
ไตรโทน - เวทีเดียวกัน เมื่อไม่มีตัวตายตัวแทน
สังเกตไหมครับช่วงหลัง showbiz ในรูปแบบของงานอีเวนท์ใหญ่ๆ เริ่มจะมีอาการตันๆ ยังไงบอกไม่ถูกเหมือนกัน คือการจัดคอนเสิร์ตให้คนเสียเงินเข้าไปดูเนี่ย มันดูแห้งๆ ตันๆ อาจเป็นเพราะว่ามันมีกันเยอะ มีเกือบทุกวัน ทุกอาทิตย์ หรืออีกประการหนึ่งก็คือ วงใหม่ๆ ที่ออกมาแ
ลองสังเกตดูนะครับ ว่ามีกี่งานที่มีศิลปินนักร้องประกบกันจัดคอนเสิร์ตจัดอีเวนท์บางงานมีถึง 7-8 คนเลยก็มี และลองนับดูนะครับว่า ที่แบบเดี่ยวๆ เลยเหลือทำได้แค่กี่คนหรือกี่วง นั่นเป็นสัญญาญของสปอนเซอร์ที่เริ่มเบื่อ
ถ้าพูดคตรงๆ ก็คือ "อีกแล้วเหรอ คนเนี่ยหรือ วงเนี้ย" อันนี้เข้าใจได้นะครับ มันไม่รู้จะนึกถึงใคร มันมีกันอยู่แค่นี้จริงๆ ผมยังเบื่อเลย แต่เนื่องจากผู้คนส่วนใหญ่ชอบ ตรงนู้นนิดตรงนี้หน่อย ก็เอามารวมๆ กัน ก็เกิความสำเร็จได้ ที่พูดถึงเนี่ยผมไม่นับงานในผับหรือเวทีเล่นฟรีๆ ของพวกอินดี้นะครับ เราเอาเรื่องของ showbiz ล้วนๆ อนาคตมันจะเอียนจนเลี่ยนและถึงจุดจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางใด ก็น่าจะติดตามกันต่อไป
ทำไมถึงใช้คำว่า ไม่มีตัวตายตัวแทน ผมจะค่อยๆ ยกตัวอย่างไปละกัน จะได้เกทไปพร้อมๆ กัน คือเคยได้ยินไหมครับว่า น้องดา เอ็นโดรฟิน ร้องเพลงมาก รับงานมาก จนต้องพักเพื่อผ่าตัดเส้นเสียง หรือวงบอดี้สแลม รับงานแน่นทั้งเดือนไปจนถึงสิ้นปี ไหนจะ เรทโทรสเปค กรู๊ฟไรเดอร์ โมเดิร์นด็อก ปาล์มมี่ เสก โลโซ ใหม่-ติ๊นา มาช่า สองพี่น้องจากที่ราบสูง และอื่นๆ อีกมากมาย
คือผมจะให้สังเกตว่า ของเขาดีจริงๆ ดีจนบางคนเหนื่อยเกินไป คือถ้ามันมีเบอร์สองรองลงมาก็คงดีจะได้แข่งขันกันแบ่งรับแบ่งสู้กันไป แต่นี่มันจะวนๆ กันอยู่สักพักใหญ่ๆ กันคนกลุ่มดังกล่าว ประมาณสักสิบปีก็จะมีคนวนออกไปและก็มีคนใหม่ๆ วนเข้ามาอย่างช้าๆ
นั่นหมายถึงการจะผลิตเพลงให้เข้าไปนั่งในบัลลังก์ใจของคนอย่างไม่ฉาบฉวย นั่นยากมากเหลือเกิน ก็มีบ้างที่บางคนมีสักหนึ่งเพลงที่พอจะทำงานได้ ก็ต้องคอยไปออกงานหรือไปบวกๆ กับชาวบ้าน จึงจะได้ยืนเวทีใหญ่ๆ สักทีกะเขา ส่วนถ้าเดี่ยวๆ ก็ต้องถือกีตาร์ตัวเดียวเดินเข้าผับร้องเพลงของผู้อื่นปนไปด้วย ค่าจ้างก็ไม่สูงมากนัก ก็พอจะอยู่รอดได้ ซึ่งผมว่าดีนะ มันคือของจริงดี
อีกประเด็นหนึ่งคือ ผมเพิ่งรู้สึกว่า ประเทศเรานั้นเล็กจริงๆ เมื่อเริ่มคิดถึงเรื่องของบทความในวันนี้ จริงๆ นะครับ คนไทยที่ฟังเพลงแบบเดียวกันนั้นแทบจะมี "วงคาราบาว" เท่านั้นมั้งครับที่มีตลาดกว้างที่สุด ส่วนเรื่องลูกทุ่งนั้นตลาดคงกว้างเข้าไปอีก อันนี้ไม่สันทัด แค่เอ่ยแตะๆ ไปให้คุณไปขยายผลเอาเอง
คือถ้าคนเอเชียพูดไทยกันมากกว่านี้ก็คงจะดี หรือมีอะไรไปกระตุ้นให้เขาอยากหัดพูดไทย เพราะซีรีส์ไทย หรือเพลงไทย แต่นี่คนไทยอยากพูดเกาหลี เพราะซีรีส์เขาทำถึงกว่า วงเกาหลีเขาเต้นถึงกว่า นึกแล้วมันน่าน้อยใจจัง
เอาล่ะ ผู้ผลิตทั้งหลายช่วยๆ กันหน่อยนะครับ
"จิรายุส วรรธนะสิน"



