คันฉ่องและโคมฉาย - ธรรมะสำหรับนักบริหาร (2) ผู้บริหารเฉพาะทาง | คมชัดลึก

 ถ้าผู้ป่วยไม่มาถึง ถึงเวลานัดหมายแล้วคนไข้ยังไม่มา ก็อาจเล่นบีบี ทวิตข้อความขึ้นในทวิตเตอร์ หรืออาจฟอลโลว์ใครสักคนในเฟซบุ๊ก เท่านั้นเอง ผู้ป่วยฉุกเฉินเข้ามาถึงจะลงมือทำงาน แต่ก็ดีกว่าแบบพนักงานรถไฟนะ แบบรถไฟก็คือ ว่ากันไปตามขั้นตอน แต่ผู้บริหารแบบนายแพทย์พอมีปัญหาก็ลุกขึ้นมาแก้ไข ผู้บริหารแบบนี้เป็นนักแก้ปัญหาที่ดีของระบบที่ดี แต่ค่อนข้างขาดวิสัยทัศน์ในการรุกคืบไปข้างหน้า
พูดง่ายๆ ว่าทำงานเฉพาะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้เป็นอย่างดี พร้อมทั้งมีปัญหาก็ไม่ถอยพร้อมที่จะลุกขึ้นมา กล้าคิด กล้าทำ กล้านำ กล้ารับผิดชอบ แต่ยังจำกัดพื้นที่อยู่เฉพาะในองค์กรเท่านั้น นั่นคือถ้าไม่มีปัญหาก็จะไม่ได้เห็นการลุกขึ้นทำงานของผู้บริหารแบบนายแพทย์

 ผู้บริหารแบบชาวนา : รอฝน มุ่งผลผลิตพอเพียง
 ผู้บริหารแบบชาวนา คือ เอาธรรมชาติเข้าว่า การเมืองไม่ดีก็ไม่เป็นไร นักท่องเที่ยวไม่มาก็ไม่เป็นไร สบายๆ คือไม่คิดอะไรใหม่ ชาวนานี้ หนึ่งมีที่นา สองฟ้าฝนเป็นใจ พึ่งผลผลิตก็จริง แต่ผลผลิตนั้นจะต้องอยู่ในพื้นที่ของตัวเองเท่านั้นจะไม่ขยายตลาดเพิ่ม และก็ผู้บริหารชนิดนี้จะจำกัดพื้นที่ที่ได้รับผิดชอบมีเท่าไหร่ก็จะจำกัดอยู่แค่นั้น

 รอฟ้ารอฝน หมายความว่า ไม่ค่อยคิดงานใหม่ ปล่อยให้สถานการณ์แวดล้อมพาไป แล้วแต่ว่าจะจับพลัดจับผลูให้ได้บริหารเรื่องอะไรไม่ค่อยคิดโครงการล่วงหน้า ปฏิทินงานไม่ค่อยมีอะไรหวือหวา ไม่ซับซ้อน เรียกว่า พนักงานในองค์กรนี้ นั่งเซ็งกันเป็นส่วนใหญ่ เพราะว่าผู้บริหารนั้นรอฟ้ารอฝน ไม่มีงานพิเศษเข้ามา ไม่มีความท้าทาย ไม่มีตื่นเต้น งานอีเวนท์ก็ไม่ทำ หน้าตักมีแค่ไหนก็เอาแค่นั้น แล้วก็ไม่เสี่ยงด้วย นี่ก็คือผู้บริหารแบบชาวนา

 แต่ผู้บริหารแบบชาวนาก็ยังดี คือมุ่งผลผลิต คือถึงแม้จะไม่ทำงานหวือหวาแต่ชาวนาที่ดีก็คือยังหวังที่จะมีผลผลิตที่ดีเสมอ ก็เช่นเดียวกันกับผู้บริหารที่ไม่เพิ่มงานใหม่ แต่ก็ยังพยายามที่จะบริหารงานหน้าตักให้มีผลงอกเงยก็ยังนับว่าเป็นผู้บริหารที่ใช้ได้

"ว.วชิรเมธี"