ถ้าใจอิสระจากกิเลส...ก็เหมือนยืนอยู่ในเขตปลอด ‘ภัย’ | คมชัดลึก

          งาน มหธรรมสัญจร อริยะสร้างได้ในโรงเรียนวิถีพุทธ  ได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะ
 
          สืบเนื่องจากระหว่างปี 2552-2553 เสถียรธรรมสถานได้จัดอบรมเชิงปฏิบัติการหลักสูตรอริยะสร้างได้ โดยอบรมเฉพาะกลุ่มศึกษานิเทศก์และผู้บริหาร และในปี  2554 ได้เพิ่มหลักสูตรที่แตกหน่อ คือขยายผลทั้งระบบ เพื่ออบรมให้กับครูในโรงเรียนจังหวัดต่างๆ และมีการขยายผล ติดตามการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เสถียรธรรมสถานและสำนักนวัตกรรมการจัดการศึกษา (สพฐ.) จึงร่วมกันจัดงาน มหธรรมสัญจร อริยะสร้างได้ในโรงเรียนวิถีพุทธ เพื่อเป็นการขับเคลื่อนและขยายผลโดยเลือกจังหวัดสกลนครเป็นแห่งแรก โดยแบ่งการสัญจรเป็น 2 ภาคกิจกรรม ภาคกิจกรรมที่ 1 เป็นการขับเคลื่อนเพื่อสร้างจิตสำนึกความรับผิดชอบที่มีกับการศึกษาที่เป็นเยาวชนไทยโดยใช้ธรรมโฆษณา และหนังสั้น ในโครงการ ‘ความรัก ศรัทธา ปาฏิหาริย์’ เป็นการเผยแผ่ธรรม และภาคกิจกรรมที่ 2 กิจกรรมค่ายเยาวชนอริยะสร้างได้...ในโรงเรียนวิถีพุทธ ระดับชั้น  ม.1- ม.3 ณ โรงเรียนบ้านง่อนหนองพะเนาว์มิตรภาพที่ 126  ซึ่งเป็นช่วงของการบ่มเพาะจิตสำนึกเยาวชนให้ตระหนักและรู้คุณค่าในตน เพื่อให้เกิดการแตกหน่อเข้าสู่การต่อยอดในโครงการค่ายเยาวชน  SOS (Seeds Of Spiritulity) ครั้งที่ 9 ก้าวย่างแห่งปัญญา สร้างศรัทธา สร้างรอยยิ้มถวายพ่อ ภายใต้แนวคิด  ‘ยิ้มของลูก คือรอยยิ้มของพ่อ’ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
 
          ข้าพเจ้าเพิ่งกลับจากการทำงานมหธรรมที่ต้องเดินทางไปใน 4 จังหวัดทางภาคอีสานเมื่อวันจันทร์-อังคารที่ผ่านมา การได้ไปเยือน 4 จังหวัดทางภาคอีสานในครั้งนี้ทำให้รู้สึกว่าประเทศไทยยังคงน่าอยู่ สายตาที่สดใสและใบหน้าที่ยังไร้เดียงสาของเด็กๆ ในเสื้อยืด ‘ธรรมสวัสดี’ กับ ‘แม่ชีน้อย’ ซึ่งยืนตั้งแถวคอยรับผู้ใหญ่ที่เขาไม่เคยรู้จัก แต่ว่าเมื่อผู้นำคือผู้อำนวยการของโรงเรียนบ้านง่อนหนองพะเนาว์มิตรภาพที่ 126 จังหวัดสกลนคร คือ อาจารย์ชัชวาลย์ ไชยทะ บอกพวกเขาว่าคุณยายแม่ชีจะมาเยี่ยม เด็กๆ ทั้งโรงเรียนก็ตื่นเต้น ซึ่งก็เป็นความตื่นเต้นที่ไม่อาจซ่อนเร้น เพราะมันผ่านออกมาจากดวงตาที่สุกใสและใบหน้าที่ยิ้มแย้มแก้มปริ  
 
          อาจารย์ชัชวาลย์เคยมาอบรมที่เสถียรธรรมสถานในฐานะผู้บริหาร จากนั้นก็ได้ส่งคณะครูมาอบรม ตามด้วยการพาคณะครูทั้งโรงเรียนมาอบรมในคอร์ส ‘อริยะสร้างได้ในโรงเรียนวิถีพุทธ’ ทำให้ข้าพเจ้ามีศรัทธาต่อการทำงานของผู้บริหารโรงเรียนเช่นนี้ จึงรับปากทันทีที่ได้รับการเชิญให้ไปร่วมแสดงธรรมงาน ‘อริยะสร้างได้ในโรงเรียนวิถีพุทธสัญจร’ และได้ส่งคณะทำงานเข้าไปอบรมให้ทั้งโรงเรียน โดยให้คาถาติดตัวคนทำงานไปว่า ขอให้เอาหัวใจไปบวกกับหัวใจ เพราะเมื่อมี ‘ใจ’ เสียแล้ว มี ‘สำนึก’ เสียแล้ว ‘ทักษะ’ ก็เป็นเรื่องรอง...
 
          และการที่อาจารย์ชัชวาลย์ให้ใจกับการทำงานกับเด็กๆ ท่านจึงได้ใจของพวกเราที่ทำงานในเรื่องเดียวกัน และวันที่เดินทางไปถึงก็ไม่ผิดหวังเลย เพราะทั้งโรงเรียน ตั้งแต่นักการภารโรง พ่อแม่ผู้ปกครองของเด็ก คณะครูต่างๆ ผู้อำนวยการ ตลอดจนสิ่งแวดล้อมตรงนั้น พร้อมที่จะเป็นตัวอย่างที่ดีแก่เด็กๆ
 
          จริงอยู่ว่าเราไม่สามารถหนีพ้นจากภัยต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัว แต่เราสามารถมีชีวิตที่เป็นอิสระจากกิเลสคือภัยภายในใจได้ นี่คือการศึกษาใหม่ที่เราต้องลงทุนร่วมกัน คือทำให้เด็กรู้เท่าทันกิเลส ให้พวกเขาเพียงแค่เห็น เหมือนจิตที่ถูกเจริญสติไว้ดีแล้ว เปรียบเหมือนถ้าเขาฝึกเจริญสติอารักขาบ้านหลังใน...คือใจของเขาดีแล้ว แม้กิเลสจะยังมาเคาะประตู แต่เขาจะกระทำต่อกิเลสว่าเป็นดังอาคันตุกะที่แค่มาเคาะประตู แต่เขาไม่เปิดประตูรับ กิเลสก็แค่มาแล้วก็ไป อาคันตุกะก็แค่มาแล้วก็ไป ในใจของเขายังทรงไว้ซึ่งความเป็นปกติที่เป็นอิสระ และปลอดภัย 
 
          ข้าพเจ้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการศึกษาเช่นนี้จะเติบโตในท่ามกลางสังคมที่อุดมไปด้วยวิกฤตของภัยธรรมชาติ และสังคมอันแก่งแย่งชิงดี
 
          สังคมเมืองมีภัยอย่างหนึ่ง สังคมในชนบทก็มีภัยอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะอยู่ในเมืองหรือในชนบท เราต้องรู้จักทำให้เกิดความปลอดภัยภายใน แล้วเราจะอยู่กับเมืองและชนบทได้อย่างปลอดภัยโดยธรรม
"ธรรมสวัสดี"