
มองผ่านเลนส์คม:นักข่าวทุเรียน (ต่อ)
นักข่าวทุเรียน (ต่อ) โดย..."นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"
คราวก่อนเขียนถึงการทำงานของนักข่าว ทัศนคติ และ... "นักข่าวทุเรียน"
นักข่าวบันเทิงที่มองว่าทำข่าวได้แค่เปลือก ที่จริงแล้วมีหลายคนเป็นนักข่าวทุเรียนได้
นักข่าวต้องขยัน คิดเป็น เปิดประเด็นได้ มีมุมมอง กลั่นกรอง และสืบเสาะหาความจริง ที่สำคัญต้องมีความรับผิดชอบ
คนที่ผ่าเปลือกได้ทั้งลูกอย่างนี้ ต้องยกนิ้วให้
เพราะถึงยากลำบาก แต่ผลที่ได้มันหอมหวาน น่ากิน และคุ้มค่า
มีตัวอย่างที่อยากเล่าให้ฟัง...
หลายวันก่อน คงทราบๆ กันบ้างว่า กรณีการนำเค้าโครงชีวิตของคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ มาสร้างเป็นภาพยนตร์จากค่ายสหมงคลฟิล์ม เกิดปัญหาขึ้นมา
ช่วงแรกข่าวออกมาว่าลูกสาวของคุณธีระพล แสนสุข สามีคนแรกของคุณพุ่มพวง ยื่นคำเตือนจากสำนักงานทนายความ ว่าหากมีช่วงใดของหนังทำให้พ่อของเธอเสียหายก็จะฟ้อง
ขณะนั้นยังไม่มีปฏิกิริยาจากต้นสังกัด เหตุเพราะหนังยังไม่ฉาย และทุกคนเข้าใจว่าลูกสาวหรือไม่ว่าใครก็ยังไม่ได้เห็นตัวหนังจริงๆ
จนเมื่อหนังออกฉาย จึงได้ยินเสียงจากลูกสาวคนเดิมบอกผ่านบางสื่อว่าเหตุการณ์และเวลาบิดเบือนความจริง
แม้ภาพของพ่อในช่วงต้นๆ เรื่อง จะเห็นว่าเป็นคนที่ดีมาก ดีจนเธอน้ำตาไหล แต่ในตอนท้ายหนังกลับทำให้คิดได้ว่าพ่อทิ้งคุณพุ่มพวงไป ไม่ได้ใส่ใจดูแลในยามเจ็บป่วย
ซึ่งเหตุการณ์นี้น่าจะเป็นช่วงที่คุณพุ่มพวงได้มาอยู่กับไกรสรแล้ว ที่สำคัญในชีวิตจริงพ่อของเธอก็ถูกยิงตายไปก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ
หลายสื่อเลือกที่จะไม่นำเสนอข่าว เพราะเห็นว่าประเด็นอ่อน และไม่เห็นว่าหนังจะทำให้เกิดความเสียหายอะไร
ในเนื้อตัวหนัง นอกจากจะชูความสามารถของราชินีลูกทุ่งแล้ว ยังฉายให้เห็นถึงคู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมโศกมาด้วยกัน ส่วนเหตุการณ์ตอนท้ายก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะทำให้รู้สึกเกลียดชังคุณธีระพลแต่อย่างใด
แต่เรื่องอย่างนี้ ถ้าไม่เจอกับตัวคงรู้สึกได้ยาก
เช่นเดียวกับทายาทของคุณธีระพล แม้จะรู้ว่าเสียงของเธอเบา แต่ก็ยังจะพยายามเรียกร้องความถูกต้อง
ได้ยินว่าเธอเป็นแม่ค้า เงินทองไม่ได้มีมากมาย การเข้าดูหนังสักเรื่องก็ไม่ใช่วิสัย แต่สิ่งที่ได้ดู ได้รู้สึกจนต้องพูดผ่านบางสื่ออีกครั้ง กลับให้เธอเสียใจมากกว่าเดิม
บางคนที่เธอพูดคุยด้วย มองว่าเธอจิตไม่ปกติ พูดจาวกวน ใส่อารมณ์ จับประเด็นไม่ได้
คำพูดของคนบ้านๆ คงเทียบไม่ได้กับคำโตของค่ายยักษ์ใหญ่
แต่ถ้าคนเป็นสื่อไม่ทำหน้าที่ในการเสนอข้อเท็จจริงทั้ง 2 ฝั่ง ละเลยการหาข้อมูล ขาดการตรวจสอบ หรือวิเคราะห์อย่างรอบด้าน คิดเพียงว่าตัวเองฉลาด และจะไม่ยอมตกเป็นเครื่องมือของใคร
จึงเลือกที่จะพิพากษาคนเล็กๆ อย่างง่ายดาย แต่ศิโรราบกับคนตัวใหญ่ ด้วยเหตุผลอื่นใดที่ไม่อยากคาดเดา
จนเมื่อสื่ออื่นๆ หันมาตามเรื่องนี้ ถึงเฮโลตามไปกับเขาอย่างน่าขำ
คนพวกนี้ไม่น่าจะอยู่ในกลุ่มนักข่าวทุเรียน
พื้นที่หมดแล้วไว้วันหลังจะเล่าตัวอย่างดีๆ ของนักข่าวทุเรียนให้ฟังบ้าง หวังว่าคงไม่เบื่อซะก่อน



