วัดโพธิ์ กงพะเนียง | คมชัดลึก

          ณิชาบูล  ทองบ่อ “ยุวมัคคุเทศก์” สาวน้อย ศิษย์ของท่านอาจารย์ สุรวุฒิ ยุทธชนะ แห่ง ร.ร.เขมราฐพิทยาคม นำชมวัดโพธิ์ อารามริมน้ำโขง ถนนกงพะเนียง อ.เขมราฐ อุบลราชธานี ผมได้รับความรู้จากเธอดังนี้
 
          วัดโพธิ์ เป็นที่ประดิษฐาน “พระเจ้าใหญ่องค์แสน” , พระหยกมรกต และพระพุทธเขมรัฐวรมงคล
 
          พระเจ้าใหญ่องค์แสน พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 1.09 เมตร สูง (รวมเกศ) 1.59 เมตร สร้างด้วยอิฐฉาบเชื่อมด้วยน้ำดอกไม้ น้ำและเนื้อ ของเปลือกไม้ ด้วยสมัยนั้นยังไมมีซีเมนต์
 
          ตำนานการพบพระเจ้าใหญ่องค์แสน มีดังนี้ แม่ชีจากฝั่งลาว พบโดยนิมิตฝัน จึงระดมผู้คนออกค้นหา พบพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่บนแท่นในป่าปรกรกร้าง
 
          ปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูป หนึ่งในสามที่เป็นมหาบูชา ของชาวเขมราช (ร่วมกับพระใหญ่ “องค์ตื้อ” วัดปากแซง และ “องค์หมื่น” วัดอูบมูง)
 
          พระหยกมรกต หน้าตักกว้าง 15 นิ้ว สูง 20 นิ้ว นำมาจากรัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกาโดยพระครูปลัดปรีชา โชติโก ประดิษฐานในวิหารแปดเปลี่ยม กว้าง x ยาว 6 เมตร หลังคาทรงเก๋งจีน
 
          พระพุทธเขมรัฐมงคล หน้าตักกว้าง 5 เมตร สูง 7 เมตร นำสร้างโดยพระครูวรกิจโกวิท เจ้าอาวาส เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ สร้างเสร็จเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ.2547
 
          พระพุทธเขมรัฐวรมงคล พระพุทธรูปปางสมาธิ พุทธลักษณะแบบผสมผสานโดยประยุกต์มาจากพระสำคัญหลายองค์ คือ พระองค์แสน และองค์ตื้อ พระพุทธโสธร(ฉะเชิงเทรา) รวมทั้ง พระพุทธสิหิงส์ (วัดพระสิงห์ เชียงใหม่) อำนวยการสร้างโดยพระครูวรกิจโกวิท เจ้าอาวาส ฝีมือนายช่างเล็ก เวชภัณฑ์ จาก อ.หัวตะพาน อำนาจเจริญ สร้างเสร็จด้วยงบประมาณ เจ็ดแสนเศษ จัดพิธีมหาพุทธาภิเศกสมโภชเมื่อ 24 มีนาคม 2548 ขณะท่านเจ้าอาวาสได้เจริญอายุครบ 6 รอบ 72 ปี
 
          ในวันสุดท้ายแห่งการเยือนเขมราฐ ผมและครอบครัว ได้กล่าวลาท่านอาจารย์ (พี่)สุรวุฒิ ภรรยา และมัคคุเทศก์น้อยคนเก่ง (และน่ารัก)
 
          อำลากัน ณ เบื้องหน้าองค์พระพุทธเขมรัฐวรมงคล 8.30 น. ออกเดินทางกลับนครสวรรค์ ไปทางอำเภอชาณุมาณ สู่จังหวัดมุกดาหาร แวะบูชาพระธาตุพนม ไหว้พระธาตุเชิงชุม สกลนคร ผ่านกาฬสินธุ์ มหาสารคาม ชัยภูมิ ถึงนครสวรรค์ เวลาตีสอง.. อีกสามวันมหาอุทกภัยก็เข้ายึดครองพื้นที่อำเภอชุมแสง ทั้งอำเภอ กระท่อมเกี่ยวก้อยของผมจมอยู่ใต้น้ำ ระดับน้ำที่ลานชิงช้าหน้าบ้านสูงท่วมอก..
 
          ขอบคุณมัคคุเทศก์สาวน้อย ที่ดูแลใส่ใจอธิบายให้ความรู้ ผมกลับบ้านพร้อมข้อมูล เพียบพร้อม ท่านอาจารย์สุรวุฒิยังส่งเอกสารตามมาอีกครบถ้วนสมบูรณ์ แต่แล้วกลับเกิดเหตุเภทภัย ผมไม่สามารถข้ามห้วงมหาอุทกกลับเข้าบ้านได้ ก็เลยต้องโทรศัพท์สอบถามรายละเอียดกันใหม่เพื่อเขียนนิยาย “เขมราฐ” ให้แล้วเสร็จในตุลาคมนี้... คิดถึงเขมราฐครับ..