มองผ่านเลนส์คม - พล็อตเดิม | คมชัดลึก

  ความขัดแย้งทางการเมืองซึ่งเกิดขึ้นในบ้านเราและบ้านอื่น เป็นเรื่องปกติเพราะสัตว์โลกที่ได้ชื่อว่ามนุษย์มีเอกลักษณ์คือความต่างอันเป็นเฉพาะตน ย่อมมีเสรีภาพที่จะคิด พูด ทำ ในแนวทางของตนตราบที่ไม่ทำร้ายผู้อื่น

 ความไม่ปกติของเหตุการณ์ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าปกติ กลับเป็นบทบันทึกเหตุการณ์ของฝ่ายชนะไม่ว่าจะชั่วคราวหรือถาวร ซึ่งไม่เคยให้พื้นที่กับฝ่ายแพ้ไม่ว่าจะชั่วคราวหรือถาวร (ความจริงไม่มีอะไรถาวร เพราะสรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงเสมอ)

 เช่นเดียวกับบทบันทึกเหตุการณ์ 13 เมษายนที่เกิดขึ้นในบ้านเราหมาดๆ ที่สื่อไทยส่วนมาก บันทึกไปในแนวเดียวกันถึงความเลวและความผิดทั้งปวงของฝ่ายที่สื่อสรุปว่าเป็นผู้ร้าย

 สื่อส่วนใหญ่ ทั้งสิ่งพิมพ์และวิทยุโทรทัศน์ ส่งเสียงดังสรุปว่า ผู้คนเสื้อแดงบนท้องถนนมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ เป็นพวกหิวเงินที่รับจ้างมาก่อความวุ่นวาย โดยมีคนคนเดียวชักใยอยู่เบื้องหลัง คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร

 สื่อส่งเสียงดังสรุปว่า นักวิชาการหรือคนทั่วไป ซึ่งมีจิตวิญญาณเสรีชน ที่ให้ความสำคัญกับประชาธิปไตยและความเป็นธรรมคือลิ่วล้อรับเงินทักษิณ

 ไม่เช่นนั้นก็เป็นพวกหน่อมแน้มสมองฝ่อ
 โง่ และ เลวทรามต่ำช้าหาดีไม่ได้
 เป็นเสียงเดียวกับเสียงประณามผู้ร้ายในละครไทย ซึ่งผู้กำกับละครและผู้เขียนบทละครวาดภาพมิติเดียวให้ฝ่ายพระเอก-นางเอกดีเลิศ ขณะฝ่ายที่ถูกยัดเยียดให้เป็นผู้ร้ายช่างร้ายเหลือ

 พระเอกมีหน้าที่หลัก คือปราบผู้ร้ายให้ตายซาก เพื่อฉากจบของละคร คือความสุขสบายอันเป็นนิรันดร์ของฝ่ายพระเอก-นางเอก

 ฟัง ดู อ่าน สื่อกระแสหลักของไทยในยามนี้แล้วต้องยิ้มเหงาๆ เมื่อคิดถึงคำ “สมานฉันท์” ซึ่งคงเกิดขึ้นได้ยากในภาวะที่การสร้างสถานการณ์ให้ประชาชนสู้รบกันเองบังเกิดผล ทั้งสื่อส่วนใหญ่ยังชี้นิ้วประณามไปในทางเดียว ในกรอบคิดเดียวว่าเหตุทั้งหมดเกิดขึ้น เพราะคนคนเดียวสั่งการและประชาชนฝ่ายที่ถูกยัดเยียดเป็นผู้ร้ายไม่มีหัวคิดเป็นของตน 

 ผู้กำกับและผู้เขียนบทละครสังคมไทย กำหนดตัวและบทบาทของพระเอกนางเอกและผู้ร้ายไว้แล้ว ซึ่งตามพล็อตละครไทยนั้น เมื่อผู้ร้ายเลวๆ และพรรคพวกของมันถูกกำจัดโดยไม่จำเป็นต้องตั้งคำถามถึงวิธีการและเหตุผลอื่น (ความเลวของมันคือใบอนุญาตให้ฆ่ามัน)

 ละครเรื่องยาวก็จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง-ง่ายดายอย่างนั้น

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"