สิ้นพิพิธภัณฑ์เพลงลูกทุ่ง | คมชัดลึก

          สัปดาห์ที่แล้ว เขียนถึงหอศิลป์ของศิลปินแห่งชาติ ผ่องศรี วรนุช ที่พุทธมณฑลสาย 5 ที่เก็บรวบรวมงานทั้งชีวิตของแม่ผ่องศรี ที่กำลังจะจมน้ำโดยยังไม่ทราบว่ามีใครไปช่วยได้หรือไม่ เพราะในช่วงแรกๆ ที่น้ำมา ทีมงานแมงโก้ทีวีพยายามจะเข้าไปช่วยเหลือแต่ไม่สามารถเดินทางไปได้

          วันนี้ผู้เขียนเขียนบทความชิ้นนี้ด้วยความรู้สึกเศร้าน้ำตาซึม เมื่อทราบข่าวว่า พิพิธภัณฑ์เพลงลูกทุ่ง ที่ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านอิ่มอำพร ซอยพณิชยการธนบุรี ถนนจรัญสนิทวงศ์ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ ที่เจนภพ จบกระบวนวรรณ สะสมสิ่งของมีค่าในวงการลูกทุ่งมาตั้งแต่วัยหนุ่มของเขา ราวๆ ปี 2508 นานพอกับอายุของหลายคนในตอนนี้

          ขณะนี้สิ่งของแทบทั้งหมดจมอยู่ในน้ำเสียแล้ว หลายคนคงตั้งคำถามว่า ทำไมไม่ป้องกันไว้ก่อนในเมื่อสะสมของมีค่าไว้มากมายเช่นนี้ ถามคุณเจนภพ ก็ได้รับคำตอบมาว่า ได้เก็บข้าวของเอาไว้ในที่สูงเท่าที่ทาวน์เฮ้าส์ห้องเดียวจะทำได้ หากแต่น้ำมามากและเร็วเกินกว่า 4 คนในครอบครัวจะต้านทานได้

          ในขณะที่กำลังช่วยกันวิดน้ำ เก็บของตักน้ำออกจากบ้านกันทั้งพ่อแม่กับลูกชายวัยหนุ่มอีก 2 คน น้ำก็ผุดมามากเกินกว่าที่คาดคิดจนต้องหนีเอาชีวิตรอดกันก่อน เพราะน้ำท่วมชนิดที่มิดหัวคุณจิ๋ม ภรรยาร่างเล็กๆ

          น่าเศร้าที่สถาบันวิชาไทยที่ไม่ไกลจากบ้านซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีวิทยุเสียงศิลปิน ก็จมน้ำไปด้วย บ้านเกิดของเจนภพที่นครชัยศรี ที่อยู่ติดแม่น้ำก็หายไปทั้งหลัง จมมิดหัว ตอนนี้คุณเจนภพลี้ภัยไปเช่าบ้านอยู่ที่ จ.เพชรบุรี ซึ่งเป็นบ้านเช่าเล็กๆ อยู่กันอย่างลำบาก แต่ก็อดทนอยู่กันได้

          สิ่งที่สูญเสียไปคือ บ้านช่องอาคาร เครื่องใช้ไฟฟ้า ของมีค่าอื่นๆ พอจะสร้างหรือหามาทดแทนได้ แต่สิ่งที่น่าเสียดายอย่างยิ่งคือ สิ่งของสะสมในวงการเพลงลูกทุ่ง อายุกว่าครึ่งศตวรรษมากมาย เสียหายไปแบบที่ยังไม่รู้ชะตากรรม

          คุณเจนภพ เคยกล่าวไว้ในเว็บไซต์ jenpop.com ว่า “เพลงลูกทุ่งมีอายุโดยเกณฑ์เฉลี่ยนานมากึ่งศตวรรษ แล้วคือ 50 ปี แต่ท่านเชื่อหรือไม่ว่าเรากลับมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเพลงลูกทุ่งน้อยมากอย่างไม่น่าเป็นไปได้ ยิ่งข้อมูลในส่วนที่เป็นลายลักษณ์อักษรด้วยแล้วแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีเลย”

          เขาจึงคิดทำสถานที่ที่จะเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูล เรื่องของเพลงลูกทุ่งเท่านั้น รวบรวมสิ่งของและองค์ประกอบทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับวงการเพลงลูกทุ่งเอาไว้ด้วย

          ทั้งแผ่นเสียง เทปเพลง หนังสือเพลง โน้ตเพลง รูปภาพศิลปิน สมุดจดเพลง โปสเตอร์วงดนตรีลูกทุ่ง บัตรเข้าชมวงดนตรี เครื่องใช้ต่างๆ ของศิลปิน ฯลฯ

          ตอนผู้เขียนจบการศึกษาและเข้ากรุงเทพฯ มาใหม่ๆ ก็ดั้นด้นไปหาคุณเจนภพที่บ้าน ตอนนั้นลูกชายคนเล็กของเขาเพิ่งคลอด ยังเห็นว่า ข้างฝาบ้านฟากหนึ่งเต็มไปด้วยตลับเทปมากมายนับไม่ถ้วน ในตู้ก็มีหนังสือของสะสมมากมาย ผ่านมากว่า 20 ปี ของสะสมยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นทวีคูณ มาถึงวันนี้จะไม่ให้ใจหายได้อย่างไรเมื่อทราบว่า ของเหล่านั้นที่เคยเห็นมาถูกน้ำท่วมเสียหายแล้ว
นึกภาพไม่ออกจริงๆ ว่าหลังน้ำลดแล้ว จะเหลือซากให้ได้เก็บมาเป็นอนุสรณ์สักกี่ชิ้นกัน นับเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับวงการลูกทุ่งเสียจริงๆ