บันเทิง

ผู้ปกครองประเทศที่ดี

ผู้ปกครองประเทศที่ดี

15 พ.ย. 2554

ผู้ปกครองประเทศที่ดี:คิดสวนทางโดย... จิรพรรณ อังศวานนท์

          เป็นจำนวนกว่าร้อยบทความตามหนังสือพิมพ์ต่างๆ เมื่อเวลาผ่านมาจนถึงปัจจุบัน การแก้ปัญหาต่างๆ ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยมีอะไรดีขึ้น พวกที่เคยให้กำลังใจก็เริ่มหันมาวิพากษ์ วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลและศปภ.มากขึ้น ส่วนมากก็เริ่มจากการให้ความคิดเห็นในการปรับปรุงการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมเปลี่ยนมาเป็นนายกฯ ขาดภาวะการเป็นผู้นำ เปลี่ยนมาเป็นความเดือดร้อนที่เพิ่มมากขึ้นและปัญหาเดิมๆ ก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข เป็นเพราะการบริหารที่ผิดพลาดของรัฐบาล นายกฯ ได้รับสมญานามเพิ่มมากขึ้นถึงขนาดจัดรวมเล่มได้ ทำให้ภาพลักษณ์ที่ถึงแม้จะจัดจ้างออแกไนเซอร์มืออาชีพเข้ามาบริการจัดการแล้วก็ตาม นายกฯ กลับกลายเป็นตัวตลกและขาดความน่าเชื่อถือมากขึ้นๆ
 
          ล่าสุดคณาจารย์ส่วนหนึ่งจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกันลงนามขอให้นายกฯ แสดงความรับผิดชอบลาออกเพราะบริหารงานผิดพลาด นายกฯ ตอบโดยไม่ต้องคิดเช่นเคย ทำตัวเหมือนพวกดาราให้สัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวสายบันเทิง ว่าคงไม่ลาออกเพราะได้รับเลือกมา มาลาออกตอนนี้เดี๋ยวโดนชาวบ้านด่าตาย ผมว่านายกฯ ควรมีความเข้าใจว่าเป็นนายกฯ ของคนทั้งประเทศ ซึ่งรวมถึงผู้ที่มีความรู้และสติปัญญาที่ไม่ยิ่งหย่อน หรืออาจจะมากกว่านายกฯ อีกมากมาย จะคิดไตร่ตรองสักนิดก่อนพูดก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องยากเย็นอะไร หรือจะผัดผ่อนค่อยมาตอบแบบมีเหตุมีผล ถึงจะไม่ยอมลาออกก็ยังจะดีกว่า สงสัยออแกไนเซอร์ต้องทำงานหนักมากขึ้นอีก ดีไม่ดีถ้าใครรู้ชื่อบริษัทนี้อาจจะต้องเลิกกิจการไปเลยถ้าผลงานยังเป็นแบบนี้อยู่
 
          พวกที่นำเสนอความคิดเห็นรวมทั้งตัวผมด้วยไม่ใช่ว่าจะมาซ้ำเติมอะไรกัน แต่ทุกคนก็มีความห่วงใยในชีวิตและทรัพย์สินกันทุกคน ก็เพียงแต่ถามว่าทำไหวหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาที่ว่าทำดีแล้วนะหลายฝ่ายยังเห็นว่ามันยังไม่ดี และทุกฝ่ายก็มีเหตุผลมีหลักฐานมายืนยัน มีแนวความคิดที่จะแก้ปัญหาอื่นๆ ให้ได้ผลดีกว่านี้มั้ย ถ้าไม่มีจะให้คนอื่นที่มีความสามารถมากกว่ามาทำแทนดีไหม ชีวิตและทรัยพ์สินมหาศาลขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนายกฯ ซึ่งหลายฝ่ายเริ่มมองว่าตัดสินใจช้าและผิดพลาดอยู่บ่อยๆ ไม่ใช่ประเด็นเรื่องการให้ความเห็นใจหรือไม่เห็นใจใดๆ ทั้งสิ้น ทุกคนก็ยังให้โอกาสอยู่ แต่ก็ต้องรู้ว่าเวลาของโอกาสนั้นเริ่มน้อยลงๆ ไปทุกที คิดหรือยังว่าเมื่อหมดเวลาแล้วอะไรจะเกิดขึ้น แม้แต่กับฐานเสียงของตัวเอง
 
          ไปเจอหนังสือเก่าสองเล่มที่ซื้อไว้ตั้งแต่สมัยหลังเหตการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ใหม่ๆ กระดาษเริ่มกรอบและเป็นสีเหลืองแล้ว เล่มหนึ่งคือ “วิถีแห่งเต๋า” แปลโดยอาจารย์ พจนา จันทรสันติ ส่วนอีกเล่ม ชื่อ “เงื่อนไขของชีวิตและสังคม” โดย พระภิกษุเขมานันทะ หรือ ท่านปัญญานันทะภิกขุ ในขณะนั้นบรรยาย ณ หอประชุม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 28 สิงหาคม 2518 หน้า 23 ย่อหน้าสุดท้าย บรรทัดที่ 5 ความตอนหนึ่ง กล่าวว่า “… เรื่องราวของชีวิตที่ต้องเห็นจากข้างใน ถ้าท่านทั้งหลายไม่รู้จักสถานภาพเดิม ไม่รู้จักสถานภาพใหม่ ซึ่งเป็นสถานภาพแห่งมายาสาไถยแล้ว จะไปรู้พฤติกรรมของสังคม นั้นเป็นไปไม่ได้ เมื่อคนไม่รู้จักตัวเองนำสังคม ก็คือนำสังคมไปลงเหวเท่านั้นเอง….”
 
          จาก ”วิถีแห่งเต๋า” บทที่ 17 ผู้ปกครองประเทศที่ดี
 
          “ผู้ปกครองที่ดีที่สุดนั้น ราษฎรเพียงแต่รู้ว่ามีเขาอยู่ ที่ดีรองลงมา ราษฎรรักและยกย่อง ที่ดีรองลงมาราษฎรกลัวเกรง รองลงมาเป็นอันดับสุดท้ายราษฎรชิงชัง
 
          เมื่อนักปกครองขาดศรัทธาในเต๋า ก็มักต้องการให้ประชาชนมาศรัทธาในตน
 
          แต่สำหรับนักปกครองที่ยอดเยี่ยมนั้น เมื่อภารกิจได้สำเร็จลงแล้ว การงานได้ลุล่วงลงแล้ว ราษฎรต่างพากันภาคภูมิใจและกู่ก้องว่า “การงานนั้นล้วนสำเร็จลงด้วยความสามารถของเรา” เอามาฝากด้วยความห่วงใยในชาติบ้านเมืองโดยบริสุทธิ์ใจ และด้วยความปรารถนาดีอย่างจริงใจครับท่านนายกฯ