บวชที่จิต
บวชที่จิต : ธรรมะยู-เทิร์น โดยอิทธิโชโต
พระอานนท์ กราบทูลถามพระพุทธเจ้าว่าสตรีออกบวชในพระธรรมวินัยแล้วจะสามารถได้มรรคผลหรือไม่ พระพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นผู้สมควรที่จะทำให้แจ้งได้
เพราะไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ก็สามารถพัฒนาจิตใจไปสู่ความพ้นทุกข์ทางใจได้ ส่วนผู้หญิงจะมาบวชเป็นภิกษุณีไม่ใช่เรื่องง่าย แค่บวชเป็นแม่ชีก็ยากอยู่แล้ว ถ้ามีการรื้อฟื้นใหม่ หากเป็นเรื่องดีก็ดีไป แต่ถ้าฟื้นฟูแล้วเป็นผลเสียหาย เราไม่เห็นด้วย
ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้กับพระอานนท์ว่า การให้สตรีบวชจะเป็นเหตุให้พรหมจรรย์ คือพระศาสนาหรือสัทธรรมตั้งอยู่ได้ไม่ยั่งยืน จะมีอายุสั้นเข้า เปรียบเหมือนตระกูลที่มีบุตรน้อยมีสตรีมาก ถูกผู้ร้ายทำลายได้ง่ายหรือเหมือนนาข้าวที่มีหนอนขยอกลง หรือเหมือนไร่อ้อยที่มีเพลี้ยลง ย่อมอยู่ได้ไม่ยืนนาน
อันนี้เราเห็นด้วย
เหตุผลที่พระองค์ตรัสก็ชัดเจนอยู่แล้ว แค่แม่ชีเดี๋ยวนี้ก็ยังด่าพระทุกวี่ทุกวัน หรือเป็นฆราวาส คฤหัสถ์ก็พูดด่าพระจนพอแรง
ในความคิดเห็นของเรา การที่ผู้หญิงมาบวชเป็นภิกษุณีเป็นเรื่องใหญ่ พระพุทธเจ้าท่านจึงไม่ให้บวชตั้งแต่แรก ส่วนการที่ท่านให้บวช ท่านก็มีเหตุผลของท่าน ท่านจึงตั้งกฎให้มากๆ ตั้งวินัยให้มากๆ
ข้อเสียก็คือ อย่างเช่น ในวินัยกำหนดว่า ภิกษุณีบวชแล้วก็ต้องมาอยู่ในอาวาสเดียวกับภิกษุ ภิกษุเป็นผู้ดูแล อยู่ใต้บังคับบัญชาของภิกษุ ภิกษุณีอยู่เพียงลำพังไม่ได้ คิดดูแล้วกันว่า ผู้หญิงมาอยู่ใกล้กับผู้ชาย โอกาสเสียหายมันจะมีมากแค่ไหน แล้วจะมาทำไม ภิกษุณี
แท้จริงแล้ว ผู้หญิงปฏิบัติธรรมได้สะดวก ได้ง่ายกว่าผู้ชายเยอะเลย เพราะไม่ต้องบวช และการปฏิบัตินั้น ปฏิบัติที่จิต ไม่ใช่ที่เครื่องแบบ เมื่อจิตสงบ บริสุทธิ์แล้วนั้น ไม่มีชาย หรือหญิง ไม่มีอะไร และไม่เป็นอะไรเลย
เหตุที่พระพุทธเจ้าประสงค์ให้ผู้ชายบวชเพราะอะไรรู้ไหม เพราะเป็นการตัดที่ต้นรากของปัญหา คือ 'กาม'
ถามว่าผู้ชายกับผู้หญิงใครตัดเรื่องนี้ได้ยากกว่ากัน
ผู้ชายนะ ผู้ชายตัดได้ยากกว่า ดังนั้นการที่ผู้ชายไปบวชน่ะสมควรแล้ว ผู้หญิงจะได้ไม่ต้องเป็นทุกข์เรื่องการมีคนมาหลงรัก จนทำให้มีลูก มีหลาน เหลน ไม่สิ้นสุดไง
เพราะมีการเกิด ก็มีการตาย ถ้าไม่มีการเกิด ก็ไม่มีการตาย แล้วใครทำให้มีการเกิดได้ล่ะ ก็ผู้ชาย ถ้าผู้หญิงอยู่คนเดียว มีการตั้งครรภ์ได้ไหม ไม่ได้ มีลูกได้ไหม ไม่ได้ แต่ผู้หญิงอยู่คนเดียวอาจจะมีการเกิดอีกแบบคือ เกิดความคิดปรุงแต่งไม่หยุด อันนี้ อันตรายพอๆ กับผู้ชายที่อยู่คนเดียวที่ไม่ได้ภาวนานั่นแหละ
ดังนั้น การภาวนา การปฏิบัติที่จิต จนจิตพบจิต จิตเห็นจิต นั่นแหละ คือ หนทางที่จะพ้นทุกข์อย่างแท้จริง ไม่ว่าหญิงหรือชาย