มันมากับสายน้ำ | คมชัดลึก

           น้ำขึ้นให้รีบตัก เป็นคำกล่าวที่ให้รู้จักใช้โอกาส หากพลาดเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าจะมีอีกตอนไหนอย่างไร แต่ยามที่ประเทศไทยน้ำขึ้นจนตักกันไม่ทัน ก็มีพวกมารมาทำลายเข้ามาอีก
 
          บ้านที่ไม่มีคนอยู่ ไม่ได้แปลว่าไม่มีเจ้าของ ต่อให้เห็นๆ ว่าเขาทิ้งร้างไปหรืออยู่ในสภาพที่เห็นแต่หลังคารำไร ก็ไม่ได้ทำให้ความเป็นเจ้าของบ้านหมดไปด้วย  
 
          ทรัพย์สินทั้งหลายที่จมอยู่ในบ้าน ต่อให้สภาพใช้การแทบไม่ได้ หรือดูก็รู้ใจว่าเจ้าของเขาคงไม่คิดจะกลับมาเอาไปใช้ เพราะมันไม่อยู่ในสภาพใช้งานได้ ก็ยังคงเป็นทรัพย์ที่มีเจ้าของอยู่นั้นเอง
 
          ดังนั้น การที่เข้าไปในบ้านที่จมน้ำ ดำน้ำไปหยิบฉวยข้าวของเขาออกมา มีความผิดสองข้อหาคือบุกรุกและลักทรัพย์ หากทำในยามวิกาล และทำในยามที่มีอุทกภัย จะต้องรับโทษมากขึ้น โดยไม่อาจแก้ตัวเป็นอย่างอื่นไปได้
 
          สำหรับผู้ที่ได้รับภัยจากน้ำท่วมและต้องแหวกว่ายหาที่อยู่อาศัย จนไม่อาจเลือกได้ นอกจากเข้าไปพักในบ้านของใครที่เขาไม่อยู่แล้ว แม้จะเป็นการบุกรุกตามกฎหมาย แต่เป็นการทำในภาวะที่จำเป็น เช่นนี้กฎหมายไม่เอาเรื่อง
 
          ทรัพย์สินก็เช่นกัน ลอยไปมาตามสายน้ำ ตามกฎหมายก็ต้องดูว่าเขาทิ้งไม่ใช้หรือมันหลุดลอยจากบ้านใครออกมา ถ้าเป็นของทิ้งแล้วก็สามารถหยิบมาใช้ได้ แต่ถ้าเป็นทรัพย์สินที่ลอยหาย กฎหมายให้เก็บไปส่งไว้กับตำรวจ
 
          ไม่ต้องสงสัยว่าแล้วจะรู้ได้อย่างไร ก็ดูจากสภาพเหตุการณ์และทรัพย์สินชิ้นนั้นว่าเป็นมาอย่างไร หากเป็นทีวีตู้เย็นลอยได้ จะถือว่าเขาทิ้งขว้างก็ยังไม่ใช่ หยิบฉวยไว้เป็นของตนเมื่อไหร่กลายเป็นความผิดตามกฎหมายทันที
 
          อย่าคิดว่า ใครมันจะรู้ว่าของใคร เพราะเราก็รู้อยู่แก่ใจว่ากำลังทำอะไรอยู่ ในยามที่กำลังวุ่นวายกันแบบนี้ การมั่วก็ย่อมมีขึ้นได้ แต่หากเจ้าของเขาทวงถามติดตามได้เมื่อไหร่ เขาเป็นผู้เสียหายสามารถเอาเรื่องเอาความได้ ทำไปก็ไม่คุ้มกัน
 
          นอกจากของตามบ้านและตามสายน้ำที่ลอยมาแล้ว บรรดาของบริจาคทั้งหลายที่ทุ่มลงมาจากฟ้าหรือว่าจากเรือลำใด เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าเขาให้คนที่ได้รับความเดือดร้อนจากน้ำท่วม เพียงแต่ไม่ได้ระบุชื่อหรือตัวตนเอาไว้ 
 
          ตามกฎหมาย การให้จะสมบูรณ์ได้เมื่อมีการส่งมอบให้ไป ดังนั้น เมื่อใครรับเอาไว้ก็ถือว่าการให้เสร็จสิ้นกระบวนการแล้ว คนที่รับไว้ก็จะกลายเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นไป ใครมายื้อมาแย่งไม่ได้ กลายเป็นวิ่งราวทันที
 
          ทีนี้เกิดรับพร้อมๆ กัน งานนี้ถือว่าต่างก็มีสิทธิเท่ากัน คือเป็นเจ้าของร่วมกัน ไม่ต้องแบกถุงไปไหนไปกัน แค่เพียงหารสองแบ่งกันไปก็ใช้ได้แล้ว
 
          สายน้ำที่ไหลลงมาแตกออกเป็นหลายสาขาจนแผนที่กลายเป็นสีฟ้าไปเกือบหมดแล้ว ขอให้สิ่งที่มากับสายน้ำเป็นความร่มเย็นใจจากการเอื้อเฟื้อถ้อยทีถ้อยอาศัยของคนไทยดีกว่า