
พระกริ่งปวเรศสร้างหลักสิบแต่ของแท้มีเป็นร้อย
พระกริ่งปวเรศ ถือเป็นต้นกำเนิดของพระกริ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕ สร้างโดยองค์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ วัดบวรวิหาร ทรงสร้างด้วยเนื้อนวโลหะ เพื่อประทานแก่เชื้อพระวงศ์ เจ้านายในวังที่สนิทคุ้นเคย หรือผู้ที่เห็
ตามประวัติที่กล่าวไว้ว่า ท่านได้สร้างไว้รวมทั้งหมดไม่น่าจะเกิน ๓ ครั้ง และรวมทั้งสิ้นแล้วมีประมาณกว่า ๓๐ องค์ โดยสร้างตามตำราที่ตกทอดมาจากสมเด็จพนรัตน์ วัดป่าแก้ว ในสมัยอยุธยา ซึ่งเป็นอาจารย์ขององค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
อย่างไรก็ตาม เมื่อค้นคว้าสอบถามผู้รู้เก่าๆ ก็ไม่มีผู้ใดรู้จริง แม้จดหมายเหตุส่วนตัวของสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาปวเรศวิริยาลงกรณ์ ก็มิได้ระบุบอกถึงจำนวนที่สร้าง หรือรายละเอียดพระนาม และนามของผู้ที่ได้รับพระกริ่งปวเรศนั้นไป แม้จะลือกันว่าส่วนใหญ่ตกอยู่กับเชื้อพระวงศ์ คนทั่วไปคงจะเห็นแค่รูปภาพและเรื่องราวเป็นตำนานเท่านั้น
เพียงเท่านี้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ลึกลับดำมืดพอสมควรอยู่แล้ว และพระกริ่งปวเรศองค์ที่เป็นของจริงนั้น ก็คือองค์ต้นแบบที่ประดิษฐานอยู่ในเก๋งกระเบื้องดินเผาจีนที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์วัดบวรฯ เวลามีงานใหญ่จริงๆ ถึงจะได้ชม แถมอยู่ไกลและอยู่ในเก๋งทำให้แทบจะพิจารณาให้ละเอียดไม่ได้
ด้วยหาดูอยากจริงๆ กรมหลวงวชิรญาณวงศ์แห่งวัดบวรฯ เคยมีดำรัสถึงเรื่องพระกริ่งปวเรศนี้ว่า “เท่าที่ฉันได้ยินมานั้น สมเด็จกรมพระยาปวเรศฯ ท่านทรงสร้างขึ้นด้วยพระองค์เอง มีจำนวนน้อยมาก น่าจะไม่เกิน ๓๐ องค์ ต่อมาได้ประทานให้หลวงชำนาญเลขา (หุ่น) ผู้ใกล้ชิดพระองค์นำไปจัดสร้างขึ้นอีกจำนวนหนึ่ง แต่หลวงชำนาญเอาไปเทนั้น จะมากน้อยเท่าใดฉันไม่ได้ยินเขาเล่ากัน” ประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจ คือ แม้จะมีการประมาณว่าสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ จะสร้างพระกริ่งปวเรศประมาณ ๓๐ องค์ แต่กลับมีผู้ครอบครองพระกริ่งปวเรศที่ยืนยันว่าเป็นของแท้มากถึงหลักร้อยองค์ บางรายยืนยันว่า ครอบครองพระกริ่งปวเรศมากถึง ๗ องค์
นอกจากนี้แล้ว ผู้ที่ครอบครองส่วนใหญ่เป็นเจ้าของบริษัท ข้าราชการระดับสูง
ขณะเดียวกัน อีกประเด็นหนึ่งที่น่าใจไม่น้อยยิ่งกว่ากัน คือ ค่านิยมพระกริ่งปวเรศทุกองค์ที่มีการซื้อขายกันราคาอยู่ในหลักหลายๆ ล้านบาท
"ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของการทำหนังสือพระเครื่องมาหลายสิบปี มีผู้อ้างว่าครอบครองพระกริ่งปวเรศของแท้น่าจะไม่ต่ำกว่า ๑๐๐ องค์ โดยสายตาของตนเองที่เห็นว่าเป็นของแท้มีอยู่เพียง ๒-๓ องค์เท่านั้น"
นี่คือคำยืนยันของ นายสมศักดิ์ ศกุนตนาฏ เจ้าของสำนักพิมพ์คเณศ์พรพระเครื่อง ข่าวพระเครื่อง และประธานชมรมนักข่าวและช่างภาพพระเครื่อง
นายสมศักดิ์ บอกว่า ทุกท่านที่นำมาให้ดูต่างยืนยันว่าเป็นของแท้ โดยได้ยกประวัติที่มาที่ไปพร้อมกับความเป็นมาของผู้ครอบครองพระตามภาษาเซียนที่ว่า “ฉายหนัง” ไม่ผิดนัก
เหตุผลเดียวที่มีการทำพระกริ่งปวเรศปลอมออกมาหลอกขายกันจำนวนมาก เพราะค่านิยมสูงมากมาแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
ขณะเดียวกัน ไม่มีพระกริ่งปวเรศของแท้ปรากฏสู่ตลาดพระเครื่องมากนัก จึงเป็นเรื่องง่ายของผู้ทำปลอมที่จะใส่ประวัติผู้ครอบครองพระ เพื่อหลอกขายคนที่ชอบเช่าพระด้วยหู
ที่สำคัญคือ ผู้เช่าต้องมีเงินเท่านั้นที่จะเช่าพระกริ่งปวเรศของปลอมในราคาหลักล้านบาทได้
