนุนนักร้องจำนวนมากในวงการ  ถือเป็นบุคคลที่เป็นดั่งสารานุกรมวงการลุกทุ่ง เพราะคลุกคลีกับวงการมาโดยตลอด และเป็นผู้ที่ทำงานด้วยใจรัก ไม่มีประวัติเสื่อมเสียในระหว่างการทำงานตลอดทั้งชีวิต อีกทั้งเป็นผู้ที่ไม่ชอบทำตัวให้เป็นข่าวเพื่อสร้างความโด่งดังให้แก่ตัวเอง ทำตัวเป็นผู้ให้ ตลอดมา

  สำหรับศพของณรงค์ รอดเจริญ  สวดพระอภิธรรมตั้งแต่วันที่ 5 -11 พฤษภาคมที่วัดไตรโลก จ.เพชรบุรี และจะมีการบรรจุศพไว้ 100 วันต่อไป หลับให้สบายเถิด ”พ่อพระของวงการลูกทุ่งไทย”