คนสร้างภาพ | คมชัดลึก

          ได้รับจดหมายจาก  "คุณระย้า" หรือคุณประเสริฐ พงษ์ธนานิกร เจ้าของบริษัทรถไฟดนตรี ที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับน้ำท่วม เป็นมุมมองที่น่าสนใจทีเดียว และอาจตรงกับใจใครหลายๆ คน
          ลองอ่านความคิดของคนรุ่นเก๋าที่ผ่านทั้งโลกมายาและโลกแห่งความเป็นจริงดู!
 
          เวลาที่เกิดเหตุเภทภัยต่างๆ มีคนจำนวนหนึ่งมีน้ำใจที่ยิ่งใหญ่ เสียสละเวลาหรือทรัพย์สินเงินทอง เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ดูจากภาพข่าวทีวี แต่ละครั้งผู้บริจาคกลุ่มแรกๆ ส่วนมากจะเป็นแม่บ้าน ที่ดูจากบุคลิกและการแต่งกายคงไม่ใช่ผู้ลากมากดีหรือไฮโซที่ไหน แต่น่าจะเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ ที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยอะไร บางทีบางคนอาจจะมีชีวิตอยู่แบบลำบากลำบนเสียด้วยซ้ำ
 
          แต่มีน้ำใจแสนประเสริฐ และเป็นผู้ที่จรรโลงโลกอย่างแท้จริง ! 
 
          เป็นความตั้งใจให้ความช่วยเหลืออย่างบริสุทธิ์ใจ โดยไม่ได้ต้องการสิ่งตอบแทนแต่อย่างใด
 
          ดารา, นักร้อง, นักดนตรี, นักการเมือง  ที่พากันออกไปช่วยเหลือ บางคนก็ไปด้วยความตั้งใจจริง แต่บางคนอาจจะไปด้วยเจตนาแอบแฝง
 
          เพื่อสร้างภาพ !!
          เราจึงมักได้ยินเสียงเหน็บแนม หรือก่นด่าว่า “สร้างภาพ”
 
          คำนี้มีส่วนทำให้บางคน ต้องคิดต้องไตร่ตรองก่อนจะลงมือเข้าไปช่วยเหลือใคร มันเหมือนโฆษณาชิ้นหนึ่งที่หญิงสาวหกล้ม ชายหนุ่มจะวิ่งเข้าไปประคอง แต่กลับหยุดชะงักเพราะกลัวว่าจะถูกหาว่าถือโอกาสแต๊ะอั๋งหรือเปล่า?
 
          อันที่จริงถ้าเราตั้งใจทำดี ก็ไม่ต้องกลัวใครเขานินทาหรอกนะครับ !
 
          ไม่มีใครที่จะเป็นคนดีของทุกคนได้ ต่อให้ทำดีแค่ไหน ก็มีคนที่ไม่เห็นดีเห็นงามด้วย
 
          ขนาดพระพุทธเจ้ายังมีคนเกลียดเลย !
 
          เหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ครั้งนี้ เห็นคนมากมายที่ไม่ได้มีหน้าที่เกี่ยวข้อง แต่มีน้ำใจทุ่มเทเข้าไปช่วยเหลือแบบหามรุ่งหามค่ำ
 
          นอกจากจะต้องเสียสละแรงกายและทรัพย์สิน เขายังต้องเสียสละเวลาทำมาหากินของตัวเอง แล้วยังเสี่ยงภัยเสี่ยงอันตรายอีกด้วย
 
          ส่วนบรรดานักข่าว รายการข่าว ก็เป็นหน้าที่ในการทำงานของเขา การรายงานข่าวที่ฉับไว ถึงลูกถึงคน นอกจากจะดีต่อผู้รับข่าวสาร ยังดีต่อผู้ประสบภัยที่จะมีโอกาสได้รับความช่วยเหลืออย่างทันท่วงที
 
          การที่เขาระดมคน, ระดมรับเงิน และสิ่งของบริจาคมากมายมหาศาล ส่งไปช่วยผู้ประสบภัย ถ้าจะใจจืดไม่ให้เครดิตเขา ก็ไม่ว่ากัน
 
          แต่การไปกล่าวหาว่าเขาสร้างภาพ, ฉวยโอกาส . . . ไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือครับ?
 
          สำหรับเรื่องของคนที่ชอบสร้างภาพ
 
          ถ้ามาคิดกันในแง่ดี  ใครจะสร้างภาพยังไงก็ช่างเขา  ถ้าสร้างภาพด้วยการทำสิ่งดีๆ ก็ปล่อยเขาไปเถอะ  ถึงยังไงก็ดีกว่าคนที่ไม่ทำอะไรเลย . . . จริงมั้ยล่ะ?