ภาพชีวิตกลางสายฝนกับ'สายป่าน' | คมชัดลึก

          เรียกว่าเป็นฟ้าหลังฝนสำหรับ "สายป่าน" อภิญญา สกุลเจริญสุข เลยทีเดียว เพราะหลังจากผ่านพ้นเรื่องคดีกับอดีตผู้จัดการ "โกโก้" นิรุณ ลิ้มสมวงศ์ เป็นที่แน่นอนแล้ว ตอนนี้นอกจากจะทุ่มเทแรงกายใจกับการเรียนปริญญาตรีคณะนิเทศศาตร์ ที่มศว.ประสานมิตรแล้ว นักแสดงสาวมากความสามารถ ยังมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "หมาแก่อันตราย" ของค่ายพระนครฟิลม์อีกด้วย เพราะต้องเรียนเกี่ยวกับภาพยนตร์ไปพร้อมๆ กับการทำงาน ทำให้สายป่านชอบที่พกกล้องติดตัวตลอดเวลา วันนี้ คมชัดลึก เลยขอตามติดสายป่านไปถ่ายรูปชิลๆ แถวท่าพระจันทร์ซะเลย

          เรานัดกันตอนช่วงเช้า แต่ดูท่าฟ้าฝนจะไม่เป็นใจ เพราะพอใกล้เวลานัดมากเท่าไหร่ ท้องฟ้าก็ครึ้มมากขึ้นเท่านั้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นละอองฝนโปรยปรายเวลาเดียวกับที่เราได้พบกับสายป่านพอดี "สวัสดีค่ะ" นักแสดงสาวทักทายด้วยรอยยิ้ม "วันนี้โชคไม่ดีเลยเนอะ พอหนูมาถึงที่นี่ฝนตกพอดี" สายป่านกล่าวด้วยน้ำเสียงขำๆ ก่อนจะขมวดคิ้วมองสายฝนที่โปรยปรายบริเวณหน้าประตูธรรมศาสตร์อย่างหนักใจเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจคว้ากล้องของตัวเอง พร้อมเอ่ยปากขอถ่ายภาพแม่ค้าขายอาหารในหาบ ข้างๆ กำแพงที่เรานั่งรอกันอยู่นั่นเอง

          "คุณป้าขา ขออนุญาตถ่ายภาพได้ไหม" สายป่านกล่าวพลางยิ้มหวาน  คุณป้าใจดีเอ่ยปากตอบรับทันที ก่อนที่นักแสดงสาวจะสวมวิญญาณช่างภาพ ถ่ายภาพป้าที่ขายอาหารสดจำพวกส้มตำ ตำแตง มะขาม มะม่วง ถั่วต้ม มันต้ม ฯลฯ ที่อยู่ในหาบ ระหว่างที่สายป่านแชะภาพ ก็มีลูกค้ามาซื้อสินค้าประปราย ชักภาพแม่ค้าได้สักพัก นักแสดงสาวก็หันไปขออนุญาตถ่ายภาพลุงร้านซ่อมรองเท้าข้างๆ บ้าง โดยไม่ลืมจะยิ้มเป็นทัพหน้าพร้อมคำขออนุญาตถ่ายภาพ แม้ฝนจะยังไม่ซาแต่บริเวณนั้นมีไม้ใหญ่คอยบังละอองฝนทำให้ สายป่านสามารถถ่ายภาพได้เรื่อยๆ โดยไม่เปียก  ก่อนจะเดินเลียบกำแพงมหาลัยหามุมถ่ายภาพต่อไป

          "วันนี้มาถ่ายภาพส่งงานอาจารย์ เกี่ยวกับชีวิตคน จริงๆ หนูอยากได้ภาพแผงขายของกับพื้นมากกว่า ถ้าฝนไม่ตกแบบนี้ เราจะได้ภาพสวยกว่านี้" นักแสดงสาวเอ่ยเสียงใส ก่อนจะเดินตามฟุตบาทอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย เพราะนอกจากจะต้องคอยหลบคนที่เดินไปมาแล้ว ยังต้องคอยเอามือป้องกล้องถ่ายรูปเพราะสายฝนที่โปรยปรายเป็นละออง

          "ตอนนี้หนูเรียนปี 2 แล้ว เรียนหนักมาก ปีนี้หนูลงเรียนไว้ 6 ตัว อาทิตย์หนึ่งก็เรียน 3 วัน บางทีถ้าต้องเรียนชดเชยก็ 4 วัน ก็แบ่งเวลาตามคิว มีเรียนก็เรียนไม่มีเรียนก็ค่อยทำงาน ตอนนี้ก็ไม่ได้ให้คุณแม่ดูให้แล้ว แต่ดูคิวงานเอง"สายป่านเล่าชีวิตตอนนี้ให้ฟัง พลางเดินหลบคนบนทาง พอเจอมุมไหนน่าสนใจก็หยุดถ่ายภาพทีหนึ่ง

