“หนีน้ำเที่ยววัดพระแท่นฯ” | คมชัดลึก

          ผมลี้ภัยอุทก ระหกระเหิน ไม่ถึงทุกข์ระทมแต่ขมขื่นเกินบรรยาย หนึ่งเดือนครึ่งยังไม่รู้ต้องร่อนเร่ไปอีกนานเท่าใด อาจเป็นได้ว่าอีกทั้งเดือนตุลาคม
 
          แหล่งลี้ภัยของผมคือบ้านตายายของลูก ที่อำเภอหนองบัว ก็ถูกน้ำท่วมด้วย ยังดีที่ระดับน้ำไม่สูง และไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะเป็นที่ดอน เหลือน้ำขังแช่แค่หัวเข่า ชัยนาทบ้านเกิดยิ่งหนักหนาสาหัส บ้านแม่ที่ริมเจ้าพระยาน้ำท่วมถึงชั้นบน เหลือแต่บ้านนอก คลองมหาราชติดสายเอเชีย (อ.สรรพยา ฝั่งตะวันตก) ที่รอดพ้น (แต่ยังไม่แน่)
 
          เมื่อต้นสัปดาห์ ผมแวะรับแม่ไปเที่ยว “พระแท่นดงรัง” ที่ท่ามะกก กาญจนบุรี เด็กๆของผม ชอบ “พระสังกัจจายน์” ที่ (โฆษณาว่า) ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย (ผมนึกในใจว่า ไม่ต้องเป็นที่สุดก็ได้) เด็กๆ เรียก “พระสังกระจาย”
 
          พระสังกัจจายน์ ในสมัยพุทธกาล เป็นบุตรพราหมณ์ปุโรหิต แทนที่จะสืบทอดวงศาพราหมณ์กลับมาถือบวชในพระพุทธศาสนา
 
          ด้วยมีรูปร่างสง่างาม ผิวพรรณผ่องใส บุคลิกภาพดี ราศีน่าเลื่อมใสจนผู้คนทั่วไปเข้าใจผิดคิดว่าภิกษุหนุ่ม “กัญจน” คือพระตถาคต
 
          ล่วงสองพันห้าร้อยปีถึงพุทธกาล ยังปรากฏรูปเคารพในนาม “พระสังกัจจายน์” หรือ “พระสังกระจาย” ของเด็กๆ และที่คนทั่วไปเรียกติดปากในภาพลักษณ์ “พระอ้วน” ที่หน้าตากระเดียดไปทางจีน ก็เพราะพระพุทธศาสนาได้เดินทางสู่แผ่นดินใหญ่ หลังการเดินทางไกลของพระ “ถังซำจั๋ง” ที่เด็กๆ ของผมเรียกเพี้ยนเป็น “พระสังทำจั๋ง” บ้าง “พระสังข์ทำหยัง” บ้าง พูดเล่นสนุกสนานกันไป 
 
          ในวิหารสังกัจจายน์ ยังเป็น “พิพิธภัณฑ์” จัดแสดง “ศิลปวัฒนธรรมวัตถุ” พื้นบ้านจำพวกเครื่องมือเครื่องใช้ เครื่องจักสาน เครื่องไม้ เครื่องปั้นดินเผา เครื่องเคลือบ หม้อ ชาม รามไห รูปหล่อ “พิพิธภัณฑ์ หมา-แมว” สารพัดของเล่น ของใช้ ของอวด หนังสือ เอกสารที่เกี่ยวกับ หมา+แมว จัดแสดงไว้เป็นหมวดหมู่ ดูเพลินตา มีทั้งหมาไทย หมาเทศ หมานั่ง หมายืน หมานอน หมานอนเล่น หมานอนหลับ หมาเล่นกับหมา หมาหอยกแมว แมวปีนป่าย แมวบิดขี้เกียจ แมวง่วงหาวนอน
 
          ครอบครัวเรามีความสุขในยามยาก แม่ได้สักการะพระแท่นดงรัง แท่นหินรูปเตียงขนาดใหญ่ ที่ค้นพบในป่ารังตั้งแต่สมัยอยุธยา ชมพระพุทธบาทไม้ประดับมุก ยุคพระเจ้าอยู่หัวบรมโกฐ แล้วขึ้น “เขาถวายพระเพลิง” บูชารอยพระพุทธบาทในวิหาร
 
          จากวัดพระแท่นดงรัง ขากลับเราแวะอำเภอพนมทวน เที่ยว “วัดบ้านทวน” คิดถึงท่านพี่กวีรัตนโกสินทร์ จึงกดโทรศัพท์มือถือสื่อสารทักทายรายงานว่า “พี่เนาว์ครับ ผมพาแม่และครอบครัวมาเที่ยวพนมทวน ตอนนี้อยู่หน้าองค์เจดีย์เก่าวัดบ้านทวนครับ”
 
          ผมมีรายการหนีน้ำเที่ยววัดอีกหลายเรื่อง... ไว้ค่อยเล่าวันหลังครับ