มองผ่านเลนส์คม - ภาพลวงตา | คมชัดลึก

  ผู้หญิงธรรมดาคนนี้ กลายเป็นคนดังเพียงชั่วข้ามคืนในสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อเธอเปล่งเสียงเพลง “I Dreamed a Dream” จากละครเพลงเรื่อง “Les Miserables”บนเวทีประกวดร้องเพลงรายการ “Britain’s Got Talent” ของสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ประเทศอังกฤษ

 แน่นอนว่าเธอได้รับคะแนนท่วมท้นทั้งจากกรรมการและคนดูในหอประชุมซึ่งแต่แรกทำหน้ายี้ เมื่อเห็นเธอและได้ฟังเธอพูดว่าอยากเป็นเหมือนนักร้องดัง เอเลน เพจ

 เวลานี้นักข่าวทั่วประเทศอังกฤษเลยไปถึงอเมริกาวิ่งตามสัมภาษณ์ซูซาน ผู้ประกาศตัวว่าเป็นสาวโสดและไม่เคยได้รับรสจูบจากผู้ชายมาก่อน พร้อมตั้งข้อสงสัยว่ารายการสร้างเรื่องซูซานขึ้นมาเองหรือเปล่า

 ต่อข้อสงสัยนี้ ผู้สันทัดกรณีในวงการบันเทิงบอกว่าอาจมีการ “สร้าง” อยู่บ้าง เช่นตอนที่ให้กรรมการทำหน้าเหยียดหยามซูซานแล้วกลับมาตกตะลึง ซึ่งเป็นไปได้ว่ามีการ “สร้างซ้ำ” จากประสบการณ์จริงก่อนหน้าซูซานขึ้นเวที

 หากประเด็นสำคัญกว่า คือ น้ำเสียงไพเราะมากของซูซานเป็นเสียงจริง

 สาวใหญ่ผู้นี้เป็นนักร้องของโบสถ์ประจำหมู่บ้านมานานแล้ว และใครๆ ในหมู่บ้านก็รู้ว่าเธอร้องเพลงเพราะมาก แต่เธอไม่เคยแสดงตัวที่อื่น เพราะเธอรู้ตัวว่าเธอไม่สวยตามมาตรฐานสังคม

 เวลานี้ซูซานดังไปทั่วโลก คลิปเพลง “I Dreamed a Dream” ที่เธอร้องในรายการซึ่งเผยแพร่ในยูทิวบ์ มีผู้เข้าชมแล้วกว่า 50 ล้านครั้ง และล่าสุดมีผู้นำเสียงเพลง “Cry Me a River” ที่เธอร่วมขับร้องบันทึกเสียงกับ The Daily Record Newspaper ในการจัดหาทุนเพื่อการกุศลตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ออกมาเผยแพร่อีกด้วย

 ความเห็นต่อท้ายคลิปซูซาน บอยล์ ในยูทิวบ์จำนวนมากบอกไปในทางเดียวกันว่าซูซาน บอยล์ทำให้ตระหนักว่า ผู้คนที่ถือตัวว่าประสบความสำเร็จ และพยายามประสบความสำเร็จทางธุรกิจในยุคปัจจุบัน หลงใหลได้ปลื้มกับภาพลักษณ์ภายนอกมากเกินไป และมักดูถูกคนสามัญที่ยากจนกว่า ด้อยการศึกษากว่า ฯลฯ ว่าโง่เง่าไม่เอาไหนในทุกด้าน ทั้งๆ ที่ไม่จริงเลย

 สังคมคงน่าอยู่มากขึ้น ถ้าคนชั้นกลางที่อยากไต่เต้าเป็นคนชั้นสูงและคนที่ถือตัวว่าเป็นคนชั้นสูงโดยสกุลและทรัพย์สิน มองเห็นคนนอกชนชั้น หรือนอกกลุ่มของตนเป็นคนอย่างปากพูด

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"