"เราจะเชื่อมโลกของเด็กกับโลกของคนแก่ในบ้านให้มาเข้าใจกัน เรียนรู้กันได้อย่างไร"
ลูกศิษย์ถาม
จริงๆ แล้ว โลกในบ้านก็จำลองมาจากสังคมโลก แล้วสังคมโลกทั้งหมด ก็จำลองมาจากจิตใจเราเอง ถ้ารู้จักใจเราก็รู้จักคนในบ้าน และเข้าใจคนทั้งโลก
การคิดดี ทำดี พูดดีต่อกันเป็นสิ่งสำคัญในบ้าน และไม่ว่ากับใครทั้งนั้น หากเราดำเนินชีวิตอยู่บนหลักสามประการนี้ได้ ก็อยู่สบายทุกที่ เหตุที่คนไม่เข้าใจกัน ไม่เรียนรู้กัน ไม่ให้อภัยกัน เริ่มต้นจากการไม่รู้ความจริง เช่นว่า พ่อแม่ชอบบ่นว่าลูก แล้วเปรียบเทียบว่าลูกบ้านอื่นดีกว่า เป็นต้น ก็ทำให้ลูกเสียใจได้ บางทีว่ากล่าวลูกรุนแรงมาก ไม่ให้กำลังใจลูกเลย ราวกับว่า ลูกมาจากดาวดวงอื่น แต่จริงๆ ก็มาจากตัวพ่อและแม่เอง
พ่อแม่บางคน จิตใจไม่มั่นคง ก็จะส่งผลไปถึงลูก การกลับมาทำความเข้าใจกับตัวเอง รู้จักตนเองก่อนจึงเป็นสิ่งสำคัญ นั่นคือปัจจัยภายใน แต่ปัจจัยภายนอกก็คือ พ่อแม่ หรือปู่ย่าตายาย มาจากยุคสมัยไม่เหมือนกัน ลูกก็เกิดมาอีกสมัยหนึ่ง พ่อแม่เกิดมาในยุคที่ยังไม่โลกาภิวัตน์ ทีวีไม่มี ถนนหนทางไม่ดี ไปไหนก็ต้องอาศัยความขยันขันแข็ง อาศัยความยากลำบากทั้งนั้น
แต่เด็กสมัยนี้ เกิดมาความรู้รอบตัวก็มีแต่เทคโนโลยีทั้งนั้น มันเลยเหมือนกับว่า อยู่โลกคนละใบ
เด็กๆ เดี๋ยวนี้ส่วนใหญ่เป็นอย่างนี้ทั้งนั้น ถ้าพ่อแม่ไม่ฝึก ไม่ชวนให้เขาทำกิจกรรมอื่นๆ ร่วมกันบ้าง เด็กจะขลุกอยู่กับโทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์ นอกจากเสียเวลาแล้ว นานไปยังอาจเสียดวงตาได้ ยิ่งใช้วิธีการดุด่าก็ไม่เหมาะ เพราะยิ่งทำให้เขาจมไปกับของเล่นที่เขาชอบมากขึ้น ความสัมพันธ์ในครอบครัวจะยิ่งแย่ลง
ทางที่ดี คุณพ่อ หรือคุณแม่ ลองเข้าไปทำความรู้จักกับโลกของเขาดูบ้าง สนใจในสิ่งที่เขาสนใจบ้าง มองให้เห็นว่า มันเป็นเรื่องของคนยุคนี้ แต่ไม่ใช่ตามใจไปทั้งหมด บางอย่าง หากเขาเล่นมากเกินไปก็ต้องมีกุศโลบายในการชวนเขาไปทำกิจกรรมอื่นๆ บ้าง ไม่ใช่เลี้ยงเขาด้วยเงิน เพื่อตัดความรำคาญ หรือเลี้ยงเขาด้วยรางวัล คือถ้าสอบได้อะไรแล้วจะซื้อมือถือให้ ยี่ห้อนั้น ยี่ห้อนี้เป็นสิ่งล่อใจก็ไม่ควร เพราะต่อๆ ไปเขาจะทำอะไร ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนจากพ่อแม่ ซึ่งมันไม่ถูก
ถ้ารักลูกจริงๆ ก็อย่าให้สิ่งที่เป็นอันตรายแก่เขา การยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขา ก็คือยื่นปืนผาหน้าไม้ให้เขานั่นแหละ
แต่ทุกอย่างทางศาสนาก็บอกไว้อยู่แล้วว่า มีทั้งคุณและโทษ คุณของโทรศัพท์มือถือมีไหม มี ถ้าจะใช้ก็ต้องใช้อย่างมีสติ และปัญญา ใช้ให้เป็นเวลา เราทำได้ไหมล่ะ
ทุกวันนี้มีข่าวจี้ปล้นโทรศัพท์มือถือราคาแพงจากเด็กๆ รายวันเลยทีเดียว ก็ต้องนำไปใคร่ครวญกันดู
