'รียูเนียน'ฤาวงการเพลงไทยไม่มีอะไรใหม่ๆให้ได้โหยหา | คมชัดลึก

          ปรากฏการณ์การคืนชีพของวงดนตรี หรือ ศิลปิน ในยุคก่อน ๆ นั้น กลับมามีทีท่าว่าจะกลายเป็น กระแสสังคมอีกครั้ง เมื่อค่ายเพลงฝั่งลาดพร้าวตัดสินใจ ทำคอนเสิร์ตรียูเนียน (Re-Union) ของศิลปินดูโอ ซูเปอร์ฮีโร่ วงแร็พเปอร์ ขวัญใจวัยรุ่นเมื่อประมาณสิบกว่าปีที่แล้ว จนบัดนี้ กลุ่มแฟนเพลงของศิลปินคู่นี้ กลับกลายเป็นคนหนุ่มสาวออฟฟิศอายุ 30 ขึ้นไป หากแต่มีกำลังซื้อและพร้อมที่จะจองบัตรคอนเสิร์ตให้หมดเกลี้ยงภายในเวลาเพียง 3 ชั่วโมง ว่ากันว่านอกจากเพลงป๊อปสุดฮิตที่กลุ่มแฟนเพลงยังคงคิดถึง ท่าเต้นประจำเพลง เช่น ท่าโยก ของเพลง เกรงใจ ก็เป็นอะไรที่แฟนๆ โหยหาเช่นกัน
 
          ภายใต้ปรากฏการณ์แห่งความสำเร็จนี้ ทำให้หลายๆ คนเดาว่า อาจจะทยอยมีศิลปินในสังกัดดังกล่าว เช่น ลิฟท์-ออย, ราฟฟี่-แนนซี่ หรือ บาซู ออกมาทำคอนเสิร์ตรียูเนียน อีกก็เป็นได้หากผู้ฟังยังคงโหยหา และเรียกร้อง
 
          ออกจะเป็นเรื่องแปลกสำหรับผมอยู่นิดหน่อย เพราะตอนที่ศิลปินเหล่านี้ยังคงโลดแล่นอยู่ในวงการเพลงในช่วงระยะปลายๆ ของการทำอัลบั้มเพลง หรือแม้แต่ศิลปินบางคนที่แยกออกมาทำงานเดี่ยวในแนวทางของตัวเองกลับไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร ซึ่งผมมองว่าตอนที่ จอนนี่ อันวา แยกออกมาร่วมทำงานเพลงกับ เจ มณฑล จิรา ในนามวงคัตสุ (Katsue) ใช้ชื่ออัลบั้มว่า And So It Goes ในสังกัด Samutprakarn Sound ของ เจ มณฑล จิรา เองนั้น สำหรับผมถือเป็นการฉีกภาพบอยแบนด์แบบแร็พเปอร์ออกไปไกล ทั้งแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์เบาๆ ในอัลบั้มนี้ก็สดใหม่และน่าฟังทีเดียว 
 
          ไม่ใช่ว่าเพลงป๊อปแบบแร็พเปอร์ไม่น่าฟัง ผมว่ามันก็มีกลุ่มมีตลาดของมัน และหากมองในแง่ดี ถือเป็นการกระตุ้นอุตสาหกรรมเพลงไทยให้กลับมาครึกครื้นอีกครั้งหนึ่ง
 
          เรื่องบังเอิญคือเมื่อหลายวันก่อน ผมนั่งดูทีวีช่องหนึ่ง ก็ได้ทราบข่าวว่า วงดนตรีบอยแบนด์ สุดฮิตอย่าง นูโว วงที่บังเอิญดังในยุคที่ผมยังจัดรายการที่คลื่นวิทยุแห่งหนึ่งอยู่เลย ก็ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มากลับพร้อมกันเต็มวง และพร้อมกับซิงเกิ้ลใหม่ในสังกัดใหม่ด้วย
 
          แต่นี่ก็ไม่ได้ถือเป็นครั้งแรกที่ นูโว วงที่ได้เคยกลับรวมตัวและทำคอนเสริต์เมื่อปี 2544 (นูโว อิน เลิฟ ) คอนเสิรต์แรกหลังจากยุบวงไปแล้ว ก็ได้สร้างปรากฏการณ์ขายบัตรคอนเสิร์ตหมดเกลี้ยงภายใน 1 ชั่วโมงเช่นกัน
 
          ในทางการตลาด ปรากฏการณ์แบบนี้ เกิดจาก ภาวะห้วงอารมณ์ของการโหยหาอดีตหรือความทรงจำในวัยเยาว์ (ภาษาอังกฤษเรียกว่าภาวะ Nostalgia) เกิดเป็นช่องทางในการทำธุรกิจของค่ายเพลง เพราะกลุ่มคนกลุ่มนี้จากเด็กหัวเกรียน คอซอง ได้โตขึ้นและมีกำลังซื้อมากมาย พวกเค้าสามารถจ่ายได้แพงขึ้นเพื่อแลกกับความรู้สึกมีสุขกับการกลับไปอยู่ในความทรงจำช่วงแห่งความสุขในวัยเยาว์
 
          แต่ผมต้องขอบอกตามตรงว่า บางวง ที่กลับมารียูเนียนแล้วทำอัลบั้มใหม่ ก็ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จในแง่ของการทำเพลงเสมอไปนะครับ ถ้ายังคงยึดติดกับความสำเร็จเดิมๆ แนวเพลงเดิมๆ โดยไม่ได้มีพัฒนาการอะไรในการทำเพลง มีตัวอย่างให้เห็นอยู่หลายวง หลายอัลบั้มทีเดียว
 
          ในแง่ของนักวิจารณ์และนักฟังเพลง ผมกลับนึกและรู้สึกว่า วงการเพลงไทยในยุคในพ.ศ.นี้ ไม่มีอะไรใหม่ๆ ให้ได้โหยหา ซะแล้วล่ะครับ ได้แต่ช่วยกันกระตุ้นผ่านผู้อ่านให้ได้ช่วยกันสนับสนุนแนวทางและเพลงใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็นวงดนตรีหน้าใหม่ๆ หรือวงดนตรีที่จะกลับมารียูเนียนกัน สิ่งที่ผมอยากเห็นมากที่สุดคือพัฒนาการของวงการดนตรีไทย แนวเพลงใหม่ๆ ดนตรีใหม่ๆ ที่ไม่ได้ลอกเลียนแบบใคร ผมว่านักดนตรีไทยมีความสามารถมากมายนะครับ มาช่วยกันกระตุ้นความคิดกันคนละนิดละหน่อยวงการเพลงจะได้พัฒนายิ่งๆ ขึ้นไปครับ