บันเทิง

แฟลชฟิค

แฟลชฟิค

15 พ.ย. 2554

แฟลชฟิค:มองผ่านเลนส์คม โดย... จำลอง ฝั่งชลจิตร

          ลูกศิษย์เขียนเรื่องส่งให้ช่วยอ่าน บอกว่าเป็น ‘แฟลชฟิค’ (Flash Fic) บอกเล่าเรื่องราวสั้น ๆ 6 - 7 ประโยค อ่านจบได้ความรู้สึกบางอย่าง หรือมีประเด็นให้ขบคิด ผมไม่ทราบนิยามของแฟลชฟิค จึงถามเอาจากวิกิพีเดีย  ชื่อเต็ม ๆ  คือ Flash Fiction เป็นรูปแบบการเขียนวรรณกรรมที่สุดแสนสั้น ใช้ถ้อยคำไม่เกิน 300 คำ บางแห่งบอกว่า 10 - 1,000 คำ ไม่เกิน 1,500 คำ
 
          ผมว่าถ้าเข้าใกล้ 1,500 คำ ควรเป็นเรื่องสั้นขนาดสั้น (Short-Short Story) เสียมากกว่า
 
          วิกิพีเดียอธิบายต่อไปว่า แฟลชฟิคหรือแฟลชฟิคชั่น บางทีเรียกเรื่องปุบปับฉับพลัน  (Sudden Fiction) เรื่องนอกความคาดหมายก็ได้ บ้างเรียก ไมโครฟิคชั่น (Microfiction) ถ้าไม่แปลจะเข้าใจกว่า หรือ Micro-Story เรื่องเล็กกระจิ๋ว ที่น่าสนใจและเข้าใจง่ายที่สุดน่าจะเป็น  Postcard Fiction คือ เขียนจบบนโปสการ์ดแผ่นเดียว
 
          นิทานอีสปบางเรื่องเป็นต้นแบบของแฟลชฟิค 
 
          ผมยังสงสัย จึงเปิดดูตัวอย่างแฟลชฟิคชั่นในเว็บฯ ต่างประเทศ ที่จัดประกวดกันอย่างจริงจัง  แต่ละเรื่องยาวเข้าระดับเรื่องสั้นขนาดสั้นทั้งสิ้น  ไม่น่าจะเป็นไมโครฟิคชั่นเสียแล้ว  และยิ่งไม่น่าจะเป็นเรื่องเล่าบนโปสการ์ด  หาเรื่องสั้นกะทัดรัดขนาด 100 - 300 คำแทบไม่ได้
 
          องค์ประกอบของแฟลชฟิคเหมือนเรื่องสั้นทุกอย่าง ทั้งฉาก ตัวละคร ความขัดแย้ง และการคลี่คลายปมเรื่อง  แต่ด้วยถ้อยคำจำกัด  ผู้เขียนควรใช้ถ้อยคำสั้นกระชับ ทุกถ้อยคำกินความหมายในตัวเอง ลดคำขยายความ  เปิดโอกาสให้ผู้อ่านคิดเอง
 
          ลงมือเขียนเมื่อมีประเด็นชัดเจน  เข้าสู่เรื่องรวดเร็วไม่ร่ำไร  เลือกสรรคำที่สื่อสารได้ตรงและทรงพลัง ถ้าจะอ้างอิงก็เพียงนัย ๆ  แต่ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้  กระตุ้นให้ผู้อ่านคาดเดา และจบแบบหักมุมชนิดคาดไม่ถึง
 
          เขียนเรื่องแฟลชฟิคช่วงนี้ดูเหมือนผิดทิศผิดทาง ผมเชื่อว่าชาวกรุงเทพฯ และปริมณฑลที่ประสบภัยน้ำท่วม  ขยะสามล้านตันส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง  บางคนติดค้างบนตึก  บางคนรอกลับเข้าบ้าน  บางคนรอที่ทำงานเปิด  บางคนรถยนต์เปื่อยยุ่ย บางคนตีนเปื่อย บางคนแฟนทิ้ง บางคนทิ้งแฟน เจ็บระบมขมขื่นกันถ้วนทั่วเพราะน้ำท่วม 
 
          ระหว่างรอน้ำลดลงมือเขียนเรื่องขนาดจบในแผ่นโปสการ์ดดู บันทึกอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ ดีกว่านั่งรอน้ำลดเฉย ๆ  กทม.ระบายน้ำชักช้า  เราระบายอารมณ์ใส่แผ่นกระดาษ หรือโน้ตบุ๊ก มองหาประเด็นที่น่าสนใจ แล้วเขียนทันที
 
          ผมทดลองเขียน เรื่อง ‘ลูกสอนแม่’
 
          “แม่ช้ำใจจริง ๆ
          ลูกจะเอาปากแช่น้ำไปอีกกี่วัน
          แม่ชวนลูกหนีน้ำหลีกภัย
          ลูกไม่ขยับ...
          ถ้ารักพี่น้องประชาชนต้องวางเฉย
          ขืนพูดมาก  พี่น้องประชาชนจะเดือดร้อน
          ลูกกระซิบนุ่มนวล”
 
          ผมเขียนไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย