บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม - “ผู้หญิงคนนี้ไม่อยากชื่อบุญรอด”

มองผ่านเลนส์คม - “ผู้หญิงคนนี้ไม่อยากชื่อบุญรอด”
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

โครงการหนังสั้น 7 เรื่อง ในชื่อชุด “ความรัก ศรัทธา ปาฏิหาริย์”

 LOVE FAITH MIRACLE ได้เปิดฉายให้ชมกันฟรี ไม่ขายบัตร แต่รับเงินบริจาคเพื่อร่วมสร้างสาวิกาสิกขาลัย ได้ฉายจบครบทุกเรื่องไปเมื่อวานนี้ (29 มิ.ย.) ต่อแต่นี้ ก็ชมกันได้ทางยูทูป หรือเว็บไซต์ต่างๆ กันได้ฟรี

 โครงการนี้ เริ่มจาก พรรณพันธ์ ทรงขำ ผู้กำกับและมือตัดต่อจากหลายๆ คนมาร่วมเป็นจิตอาสาทำงานในโครงการนี้ ซึ่งจะเป็นการถ่ายทอดเรื่องจริงในชีวิตของผู้หญิง 7 คน ตามมุมมองของผู้กำกับฯ แต่ละคน

 เรื่องอื่นๆ ไม่ทันได้ดู แต่มีเรื่องหนึ่งที่ คิดว่าน่าสนใจ เพราะมีอุ๊ ช่อผกา วิริยานนท์ พิธีกรและนักแสดง มากำกับฯ และเขียนบทหนังเรื่องแรกในชีวิต ซึ่งเธอเรียนจบด้านนี้มาโดยตรงจากคณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ แต่ยังไม่มีโอกาสทำหนังสักที เรามักเห็นเธอในบทบาทอื่นๆ

 เป็นจังหวะดีที่เธอได้รับมอบหมายให้ทำงานเรื่องนี้ และเธอก็เคยได้รู้จักและสัมผัสกับ บุญรอด ตัวละครจริงๆ ในเรื่องมาแล้ว จึงเป็นงานท้าทายสำหรับเธอและทีมงานเป็นอย่างยิ่ง

 บุญรอด” ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งถูกสามีทิ้งแถมนำโรคซิฟิลิสมาติดขณะตั้งท้อง แต่เธอสามารถผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาได้ และเลี้ยงลูกชายให้เป็นคนดี

 เรื่องนี้มี นุ่น ศิรพันธ์ วัฒนจินดา แสดงนำ ซึ่งคาดไม่ถึงว่า จะสามารถแสดงบทยากๆ เช่นนี้ได้ และที่สำคัญเธอไม่ห่วงสวยเลย และยังมี ทัศนวรรณ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา กับบทที่ดูจะเหมือนเป็นตัวตนจริงๆ ของเธอ และยังมีดารารับเชิญมาให้เห็นแวบๆ อย่าง : หมิว ลลิตา ปัญโญภาส, เข็ม กฤตธีรา อินพรวิจิตร

 สิ่งที่มีเสน่ห์สำหรับเรื่องนี้ คือ ความสมจริงของหนังที่ดูเป็นธรรมชาติ ทั้งเรื่องของแสงเงา จังหวะของภาพการตัดต่อที่ดูนิ่งๆ เรียบง่าย (แต่ไม่มักง่าย) สื่ออารมณ์ได้เต็มที่ ดูต่างจากหนังยุคใหม่ที่นิยมใช้ความสวิงสวายของมุมกล้องเหมือนกับกำลังดูมิวสิกวิดีโอเพลงวัยรุ่น

 และใครที่คิดว่า จริตของการแสดงที่ผู้กำกับเป็นคนควบคุมนั้น จะดูเหมือนละครหลังข่าวหรือภาคเย็นๆ ตามช่องต่างๆ ก็ขอบอกว่า คิดผิด เพราะเรื่องนี้จะไม่มีเสียงตะโกนกรี๊ดเมื่อมีใครตายสักคน และไม่มีการแสดงที่เรียกว่า โอเวอร์เกินบทบาทหรือแย่งซีนชิงเด่นกัน ชนิดที่ไม่มีใครยอมใคร

 ตัวละครแสดงได้เป็นธรรมชาติมากๆ โดยเฉพาะเด็กชายที่ดูแล้วเชื่อว่า เขาเป็นเด็กชายคนนั้นจริงๆ (ทั้งๆ ที่เป็นตัวแสดงแทน) เด็กคนนี้แสดงออกได้เหมือนกับเด็กที่เราเห็นทั่วไปทั้งเรื่องการพูด กิริยา ไม่ได้เหมือนเด็กในละครที่ถูกผู้กำกับยัดเยียดจนดูแก่แดดแก่ลมเกินวัย

 การกำกับการแสดงที่ดูเหมือนธรรมชาติและง่ายแต่งดงาม ในหนังเรื่องนี้ เบื้องหลังนั้นทำยากยิ่งนัก เพราะมันเป็นเรื่องของฝีมือแทบจะล้วนๆ เลยทีเดียว

 ตอนเช้าได้ดูหนังเรื่อง “ผู้หญิงคนนี้ไม่อยากชื่อบุญรอด” จนประทับใจนั่งน้ำตาซึมในโรง พอตกเย็นกลับมาไปธุระที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เจ้าหน้าที่เปิดละครตอนอวสานให้คนไข้และญาติดู มีผู้หญิงที่แสดงเป็นแม่สักคน นอนกอดลูกสาวที่นอนตายกลางลานแห่งหนึ่ง มีไทยมุงล้อมดูเป็นวงกลมมีตำรวจยืนอยู่ใกล้ๆ สักครู่นางแม่คนนั้น ก็คว้าปืนจากเอวตำรวจซึ่งยืนนิ่งเหมือนหุ่นจ่าเฉย มายิงตัวตายไปตามลูกสาว ซึ่งตำรวจและไทยมุงก็ยังยืนดูเฉยๆ ราวกับผีซอมบี้ไม่มีชีวิตชีวา

 เป็นฉากเศร้าแต่น่าขบขันมาก และแทบไม่เชื่อกับสายตาว่า ยังมีละครที่กำกับได้เฉิ่มเชยไม่สมจริงแบบนี้ในบ้านเราอยู่อีก

 

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง