'การยอมรับตนเอง'จุดเริ่มต้นเล็กๆของความสุข | คมชัดลึก

             เมื่อเราเดินทางไปยังที่ต่างๆ ในสาธารณรัฐอินเดีย บนถนนสายเล็กๆ ที่มีมากมาย ทางลำบากเป็นหลุมเป็นบ่อ การเดินทางเพียงแค่ไม่กี่ร้อยกิโลเมตร อาจต้องใช้เวลาเป็นครึ่งวัน เราจะเห็นบ้านเล็กๆ ด้วยดิน หลังคาหญ้าคา ห้องเล็กๆ แคบๆ ที่ใช้เป็นที่จำหน่ายสินค้ามากมายและยังมีบ้านที่ดูสภาพ เช่น บ้านที่สร้างไม่เสร็จ แต่มีผู้อยู่อาศัยและดูเหมือนว่าจะอาศัยอยู่เป็นเวลานานแล้วอยู่ทั่วไป คนจนหรือคนที่มีรายได้น้อยในอินเดียยังมีอยู่มากและมีจำนวนมากกว่าคนรวยทั้งหลายหลายเท่านัก แต่เขาอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่มีปัญหา หรือถ้ามีก็ไม่ถึงกับเป็นปัญหารุนแรงในความแตกต่าง อาจมีสาเหตุมาจากความเชื่อทางศาสนาที่ถูกปลูกฝังอย่างลึก กับการยอมรับ สถานะ วรรณะของตนๆ

             มองด้านหนึ่งอาจเป็นส่วนดี แต่ก็ไม่ทั้งหมดอีกเช่นกันการที่คนอินเดียที่ยังอยู่ในสภาพที่ลำบากทั้งในเรืองที่อาศัย สุขลักษณะอนามัย เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม สภาพความเป็นอยู่ แต่เมื่อเรามองในแววตา และการดำเนินชีวิตของพวกเขา เขาไม่ได้ทุกข์ร้อนหรือเดือดร้อนใจกับความเป็นอยู่เช่นนั้นมากเลย เขายอมรับในสิ่งที่เขาเป็น อาจจะเป็นด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม เมื่อเรามองลึกซึ้งลงไปเขากลับมีความสุขตามสภาพ และมีชีวิตที่เป็นปกติในแบบของเขาเอง

             การยอมรับภาวะในสิ่งที่ตัวเป็นจึงเป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ แห่งความสุข สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกชีวิต ไม่ใช่เฉพาะคนอินเดีย ถ้าเราพอใจในกำลังที่เราหามาได้ โดยไม่ต้องการ อยากได้ อยากมีอะไรที่เกินกำลัง แต่หลายคนกลับโชคร้าย ไม่สามารถยอมรับความเป็นอยู่ ฐานะทางสังคมที่ตนเป็น ก็มีการสร้างหนี้สินมากมาย เพียงเพื่อได้รับความสะดวกสบาย ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในทางวัตถุและความเป็นอยู่

             หารู้ไม่ว่า 'หนี้สิน' จะทำให้เราค่อยๆ สูญเสียอิสรภาพ และตกเป็นทาสในการหลงเสพวัตถุความสะดวกสบาย ตกเป็นเหยื่อการสมมติตามกระแสหลักของสังคมในนามของความเจริญก้าวหน้า ความมั่นคง ความสำเร็จแห่งชีวิต จนกลายเป็นสาเหตุให้ต้องทำงานมากขึ้นไม่มีเวลาให้ตัวเอง ครอบครัว คนรัก เพราะต้องทำงานแข่งกับผู้อื่น จนเกิดภาวะความเครียด ความกดดัน ความหลง มัวเมา หวั่นไหว กลัว วิตกกังวลฯลฯ ปัญหาตัวบุคคลในทุกระดับของสังคมจึงค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นๆ อย่างน่าเป็นห่วงและรวดเร็ว

             ทำให้เราเห็นว่า สังคมสมัยนี้ผู้ใหญ่ทำงานอย่างไม่มีเวลา ลูกหลานขาดที่พึ่งทางใจ หันไปพึ่งยาเสพติด ติดเกมและโทรศัพท์มือถือ มีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรจนกลายเป็นแฟชั่น ที่สร้างปัญหามากมายทั้งแก่ตัวเองและสังคม ขาดความยับยั้งชั่งใจ ไม่มีความอดทนในงานหรือกิจกรรมที่ต้องใช้แรงกาย ไม่มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีทั้งแก่ตัวเองและผู้อื่น ขาดความเคารพ แข็งกระด้าง เย่อหยิ่ง ไม่สนใจความรู้สึกของผู้อื่น โดยเฉพาะผู้ปกครองหรือคนใกล้ชิด ยกเว้นคนรักที่ตนหลง เมื่อไม่ได้ดังใจ ดังความต้องการก็สามารถทำลาย ทำร้ายทั้งแก่ตัวเองและคนที่กำลังหลงรักโดยไม่รู้ตัว

             หากเราต้องการความสุขที่แท้จริง เราต้องกลับมาสร้างและเห็นคุณค่าในตัวเองว่า ความสุขสงบ ปกติของจิตใจคือ คุณค่าแท้ของชิวิต โดยไม่ให้ความอยาก ความโกรธ และความหลง จากการเห็นผิดเหล่านั้น มาบงการเป็นนายแห่งชีวิตเรา

             การฝึกที่จะพอเพียงและเพียงพอ เรียนรู้ที่จะอยู่อย่างเรียบง่าย อยู่กับตัวเองอย่างสม่ำเสมอ จะทำให้เรามีความสุขภายในมากขึ้น มีสติกับการดำเนินชีวิต อยู่กับธรรมชาติบริสุทธิ์

             ฟังดูอาจเป็นเพียงอุดมคติ ที่ไม่สามารถมีได้จริงในสังคมปัจจุบันที่เสพติดข่าวสาร ความบันเทิง เทคโนโลยีการสื่อสาร ติดต่อที่ทันสมัยและความสะดวกสบายที่มีรอบด้านที่ทำให้เราตกเป็นทาสของความอยากในระดับต่างๆ แต่ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้เลย เพียงแค่เราตระหนักรู้และสร้างพลังแห่งสติทุกๆ วัน ทุกๆ ครั้ง ที่ยังทำหรือเสพสิ่งเหล่านั้น โดยการ 'หยุด' ตั้งสติก่อนทำและทำอย่างตระหนักรู้อย่างแท้จริง แล้วทุกอย่างจะค่อยๆ เปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น จากประสบการณ์ของเราเอง เราจะมั่นใจและเห็นคุณค่าแท้จริงในตัวเองอย่างน่าอัศจรรย์

             สุขสงบจากการไม่เสพ คือ สุขแท้