ศีลรักษา | คมชัดลึก

               ลูกศิษย์ทำครัวมีปัญหาเรื่องมดจะทำอย่างไร

               เราได้แต่บอกว่า เราก็อยู่กับมด เลี้ยงมันบ้าง แล้วก็หาทางล่อให้มันออกมา โดยหาอาหารให้มันไว้อีกที่หนึ่ง มันก็จะย้ายจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งก็เท่านั้น แล้วก็ต้องหาทางป้องกัน มีวิธีมากมายในการป้องกันมด เช่น ทำความสะอาดทุกๆ ที่ไว้ก่อนเสมอ แต่ก็นั่นแหละ ถ้ามดมันจะมา มันก็มา แต่เราต้องมีสติที่จะไม่ไปยุ่งกับมัน 

               ไม่ว่าจะเป็นเรื่องมด หรือเรื่องอื่นๆ ก็เหมือนกัน ต้องป้องกัน

               จะว่าไปความใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เป็นเรื่องสำคัญ แท้จริงแล้วเรื่องมดไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่เป็นเรื่องใหญ่มากทีเดียวสำหรับนักภาวนา เพราะนักภาวนาต้องเริ่มต้นจากการสังเกตและมีความเมตตา

               คนเราส่วนใหญ่มักประมาท ถ้าสติไม่ดีพอ ความระลึกรู้ตัวไม่ดีพอ มันก็เป็นอย่างนี้ เวลากล่าวว่า พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ก็ว่ากันไป แต่ไม่เข้าใจความหมาย อะไรๆ ก็ขาดตกบกพร่อง ถ้าเราปากอย่าง การกระทำอีกอย่าง มันยังไม่ไปถึงใจ พระพุทธเจ้าท่านจึงให้ถือสัจจะ ถือศีลเป็นพื้นฐาน  เพราะศีลเป็นบ่อเกิดของทุกสิ่งทุกอย่าง การที่เราจะรักษาศีลก็ต้องมีสติสัมปชัญญะ ระลึกรู้อยู่เสมอ คิดให้ทัน

               สีเลนะ สุคะติง ยันติ ศีลเป็นบ่อเกิดของความสุข

               สีเลนะ โภคะสัมปะทา ศีลเป็นบ่อเกิดของโภคทรัพย์

               สีเลนะ นิพพุติง ยันติ ศีลเป็นหนทางให้เข้าสู่นิพพาน

               ตัสมา สีลัง วิโสทะเย ดั่งนี้แล้ว ทุกคนจึงควรรักษา

               เห็นไหมว่า ศีลสำคัญขนาดไหน ศีลเป็นพื้นฐานของการภาวนาตั้งแต่ต้นจนจบเลยทีเดียว 

               การใช้ชีวิตในแต่ละวันของเราไม่เพียงเกี่ยวข้องกับมด แต่ต้องเกี่ยวข้องกับทุกสิ่งทุกอย่าง ก็ใช้หลักเดียวกันในการเกี่ยวข้องคือ สติ ถ้ามีสติระลึกรู้ถึงพร้อมก็ไม่มีปัญหา คนฝึกช้างยังทำได้ มดก็ต้องฝึกได้ คือฝึกที่ตัวเรา ไม่ต้องไม่สนใจเรื่องของคนอื่น สนใจที่ใจเรา สนใจการกระทำของเราเอง เรื่องศีลก็เหมือนกัน ไม่ต้องบอกให้คนอื่นรักษา แต่บอกให้ตัวเจ้าของนี่แหละรักษาก่อน ถ้าตัวเจ้าของไม่รักษาไปบอกใครเขา ใครจะฟัง จริงไหม

               เรื่องของคนอื่นไว้ทีหลัง ทำที่ตัวเองก่อน เรื่องศีล เรื่องการภาวนาเป็นเรื่องเฉพาะตัว ใครมีความมุมานะแค่ไหน มีสัจจะกับตัวเองแค่ไหน มันก็เหมือนกับฝึกความอดทน ซึ่งความอดทนของแต่ละคนไม่เท่ากัน บางคนอดทนได้ ๕ เปอร์เซนต์เขาก็บอกว่า ดีแล้วของเขา บางคนอดทนได้ ๑๐๐ เปอร์เซนต์ ก็จะไม่มีปัญหาอะไรกับใคร

               เราฝึกอย่างไรก็จะได้อย่างนั้น มากน้อยก็แล้วแต่ตัวเจ้าของ แต่จะให้คนอื่นมาฝึกเหมือนเราก็ไม่ได้ เราต้องเริ่มต้นที่ตัวเราทุกอย่างเลย ถ้ามัวแต่ไปอยากให้คนอื่นฝึก นั่นแหละ กิเลสเอาไปกินอีกแล้ว ...