สำหรับกรณีของที่มีผู้ยืนยันว่า ครอบครองพระกริ่งปวเรศมากถึง ๗-๑๐ องค์นั้น ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย เพียงบอกว่าครอบครองพระกริ่งปวเรศของแท้เพียง ๒ องค์ ก็ไม่เชื่อว่าทั้ง ๒ องค์จะเป็นของแท้ เท่าที่ทราบแต่ละองค์มีการเช่ามาในราคาองค์ละหลายๆ ล้านบาท โดยล่าสุดเท่าที่เป็นข่าวมีการเช่าซื้อกันในราคากว่า ๑๐ ล้านบาท ซึ่งไม่แน่ใจด้วยว่า พระที่เช่านั้นเป็นของแท้หรือเปล่า
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผู้ที่ครอบครองพระกริ่งปวเรศส่งภาพมาเพื่อที่จะให้ลงเผยแพร่ทั้งทางนิตยสารและหนังสือรวมเล่มการสร้างพระกริ่ง แต่ได้ตอบปฏิเสธไปอย่างนุ่มนวลว่า “เหตุผลที่ผมไม่ลงพระกริ่งปวเรศของท่าน เพราะเกรงว่าผู้อ่านและผู้ที่เห็นภาพจะบอกว่า พระกริ่งปวเรศองค์ที่ลงนั้นเป็นของปลอม เกรงว่าท่านจะเสียชื่อเปล่าๆ ว่าเป็นถึงผู้ใหญ่ ผู้มีอันจะกิน กลับเช่าพระของปลอม ที่สำคัญคือ เช่าในราคาหลักล้าน และผมไม่เคยว่าพระกริ่งปวเรศองค์ใดเป็นของปลอม เพียงแต่ว่า กลัวคนอ่านกล่าวหาทำหนังสือพระแล้วเอารูปพระปลอมมาลงได้อย่างไร”
“ต่างคนต่างยืนว่า ของตนว่าเป็นของแท้ ผมไม่อยากคิดเลยว่า วันใดวันหนึ่งผู้ที่ครอบครองพระกริ่งปวเรศทุกท่านนำไปให้สมาคมพระเครื่องพระบูชาไทยออกใบรับรองแล้ว จะเกิดอะไรขึ้น น่าจะเป็นเรื่องที่สร้างความหนักใจให้สมาคมอีกเรื่องหนึ่ง ขณะเดียวกัน น่าจะสร้างความขัดแย้งอย่างรุนแรง ทั้งคนในวงการพระเครื่อง และนอกวงการพระเครื่อง ทางที่ดีไม่เปิดออกใบรับรองเป็นเรื่องดีที่สุด ที่สำคัญพระเหล่านี้อยู่ในมือคนนักธุรกิจใหญ่ ผู้มีอันจะกินอย่างล้นเหลือ หรือไม่ก็อยู่ในมือของผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งในวงการทหาร ตำรวจ รวมทั้งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของกระทรวงต่างๆ ทั้งสิ้น” นายสมศักดิ์กล่าว
ด้านนายวิวัฒน์ เรืองพรสวัสดิ์ หรือ โกเนียว สำโรง เซียนพระชุดเบญจภาคี บอกว่า พระกริ่งปวเรศของแท้นั้นหาดูยาก ชนิดที่เรียกว่า งมเข็มในมหาสมุทรยังง่ายกว่า แม้จะมีความรู้เรื่องพระกริ่งปวเรศ แต่ต้องตอบปฏิเสธทุกครั้ง เมื่อถูกเชิญให้ไปดูพระ หรือนำมาให้ดูที่ร้าน เท่าที่ทราบคนจำนวนไม่น้อยเช่าพระกริ่งปวเรศด้วยหูมากกว่าดูด้วยตา กว่า ๓๐ ปี ที่อยู่ในวงการพระเครื่องเห็นพระกริ่งปวเรศ แท้ๆ ไม่เกิน ๑๐ องค์
ซึ่งสอดคล้องกับความเห็นของนายสมพร ทันตะเวช หรือ เล็ก รูปหล่อ เซียนพระกริ่งของวงการพระเครื่อง ที่ว่าเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ที่ครอบครองพระกริ่งปวเรศ ต่างคนต่างยืนยันว่า เป็นของแท้ แม้จะรู้เรื่องการดูพระกริ่งปวเรศ แต่จะไม่ดูให้ใครง่ายๆ เพราะพระกริ่งปวเรศแต่ละองค์ล้วนอยู่ในมือของคนมีอันจะกิน รวมทั้งอยู่ในมือของคนใหญ่คนโตของบ้านเมืองด้วย การจะบอกว่าองค์นั้นปลอมองค์นี้ไม่ใช่อาจจะไม่ปลอดภัยแก่ชีวิต
ขณะที่ อ.ราม วัชรประดิษฐ์ อาจารย์ประจำสาขาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จ.พิษณุโลก บอกว่า ทั้งพระกริ่งปวเรศและพระกริ่งไพรีพินาศ เป็นที่ต้องการของพุทธศาสนิกชน ซึ่งปัจจุบันหาได้ยากเย็นมาก ยิ่งเป็นพระกริ่งปวเรศด้วยแล้ว ขอบอกเลยว่า โอกาสจะเจอยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ตั้งแต่เกิดมาเคยเห็นองค์แท้ๆ แค่ ๒ องค์เท่านั้น องค์หนึ่งอยู่ในพิพิธภัณฑ์วัดบวรฯ ดังนั้นใครที่จะเล่นพระกริ่งปวเรศ ขอเตือนด้วยความหวังดีว่า ถ้าไม่ชัวร์จริงหันมาเล่นพระกริ่งอื่นๆ สายวัดบวรฯ จะดีกว่า
0 เรื่อง / ภาพไตรเทพ ไกรงู 0



