พระเครื่อง

คันฉ่องและโคมฉาย - สันติในเรือนใจ 
4. สงครามในนาม "ความใจแคบ"

คันฉ่องและโคมฉาย - สันติในเรือนใจ 4. สงครามในนาม "ความใจแคบ"

18 ก.พ. 2554

อำนาจนั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัว เพราะเป็นยาเสพติดที่ใครหลงติดแล้ว ถ่ายถอนไม่ได้ แต่โรคบ้าอำนาจนั้นน่ากลัวยิ่งกว่า เพราะใครป่วยด้วยโรคบ้าอำนาจแล้ว บางครั้งต่อให้พระพุทธเจ้าเสด็จมาเทศน์เองยังรักษาไม่ได้

 อยากเป็นที่หนึ่ง ก็เช่นเดียวกันพอเป็นที่หนึ่งแล้วก็อยากรักษาสถานภาพความเป็นที่หนึ่งให้ยาวนานที่สุด ใครมาแข่งรัศมี ก็ต้องทำลายไว้ก่อน และนี่ก็เป็นเหตุให้ฆ่าน้อง ฟ้องนายและขายเพื่อน เพราะไม่อยากให้ใครมาเทียบรัศมีเรา ในแต่ละองค์กร แต่ละวัฒนธรรม แต่ละสังคมถ้ามีคนบ้าอำนาจ อยากเป็นที่หนึ่งกันมาก ก็จะมีการเข่นฆ่าราวีกัน ในเวทีโลกถ้าประเทศต่างๆ แข่งกันสะสมอำนาจเพื่ออยากเป็นที่หนึ่ง อยากเป็นเจ้าโลกก็จะมีสงครามโลก เห็นไหมว่า อยากใหญ่หรืออยากเป็นที่หนึ่งนั้นเกิดขึ้นที่ไหน สงครามก็เกิดขึ้นตามมา ณ ที่นั้น

 ใจแคบก็หมายความว่า เรามีชุดความคิด มีทิฐิ มีทฤษฎีอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว เราก็หลงเชื่อมั่นว่าสิ่งที่เราเชื่อถือนั่นแหละเป็นความจริงสูงสุด ใครไม่เห็นด้วยกับเรา เราก็ถือว่าเขาไม่ใช่พวกของฉัน เรารักเฉพาะพวกที่เป็นพวกเดียวกันกับเราเท่านั้น ใครที่ไม่ใช่พวกเดียวกันกับเรา เราก็จะลุกขึ้นมาเข่นฆ่าราวี

 ที่ประเทศรวันดาเมื่อกว่าสิบปีมาแล้ว มีชนสองเผ่าทะเลาะกันเพราะเรื่องใจแคบ เผ่ามูตูกับเผ่าตุ๊ตซี่ ต่างเผ่าต่างก็ใจแคบ คิดว่าเผ่าของตนนั่นแหละควรจะเป็นเผ่าที่ดีที่สุด ควรจะเป็นเผ่าที่ได้ครอบครองอำนาจรัฐยาวนานที่สุดและชอบธรรมที่สุด ต่างฝ่ายต่างก็เชื่อมั่นในเผ่าพันธุ์ของตนเอง ในที่สุดเกิดสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ เวลาเพียงแค่แปดเดือนถึงหนึ่งปี คนในชาติเดียวกันทั้งสองเผ่าลุกขึ้นมา เข่นฆ่าราวีกันถึงหนึ่งล้านคน ยูเอ็น หรือสหประชาชาติ ส่งกองกำลังรักษาสันติภาพเข้าไปช่วย กองกำลังรักษาสันติภาพ ของยูเอ็น ถูกฆ่าด้วย

 พวกเขาใจแคบถึงขนาดเรียกฝ่ายตรงข้ามว่าเป็นแมลงสาบ และในปฏิบัติการฆ่าคนต่างเผ่านั้นเราเรียกว่า ปฏิบัติการฆ่าแมลงสาบ ใจแคบถึงขนาดว่าไม่ยอมให้คนต่างเผ่าร่วมเป็นมนุษย์ด้วย เหยียดคนด้วยกัน ซึ่งแต่เดิมมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์เท่ากันให้เป็นเพียงแมลงสาบแล้วก็ไล่เข่นฆ่าราวีกันจนบาดเจ็บล้มตายทั้งประเทศกลายเป็นโศกนาฏกรรมระดับโลกมาจนทุกวันนี้ นี่ก็เพราะใจแคบ พอเราใจแคบแล้ว ใครเห็นด้วยกับเราเราก็รัก ใครเห็นต่างจากเราเราก็ชัง พอชังแล้วเราก็เหยียดว่าเขามีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์น้อยกว่าเรา และเมื่อเราเห็นว่าเขาต่ำกว่าเรา เราก็ลุกขึ้นมาทำร้ายเขาได้โดยไม่รู้สึกผิด

 ใจแคบเมื่อไหร่การเข่นฆ่าราวีก็เกิดขึ้น การเบียดเบียนก็เกิดขึ้นได้เมื่อนั้นเช่นเดียวกัน

"ว.วชิรเมธี"

"}])