‘หลวงปู่ไก่ชน’เกจิดังเมืองดอกบัวมรณภาพ | คมชัดลึก

               เมื่อเวลา 07.30 น. วันที่ 28 มิถุนายน ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ ร.พ.ค่ายสรรพสิทธิประสงค์ อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี หลวงปู่เก่ง ธนวโร หรือ อีกนามว่า หลวงปู่ไก่ชน เจ้าอาวาสวัดกิตติราชเจริญศรี ( วัดบ้านนาแก ) หมู่ 1 ต.ระเว อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี ได้ละสังขารลงด้วยอาการสงบ หลังหลวงปู่เก่งเข้ารับการรักษาด้วยโรคกระเพาะอาหารและโรคปอด มานาหลายเดือนแล้ว สิริอายุ 92 ปี 72 พรรษา โดยมี พล.ต.นิรุทธ เกตุสิริ ผบ.มทบ.22 พร้อมด้วยลูกศิษย์เดินทางมารับสรีระของหลวงปู่เก่งเพื่อนำไปบำเพ็ญกุศลที่วัดกิตติราชเจริญศรี (วัดบ้านนาแก) หมู่ 1 ต.ระเว อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี โดยหลังจากข่าวการมรณภาพของหลวงปู่เก่ง ธนวโร แพร่ออกไปทำให้ในช่วงเช้าของวันนี้ บรรดาศิษย์นุศิษย์ ญาติโยมและญาติธรรม ที่เคารพนับถือที่ทราบข่าวต่างพากันมุ่งหน้ามาร่วมงานศพของหลวงปู่ และจัดเตรียมสถานที่รดน้ำศพให้กับหลวงปู่

               สำหรับประวัติของหลวงปู่เก่ง ธนวโร หรืออีกหลวงปู่ไก่ชน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ ที่ 9 เดือนกันยายน 2466 แรม 14 ค่ำเดือน 9 ปีกุน เป็นวันธงชัย ในตระกูล“วงศ์สวัสดิ์”โดยมีพี่น้อง 6 คน ในวัยเด็กหลวงปู่เก่งเป็นเด็กรูปร่างผอมบาง ตัวเล็กคล่องแคล่ว มีจิตใจกล้าหาญเด็ดเดี่ยว เมื่ออายุได้ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรโดยมีญาท่านพรหมา เจ้าอาวาสบ้านระเว เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากบรรพชาเป็นสามเณร ในขณะนั้นหลวงพ่อพระครูวิโรจน์รัตโนบล(ญาท่านดีโลด) เจ้าคณะจังหวัดอุบลราชธานีในอดีต ได้เป็นประธานในการสร้างอุโบสถบ้านโพธิ์ศรี และบุรณะอุโบสถเก่าแถบตำบลโพธิ์ศรีและตำบลระเว เมื่อมีพระเถระผู้ใหญ่มาในท้องที่พระสังฆาธิการในละแวกใกล้เคียงจึงได้ทำการ ต้อนรับ

               รวมทั้งญาท่านพรหมา และพระในปกครอง หลวงปู่เก่งในขณะนั้นเป็นสามเณรและทำหน้าที่อุปฐากพระอุปัชฌาย์ได้เห็นอาจริ ยาวัตรของพระเถระผู้ใหญ่ รวมทั้งพระครูวิโรจน์รัตโนบล ซึ่งท่านได้เห็นสามเณรเก่งก็เกิดความเมตตาเป็นอย่างยิ่ง และได้ทราบว่าเป็นคนที่มีต้นตระกูลมาจากบ้านกระโสบ- หมากมี่ อำเภอเมืองด้วยแล้ว จึงเอ็นดูเป็นพิเศษ เมื่ออายุครบ 20 ปี จึงได้เข้าอุปสมบทที่วัดบ้านหัวดอน โดยมีญาท่านรัตน์ เจ้าอาวาสวัดบ้านหัวดอน เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ฉายาว่า“ธนวโร”แปลว่า ผู้มีทรัพย์อันประเสริฐ เมื่ออุปสมบทแล้วได้มาจำพรรษาที่วัดกิตติราชเจริญศรี บ้านนาแก ศึกษาการปฏิบัติตามแนวทางของครูบาอาจารย์ได้ออกธุดงค์ไปในแถบแม่น้ำมูลตอน ล่าง เลียบลำน้ำโขงตามรอยธรรมของหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น ข้ามไปในประเทศลาว ภูมะโรง เป็นระยะเวลา เกือบ 1 ปี ในการเดินธุดงค์นั้นหลวงปู่ได้ติดเชื้อไข้มาลาเรีย แต่ยังฝืนเดินไปเรื่อยจนไข้ขึ้นหนักมากจึงได้กลับมาพักรักษาด้วยยาสมุนไพรจน หายขาด

               หลังจากหายเป็นปกติแล้ว หลวงปู่เก่งสงสัยว่ารากไม้ทำไมจึงรักษาโรคต่างๆได้ จึงเรียนตำรายารากไม้จากพ่อหมอทุม ซึ่งเป็นชาวบ้านหนองโพ ตำบลโพธิ์ศรี และศึกษาวิธีการใช้ยารักษาคนกับอาจารย์เป็นระยะเวลา 9 ปี จนมีความเชี่ยวชาญ และได้เรียนวิชายาสมุนไพรเพิ่มเติมจากหมอยาชาวจีนอีกเป็นระยะเวลา 5 ปี จนมีความแตกฉานในเรื่องยารากไม้และยาสมุนไพรเป็นอย่างยิ่ง มีผู้ป่วยมารับการรักษามาก คนป่วยบางจำพวกที่รักษาด้วยยาสมุนไพรไม่หายคือคนป่วยโรคจิต คือโรคจิตเกิดจากธาตุในกายกำเริบ อีกอย่างคือโรคจิตจากการเข้าแทรกด้วยผู้มีอำนาจกว่า (ผีเข้า) และโรคจิตที่เกิดจากการกระทำหรือที่เรียกว่าคุณไสย์ ด้วยความ เมตตาหลวงปู่เก่งจึงรักษาด้วยการขับไล่ผีร้ายออกไป ตามวิชาครูธรรมที่ได้เรียนธรรมสายมหาปราบ จนมีผู้ที่ป่วยเป็นโรคจิตและถูกคุณไสยที่ญาติพามารักษากับหลวงปู่จำนวนมาก