          "คุณลุงขาขอซื้อชาเย็นแก้วหนึ่ง แต่ขอถ่ายภาพด้วยได้ไหม" สายป่านกล่าวกับลุง ที่ขายกาแฟอยู่ในร้าน ที่เป็นรถเข็นข้างทาง ระหว่างรอชาเย็น ก็ถ่ายภาพตอนที่ลุงกำลังชักถุงชาออกจากถ้วย มองเห็นน้ำชาสีส้มใสจากถุงชาเป็นสายยาวลงถ้วยใบใสที่มีน้ำตาลและนมข้นอยู่ก้นแก้ว สายป่านถ่ายภาพเสร็จพร้อมๆ กับชาเย็นสีส้มขุ่นๆ ที่อยู่ในถ้วยใบใหญ่ถูกยื่นมาตรงหน้า หลังจากรับแก้วชาพร้อมกับจ่ายเงินเสร็จสรรพ นักแสดงสาวก็บอกเล่าถึงการเรียนของตนเองต่อว่า

          "เพราะเคยเล่นภาพยนตร์มาก่อน พอได้มาเรียนรู้เรื่องภาพยนตร์มากขึ้นทำให้เวลาเรียนก็สนุกมาก ได้ความรู้และที่สำคัญอาจเป็นเพราะชอบเรียนสายนี้" สายป่านกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้างก่อนจะคว้าแก้วชามาดูด "ส่วนงานก็เหมือนเดิมปีหนึ่งๆ ก็มีงาน 2-3 เรื่อง เคยคิดไว้ว่าถ้าเรียนจบ ก็อยากไปต่อปริญญาโทด้านภาพยนตร์ที่เยอรมนี เพราะที่นั่นเป็นประเทศที่เฟี้ยวมากในความคิดของหนู

          ทั้งด้านอารยธรรม การใช้ชีวิต ภูมิอากาศ เพื่อนบ้าน การเมืองสังคมมันน่าศึกษา อีกอย่างเราเคยร่วมงานที่โน่น ก็เริ่มรู้จักคนที่โน่นบ้าง แต่มันก็เป็นแค่แพลนเท่านั้น เพราะตอนนี้ต้องเรียนที่นี่ให้จบก่อน" สายป่านกล่าวด้วยแววตาเป็นประกายเมื่อกล่าวถึงอนาคต ก่อนจะเดินต่อไปตามทางฟุตบาท ซึ่งบริเวณนั้นเป็นตลาดเริ่มมีของขายหนาแน่นจนแทบไม่มีทางเดิน แม้ฝนจะยังพรำเป็นละอองฝอยอยู่เหมือนเดิมก็ตาม

          เวลาผ่านไปเหมือนติดปีก ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้ว แต่สายป่านยังคงสาละวนกับการเดินดูสินค้าข้างทาง พร้อมๆ กับหยุดถ่ายภาพเป็นพักๆ และท้ายสุดก็ไปหยุดยืนอยู่แผงที่ขายกำไล "กำไลพวกนี้ทำจากกิ่งกัลปังหา หลายคนเชื่อว่าเป็นของขลัง คนขายบอกว่ามันเป็นสัตว์ทะเลและที่มันเงาเพราะขัดด้วยไขปลาวาฬ หนูว่ามันสวยดี" สายป่านกล่าวพลางชูเจ้ากำไลที่ว่าให้เราดู ก่อนที่จะตัดสินใจซื้อกำไลที่ทำจากกิ่งกัลปังหา 

          ซึ่งแม่ค้าก็ใจดีแถมแหวนให้ 1 วง ซื้อของฝากให้ตัวเองเสร็จสรรพ ก็ได้เวลาหม่ำพอดีพร้อมๆ ฝนที่เริ่มพร่ำ กลุ่มของเราตัดสินใจวิ่งไปที่ร้านขายอาหารแถวๆ ท่าช้าง หน้าร้านมีอาหารหลากหลาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาหารจานเดียวจำพวกข้าวขาหมู ข้าวหมูแดง หมูกรอบ ก๋วยจั๊บ มื้อนั้นสายป่านสั่งข้าวขาหมู พร้อมกับน้ำมะนาวเอาไว้ดื่มแก้เลี่ยน

          หลังจากกินกันเสร็จสรรพ "จริงๆ กะมาถ่ายภาพทั้งวันนะเนี่ย! แต่วันนี้คงไม่ถ่ายรูปต่อแล้วเพราะดูเหมือนฝนจะตกอีกแล้ว คงจะกลับบ้านเลยห่วงกล้องด้วย" นักแสดงสาวกล่าวพลางมองออกไปนอกร้าน ท้องฟ้าเริ่มครึ้มอีกครั้งตอนที่สายป่านเริ่มสะพายกระเป๋า วันนั้นเราจากลากันด้วยความอิ่มหมีพีมันที่หน้าร้านขายอาหาร พร้อมๆ กับสายฝนยามบ่ายที่พร่ำลงมาอีกครั้ง

-----------------------------

(พักยกวันอาทิตย์ : ถ่ายภาพชีวิตคนกลางสายฝนท่ามกลางฝูงชนกับ'สายป่าน' : เรื่อง...เสาวลักษณ์ ปึงทมวัฒนากูล /ภาพ...วริศรา วุฒิกุล)