สุชาติ สวัสดิ์ศรี น้ำกลืนหนังสือนับแสนเล่ม | คมชัดลึก

          นับเป็นข่าวเศร้าเหลือร้าย สำหรับคนที่สะสมหนังสือมาตลอดชีวิต ต้องมาสูญเสียสิ่งที่รักไปทั้งหมด...
 
          กระแสน้ำที่ทะลักมาอย่างรวดเร็ว ทำให้บริเวณหลักหก ทางเข้าหมู่บ้านเมืองเอก และย่านสลัมรถไฟ ในเขตอ.ธัญบุรี ถึงกับจมมิดหัว!
 
          หัวค่ำของวันเสาร์ที่ 22 ตุลาคม ไม่เพียงข้าวของ ทรัพย์สิน ที่อยู่อาศัย แต่หนังสือที่คุณสุชาติ สวัสดิ์ศรี เก็บไว้นับหมื่นนับแสนเล่มก็นอนสำลักน้ำอย่างน่าใจหาย     
 
          อย่าว่าแต่หนังสือเลย แม้ชีวิตก็ยังจะเอาไม่รอด!
 
          คุณสุชาติ ไม่ห่วงเพราะว่ายน้ำเก่ง แต่ภรรยาวัยเกือบ 70 ปี ว่ายน้ำไม่เป็นเลย ต้องกอดถังน้ำออกมา ส่วนลูกชายก็เกาะต้นกล้วยลอยคออย่างทุลักทุเล
 
          กว่า 200 เมตรกว่าจะถึงเนินสูงริมทางรถไฟ สิ่งที่ติดตัวมาคือเสื้อผ้าคนละ 2 ชุด และเงินติดตัวไม่มากนัก
 
          ได้ "เวียง" วชิระ บัวสนธ์ เจ้าของสำนักพิมพ์สามัญชน ที่เข้าไปช่วยเหลือ และส่งต่อให้ทีมทีวีบูรพาของ "เช็ค" สุทธิพงศ์ ธรรมวุฒิ ที่พามาพักที่บริษัทอย่างปลอดภัย   
 
          สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นใคร ทำไมมีหนังสือมากขนาดนี้ ....  
 
          ในโลกวรรณกรรม ชื่อ สุชาติ สวัสดิ์ศรี หรือ "สิงห์สนามหลวง" ไม่มีใครไม่รู้จัก
 
          เขาเป็นนักเขียน เป็นบรรณาธิการที่ทำคลอดนักเขียนมานับไม่ถ้วน เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มวรรณกรรม ร่วมก่อตั้งกลุ่มละคร ก่อตั้งรางวัลช่อการะเกด-ช่อปาริชาติ ฯลฯ 
 
          ความรอบรู้จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นเอนไซโคลปีเดียด้านวรรณกรรม
 
          ในช่วงหลังเขาหันมาสนใจงานศิลปะ และสนุกกับหนังสั้นที่ท้าทาย 
 
          ที่บ้านยังมีคุณวรรณา ภรรยาที่เป็นนักเขียน-นักแปล นามปากกา "ศรีดาวเรือง" และลูกชายนักเขียน โมน   
 
          จึงไม่แปลกที่บ้านทั้ง 3 หลัง จะอัดแน่นไปด้วยหนังสือ ภาพถ่าย ภาพวาด และหนังสั้น
 
          น้ำไม่เพียงกลืนต้นฉบับทั้งหมดเท่านั้น ยังกวาดเอาหนังสือหายากสมัยเมื่อ 50-70 ปีก่อน รวมทั้งนิตยสารที่ตีพิมพ์ตั้งแต่เล่มแรกจนถึงเล่มสุดท้าย อย่าง สุภาพบุรุษ สังคมศาสตร์ปริทรรศ์ โลกหนังสือ ศิลปวัฒนธรรม สีสัน ลลนา ฯลฯ รวมทั้งเอกสารสำคัญต่างๆ
 
          หนังสือในบ้านน่าจะมีมากกว่าหอสมุดแห่งชาติด้วยซ้ำ หลายคนจึงแวะเวียนไปค้นหาข้อมูลที่บ้านหลังนี้ตลอดเวลา
 
          ความคิดที่จะบริจาคหนังสือเข้าระบบพิพิธภัณฑ์มีอยู่แล้ว หากน้ำไม่มาซะก่อนเราคงได้แหล่ง "ปัญญา" ที่สำคัญแน่นอน
 
          เวลานี้น้ำท่วมสูง 2 เมตรกว่า สิ่งที่ยังหวังคือภาพบนชั้น 2 ที่ยังอาจกู้มาได้  
 
         
          คุณสุชาติพูดติดตลกว่า "น้ำคงอยากอ่านหนังสือก็ให้เขาอ่านไป แต่ภาพถ่ายผมยังไม่อยากให้เขาดูนะ"
 
          เหตุการณ์ครั้งนี้เขายอมรับว่าประมาท แต่เมื่อหันกลับไปมองก็ถามกับตัวเองว่า ทำไมถึงเก็บหนังสือไว้จนกลายเป็นโกดังขนาดนี้
 
          "มีมากก็สูญเสียมาก...พอน้ำลด คงเห็นงานศิลปะอีกแบบหนึ่ง " คุณสุชาติพูดพลางหัวเราะ แถมยังมีมุกมาให้คลายเครียดอีกว่า
 
          "ก็เราอยากทำให้น้ำมันงง ก็เลยต้องเป็นอย่างนี้ ก็ดีนะปีนี้เรายกให้กรุงเทพฯ เป็นเมืองหนังสือโลก ใครมาถ่ายภาพก็คงเห็นว่าจะจริง" 
 
          ถึงจะเข้มแข็งอย่างไร แต่ฟังเสียงหัวใจแล้วอยากจะร้องไห้จริงๆ